هری کین برنده توپ طلای ۲۰۲۶ شد؛ قدردانی از خانواده و هم‌تیمی‌ها

هری کین پس از کسب توپ طلای ۲۰۲۶ در مراسمی که در سالن لندن پالادیوم برگزار شد، در حالی که تلاش می‌کرد اشک‌هایش را کنترل کند، از خانواده، هم‌تیمی‌ها و مربیان گذشته و حال خود قدردانی کرد.

کاپیتان تیم ملی انگلیس و مهاجم بایرن مونیخ با پیشی گرفتن از لامین یامال و کیلیان امباپه، معتبرترین جایزه انفرادی فوتبال جهان را از آن خود کرد. او این جایزه را در پی فصلی درخشان به دست آورد که طی آن، در مجموع برای باشگاه و تیم ملی ۷۳ گل به ثمر رساند.

کین که پیش از انتقال به بایرن مونیخ در سال ۲۰۲۳، ۱۹ سال در تاتنهام حضور داشت، پس از مایکل اوون در سال ۲۰۰۱، به نخستین بازیکن انگلیسی برنده توپ طلا تبدیل شد.

این مهاجم ۳۳ ساله همراه با بایرن مونیخ قهرمانی در بوندس‌لیگا و جام حذفی آلمان را تجربه کرد و تیمش را تا مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا پیش برد؛ جایی که بایرن مقابل پاری‌سن‌ژرمن، قهرمان این رقابت‌ها، شکست خورد.

کین سپس تیم ملی انگلیس را به جمع چهار تیم پایانی جام جهانی رساند، اما سه‌شیرها در این مرحله شکستی تلخ مقابل آرژانتین متحمل شدند. با این حال، انگلیس بهترین نتیجه خود در جام جهانی از سال ۱۹۶۶ را به دست آورد و پس از پیروزی مقابل فرانسه در دیدار رده‌بندی، با مدال برنز به کشورش بازگشت.

ببینید: ویدیو| لحظه اعلام نام برنده توپ طلا ۲۰۲۶: هری کین!

متن کامل سخنرانی هری کین

«وای، وای، وای! تقریباً نمی‌توانم حرف بزنم. خوشبختانه متن سخنرانی‌ام را اینجا دارم!

اول از همه، بار دیگر از فرانس فوتبال و برگزارکنندگان توپ طلا برای برگزاری این مراسم فوق‌العاده تشکر می‌کنم. برگزاری مراسم در لندن هم این شب را برای من خاص‌تر کرده و به نظر می‌رسد که امشب برایم خوش‌یمن بوده است. بنابراین، از شما بسیار ممنونم.

از تمام کسانی که به من رأی دادند، تشکر می‌کنم. تصور می‌کنم انتخاب برنده امسال واقعاً دشوار بوده است. بازیکنان فوق‌العاده‌ای که با آن‌ها رقابت می‌کردم، برخی از هم‌تیمی‌هایم و بازیکنان در سطح جهانی که امشب در این سالن حضور دارند، همگی نشان می‌دهند که انتخاب چقدر سخت بوده است. بنابراین، از همه کسانی که به من رأی دادند، تشکر می‌کنم.

به تمام برندگان و نامزدهای امشب تبریک می‌گویم. این مراسم نمایش چشمگیری از دستاوردهایی بود که با اراده و سخت‌کوشی می‌توان به آن‌ها رسید. به همه تبریک می‌گویم.

از هم‌تیمی‌هایم در بایرن مونیخ هم تشکر می‌کنم. چند نفر از آن‌ها امشب اینجا حضور دارند؛ مایکل اولیسه، اوپامکانو، لوئیس دیاس و لنی کارل. بدون شما و سایر اعضای تیم، رسیدن به این جایگاه ممکن نبود. شیوه‌ای که من را به چالش می‌کشید و رقابتی که با یکدیگر داریم، باعث پیشرفتم می‌شود. هر هفته در تمرین با اوپامکانو رقابت می‌کنم و این موضوع من را به بازیکن بهتری تبدیل می‌کند و باعث می‌شود بیشتر برای پیشرفت تلاش کنم. بنابراین، از همه شما بسیار ممنونم.

