بعد از وقوع زلزله دلخراش بم در دی ۱۳۸۲ جامعه ورزش تمام‌قد پشت سر زلزله‌زدگان ایستاد و صحنه‌های زیبایی خلق کرد.
در چنین شرایطی محمد دادکان، رئیس وقت فدراسیون فوتبال از اوایل سال ۱۳۸۳ به دنبال فراهم کردن فرصتی بود تا با برگزاری یک دیدار تدارکاتی بزرگ، هم به تیم ملی کمک کند و هم فوتبال ایران با استفاده از درآمد تبلیغاتی این بازی، در احداث یک ورزشگاه در شهر بم نقش‌آفرینی کرده باشد.
این اتفاق سرانجام با پیگیری‌های فراوان محقق شد و تیم ملی فوتبال آلمان روز ۱۸ مهر سال ۱۳۸۳ با همه ستارگانش در ورزشگاه آزادی به مصاف ملی‌پوشان کشورمان رفت. در تمام مستطیل سبز ستارگان غوغا می‌کردند؛ از بازیکنان خودمان که آن زمان جزو برترین‌های آسیا بودند تا ینس لمان، سباستین دایسلر، میشائیل بالاک و... که دو سال قبل از این بازی عنوان نایب قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۲ را به دست آورده بودند.
ایران در نیمه اول واقعا خوب کار کرد اما در نهایت، بازی را با دو گل به ژرمن‌ها باخت. باختی که در آرشیو فوتبال ما ثبت شد اما پیروزی بزرگی به نام انسانیت نیز در کنارش قرار گرفت چون مبلغ قابل ملاحظه‌ای برای کمک به ساخت ورزشگاه شهر بم جمع‌آوری شد.
در راه برگزاری این بازی، یورگن کلینزمن که در آن مقطع هدایت تیم ملی کشورش را بر عهده داشت، نقشی کاملا سازنده ایفا کرد. او که هنگام وقوع زلزله دلخراش رودبار و منجیل در خرداد ۱۳۶۹ خواهان پیگیری جامعه جهانی و فیفا برای کمک به زلزله‌زدگان ایرانی شده بود، از همان بدو امر که بحث برگزاری بازی با اهداف خیریه برای کمک به شهر زلزله‌زده بم مطرح شد، از آن استقبال خیلی خوبی به عمل آورد. کلینزمن هنگام پرواز کاروان آلمان به ایران فیلمی از خرابی‌های زلزله بم را به شاگردانش نشان داد و در بدو ورود به تهران نیز گفت: این دیدار فراتر از یک مسابقه است و فرصتی برای کمک به مردمی تلقی می‌شود که عزیزان خود را از دست داده‌اند. ما آماده‌ایم تا با کمک فوتبال، به مردم ایران به ویژه زلزله‌زدگان شهر بم کمک کنیم.