یکی از افرادی که در جشن هشتاد و یکمین سالگرد تاسیس باشگاه استقلال غایب بود و عدم حضورش شایعاتی را بر سر زبان‌ها انداخت، مجید نامجو مطلق است. سرمربی اسبق آبی پوشان که هم اکنون یکی از اعضای کمیته فنی این باشگاه به حساب می‌آید. نامجو مطلق پیرامون همین موضوع و البته اتفاقات دیگر با خبرورزشی گفتگویی انجام داد که در ادامه می خوانید:
هیچ اختلافی با استقلال ندارم، مسافرت بودم
این شایعه که می‌گویند با مدیران باشگاه اختلاف دارم، صحت ندارد. من به خاطر اینکه در مسافرت بودم، نتوانستم به جشن استقلال بروم و غیبتم هیچ دلیل دیگری نداشت.
حریف اصلی استقلال
از همین هفته استقلال دوباره درگیر رقابت‌های داخلی و بین‌المللی می‌شود. خوشبختانه وضعیت تیم خوب است و همه چیز طبق روال جلو می‌رود. البته نبودن ۶ بازیکن به خاطر حضور در اردوهای تیم ملی امید و بزرگسالان قطعاً می‌تواند به لحاظ هماهنگی روی عملکرد ما تاثیر بگذارد اما امیدوارم آنها طی روزهای گذشته کاملاً هماهنگ شده باشند.
در واقع الان حریف اصلی استقلال هواپیماست! به خاطر شرایط تحریمی، ما برای سفر به خارج از کشور مشکل داریم و تا همین الان که با شما صحبت می‌کنم هنوز نمی‌دانیم که تیم از طریق پرواز چارتر به قطر می‌رود یا باید وقت زیادی را صرف سفر به این کشور برای جدال با الغرافه از طریق ترکیه یا عراق بکند. امیدوارم برای تیم‌های ورزشی شرایط مخصوصی در نظر گرفته شود تا استقلال و سایر نمایندگان ایران به دردسر نیفتند.
آقای زنوزی! استقلال و پرسپولیس احتیاج به جام و تبلیغ ندارند
این حرفی که می‌گویم، صرفاً مرتبط با آقای زنوزی مالک محترم باشگاه تراکتور است و منظورم به هیچ عنوان هواداران خون گرم این باشگاه نیست. ما از مردم عزیز تبریز و طرفداران تراکتور خوبی‌های زیادی دیده‌ایم اما آقای زنوزی شاید به خاطر اینکه تازه وارد فوتبال شده و تجربه کافی ندارد، حرفی زد که باعث ناراحتی هواداران و پیشکسوتان استقلال شد. اصلا خوب نیست ایشان چنین تصوری داشته باشد که چون تمکن مالی دارد، می‌تواند هر حرفی را در فوتبال بزند. استقلال و پرسپولیس در کنار سپاهان و پاس آنقدر جام گرفته‌اند که احتیاجی به دیده شدن ندارند. به ویژه استقلال و پرسپولیس که نه نیازی به جام خریدن دارند و نه احتیاجی به تبلیغ افتخاراتشان. باشگاه استقلال دو بار قهرمان آسیا شده، باشگاه پاس سابقه قهرمانی در آسیا را دارد و پرسپولیسی‌ها هم افتخارات زیادی دارند بنابراین احتیاجی به تبلیغ آنچه که به دست آورده‌ایم، نداریم.
امیدوارم جناب آقای زنوزی یادشان باشد قبل از ایشان هم مدیرانی به فوتبال ما آمدند که به واسطه تمکن مالی برای مقطعی در فوتبال ما مطرح شدند اما خیلی زود رفتند و دیگر هم کسی از آنها سراغی نگرفت. آنها رفتند اما منصور پورحیدری در حافظه تاریخ فوتبال ایران تا ابد می‌ماند همانطور که علی پروین، مهدی مناجاتی و... ماندگار هستند.
قهرمانی در بازیهای آسیایی با ۱۰۰ دلار
چهاردهم مهر ۱۳۶۹ سالگرد قهرمانی تیم ملی فوتبال ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن است. اتفاق ارزشمندی که موجب شد ما بعد از ۱۶ سال دوباره فاتح این مسابقات شویم. چه تیم خوب و یکدستی داشتیم. چقدر بچه‌ها با هم یکدل بودند. رمز موفقیت آن تیم این بود که همه باهم بودیم و هدفمان کسب افتخار و شاد کردن مردم بود. ما برای قهرمانی در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن فقط ۱۰۰ دلار پاداش گرفتیم اما هیچکس خم به ابرو نیاورد و ناراحت نشد.
در جدال نیمه نهایی همان تورنمنت به مصاف کره جنوبی رفتیم که فوق العاده قوی بود. آنها تازه از جام جهانی ۹۰ ایتالیا برگشته بودند و بازیکنان بسیار سرعتی نظیر کیم جوسونگ داشتند. در دقایقی از مسابقه پرس آنها به قدری شدید بود که حتی دروازه‌بانشان نیمه زمین می‌آمد و اوت پرتاب می‌کرد. در آن وضعیت علی آقا پروین از روی نیمکت داد می‌زد هر کس توپ گرفت، آن را به مجید نامجو برساند. فشار انقدر زیاد بود که من با استفاده از تکنیک خودم سعی می‌کردم یکی دو نفر از کره‌ای‌ها را دریبل کنم و شرایط برای نفس کشیدن و بالا آمدن تیم فراهم شود. اغلب مردم لطف دارند و نمایش من مقابل الجزایر در مهر ۱۳۷۰ را به عنوان بهترین بازی ملی ام می‌دانند اما عملکردم مقابل کره جنوبی در نیمه نهایی بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن از نظر خودم یکی از بهترین بازیهای ملی بود که انجام دادم.
در فینال مقابل کره شمالی وقتی کار به ضربات پنالتی کشیده شد، علی پروین ۵ پنالتی زن را انتخاب کرد و من پنالتی زن پنجم بودم اما عابدزاده دو توپ را مهار کرد و به همین خاطر درخواست کردم که پنالتی چهارم را بزنم چون اگر توپ را گل می‌کردم، قهرمان بازیهای آسیایی می‌شدیم و خوشبختانه همین اتفاق هم رخ داد.
قهرمانی در جام ملت‌های آسیا
اگر بخواهیم طبق اتفاقات و احتمالات پیش بینی نشده جلو برویم، تیم ملی فوتبال ایران می‌تواند قهرمان جام ملت‌های آسیا شود همانطور که دانمارک در سال ۱۹۹۲ و یونان در سال ۲۰۰۴ قهرمان شدند اما اگر بر اساس قدرت تیم‌ها و ساختار فوتبالشان قضاوت کنیم، شانس قهرمانی ما در جام ملت‌های آسیا متاسفانه خیلی کم است.