از وینی، ونسان کمپانی، هم تشکر می‌کنم. می‌دانم که در خانه است یا فکر می‌کنم هنوز در بیمارستان به سر می‌برد. برایش آرزوی سلامتی دارم. امیدوارم این اتفاق کمی به او انرژی داده باشد. وینی و تمام اعضای کادر فنی، شیوه تمرین دادن شما و فشاری که برای پیشرفت به ما وارد می‌کنید، شایسته تحسین است. از زمانی که با شما کار می‌کنم، بدون تردید به‌عنوان بازیکن پیشرفت کرده‌ام و از نظر شخصیتی و توانایی رهبری نیز رشد داشته‌ام. همه این‌ها را مدیون رهبری شما هستم.

از یان، یان کریستیان دریسن، مدیر اجرایی بایرن، هربرت هاینر، رئیس باشگاه، و تمام مدیران و رؤسای بایرن مونیخ تشکر می‌کنم. می‌دانم برخی از شما امشب نتوانستید در این مراسم حضور داشته باشید، اما بازی کردن برای بایرن مونیخ افتخار بزرگی است. نمایندگی این باشگاه برای من امتیازی واقعی است و قطعاً خوشحالم که این جام را به بایرن مونیخ بازمی‌گردانم.

از تمام هم‌تیمی‌هایم در تیم ملی انگلیس تشکر می‌کنم. سال ویژه‌ای را پشت سر گذاشتیم. سال کاملی نبود، اما لحظات خوب زیادی داشتیم. پیوندی محکم میان ما شکل گرفت و اتحاد و همدلی زیادی را تجربه کردیم. شیوه تمرین کردن، نحوه بازی کردن و همدلی‌ای که در طول جام جهانی، در هتل و در کنار یکدیگر داشتیم، واقعاً خاص بود. کاپیتانی و رهبری شما افتخار بزرگی برای من است و باعث می‌شود احساس غرور فوق‌العاده‌ای داشته باشم. این جایزه قطعاً متعلق به همه ماست.

بار دیگر از توماس توخل و اعضای کادر فنی تیم ملی انگلیس تشکر می‌کنم. رهبری شما، شیوه‌ای که ما را هدایت می‌کنید و استانداردهایی که برایمان تعیین می‌کنید، شایسته تحسین است. نمایندگی شما و تیم ملی انگلیس، با همان استانداردهایی که خودتان به آن پایبند هستید، افتخار بزرگی است.

می‌دانم دبی هویت، رئیس اتحادیه فوتبال انگلیس، نیز امشب اینجاست. دبی، از شما و تمام اعضای اتحادیه فوتبال انگلیس برای همه کارهایی که انجام می‌دهید، بسیار ممنونم. کاپیتانی تیم ملی انگلیس واقعاً افتخار بزرگی برای من است.

می‌خواهم از تاتنهام هاتسپرز هم تشکر کنم. بدون تاتنهام، قطعاً امروز در جایگاهی که هستم قرار نداشتم. از ۱۱ سالگی در این باشگاه بودم. تمام راهنمایی‌ها و حمایت‌ها و زحمات مربیان باعث شد بتوانم رویایم را زندگی کنم. بدون تمام لحظاتی که در کنار یکدیگر تجربه کردیم و فرازونشیب‌هایی که در طول این مسیر پشت سر گذاشتیم، به این لحظه نمی‌رسیدم. بنابراین، فقط می‌خواهم از تاتنهام هاتسپر تشکر کنم.

از تمام هواداران بایرن مونیخ، تیم ملی انگلیس، تاتنهام و همه طرفدارانم در سراسر جهان تشکر می‌کنم. بسیاری از شما امشب در این سالن حضور دارید. حمایتی که در ورزشگاه‌ها، در مکان‌های مختلف و در شبکه‌های اجتماعی از من می‌کنید، برایم ارزشمند است و قدردان تمام آن هستم.

مدت زیادی از زمانی که خودم یک هوادار فوتبال بودم نگذشته است. می‌دانم فوتبال بازی کردن چه معنایی دارد و می‌دانم که این کار زمانی رویای من بود. هر زمان که بتوانم محبت شما را جبران کنم و چیزی به شما برگردانم، برایم افتخار و امتیاز بزرگی است.

