پس از قهرمانی ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن که با قهرمان شدن الجزایر در جام ملتهای آفریقا متقارن شد، با تصمیم فیفا قرار بر این گردید تا ایران و الجزایر طی دو دیدار رفت و برگشت تکلیف قهرمان جام بین قارهای را مشخص کنند.
بازی رفت روز پنجم مهر سال ۱۳۷۰ به میزبانی ما در ورزشگاه آزادی برگزار شد و با توجه به اهمیت این مسابقه، فدراسیون فوتبال هماهنگیهای لازم را انجام داد تا محمد پنجعلی، کاپیتان وقت ایران و پرسپولیس در بین دو نیمه همان بازی برای همیشه از عرصه ملی خداحافظی کند.
پنجعلی ۳۵ سال قبل در چنین روزی برای آخرینمرتبه در ترکیب تیم ملی به میدان رفت و بعد از آن جای خود را به نادر محمدخانی داد.
این دیدار یکی از بهترین نمایشهای تیم ملی ما در دهه ۷۰ بود و در نهایت با پیروزی ۲ بر یک شاگردان علی پروین خاتمه یافت. هر دو گل ما توسط صمد مرفاوی، مهاجم آماده آنروزهای استقلال به ثمر رسید ولی اغلب کارشناسان و تماشاگران، جدال پنجم مهر سال ۱۳۷۰ را روز باشکوه مجید نامجومطلق میدانند. هافبک فوقالعاده تکنیکی استقلال که با نمایش مثالزدنی خود چشمها را خیره کرد و در آستانه پیوستن به سنت اتین فرانسه قرار گرفت اما...
پیرامون اتفاقاتی که یک هفته بعد از آن بازی برای نامجومطلق رخ داد و البته جدال برگشت جام بین قارهای، در تاریخ مقرر برایتان خواهیم نوشت.