می‌خواهم از تعدادی از مربیانی نام ببرم که در طول این مسیر به من کمک کردند. اگر کسی را فراموش کردم، واقعاً عذر می‌خواهم، اما از روزهای ابتدایی شروع می‌کنم. بردلی آلن، کریس رمزی، جان مک‌درموت که امشب اینجاست، الکس اینگل‌تورپ، تیم شروود، رایان میسون که امشب اینجاست و یکی از بهترین دوستان من است، کنی جکت، راسل اسلید، هری ردنپ، مائوریسیو پوچتینو، ژوزه مورینیو، آنتونیو کونته و سپس روی هاجسون، گرت ساوت‌گیت و البته دو سرمربی فعلی من، وینی و توماس. همه شما در مراحل مختلف زندگی‌ام نقش مهمی در پیشرفت من داشتید و بدون تک‌تک شما، امروز اینجا نمی‌ایستادم. قطعاً چیزهای زیادی از شما یاد گرفتم. وقتی خودتان را در کنار بهترین افراد و بهترین مربیان قرار می‌دهید، هم از نظر شخصیتی و هم به‌عنوان بازیکن پیشرفت می‌کنید. بنابراین، از همه شما بسیار ممنونم.

حالا می‌خواهم از چند نفر به‌صورت شخصی‌تر تشکر کنم.

دکتر آلخاندرو الوریاگا کاراکو؛ امیدوارم اسمش را درست تلفظ کرده باشم. او امشب اینجاست. نزدیک به هفت سال است که با هم کار می‌کنیم. همکاری ما پس از آن شروع شد که همسترینگم به‌شدت آسیب دید و تقریباً به‌طور کامل از استخوان جدا شد. او در آن مقطع از زندگی‌ام نقطه امیدی بود. از آن زمان همکاری‌مان را آغاز کردیم. زمانی که صرف این همکاری کرده‌ایم، تعهدی که داشته‌ایم و تلاش‌هایی که پشت صحنه و روی تخت درمان انجام شده و هیچ‌کس آن‌ها را نمی‌بیند، بسیار ارزشمند بوده است. تو برای این کار از وقت گذراندن با خانواده‌ات گذشتی؛ همان‌طور که من هم چنین کردم. کاری که با هم انجام داده‌ایم و دوستی‌ای که میان ما شکل گرفته، برایم افتخار بزرگی است. بنابراین، از تمام زحماتت تشکر می‌کنم.

از کلی، گری و تام، پدر و مادر همسرم و برادر او، نیز بسیار ممنونم. می‌دانم چقدر از من حمایت می‌کنید. ما تمام این احساسات را در کنار هم تجربه می‌کنیم. از زمانی که در ۱۸ سالگی وارد خانه‌تان شدم، کاری کردید که احساس کنم عضوی از خانواده شما هستم. می‌دانم خارج از زمین مسابقه چقدر به من کمک می‌کنید. این حمایت به من اجازه می‌دهد در زمین بهترین عملکردم را داشته باشم. بنابراین، از شما بسیار ممنونم.

برادرم چارلی هم امشب اینجاست. انگار همین دیروز بود که در باغ خانه یا پارک با توپ بازی می‌کردیم، فوتبال تماشا می‌کردیم و درباره فوتبال حرف می‌زدیم. واقعاً دیوانه فوتبال بودیم. می‌دانم همیشه به من می‌گویی که بخش زیادی از توانایی‌های فوتبالی‌ام را از تو به ارث برده‌ام؛ بنابراین، بابت این موضوع هم از تو تشکر می‌کنم و قدردانش هستم. اما داشتن عشق و حمایت یک برادر بزرگ‌تر، برای من معنای بسیار زیادی دارد. تو برای تماشای بازی‌هایم سفر می‌کنی، مسابقاتم را از نزدیک می‌بینی و از وقت گذراندن با خانواده‌ات می‌گذری تا از من حمایت کنی. بنابراین، از تو ممنونم.

مادر و پدرم هم آنجا نشسته‌اند. چه لحظه‌ای!

تمام این سال‌ها، فداکاری‌هایی که برای من کردید و حمایتی که از من داشتید، فراموش‌نشدنی است. من را به تمرین می‌رساندید و برای تماشای بازی‌هایم در سراسر انگلیس و آلمان به ورزشگاه می‌آمدید. فرقی نمی‌کرد کجا باشم؛ حتی امروز هم کنارم هستید. شما هیچ‌وقت برای فوتبالیست شدن به من فشار نیاوردید. برای شما، همه‌چیز همیشه به سخت‌کوشی مربوط می‌شد؛ اینکه پیشرفت کنم و یاد بگیرم. تمام این ویژگی‌هایی که به من آموختید، کمک کردند به موفقیت برسم و امشب اینجا باشم. دوستتان دارم. از شما بسیار ممنونم.

فرزندانم هم در خانه نشسته‌اند و این مراسم را تماشا می‌کنند. قطعاً از ساعت خوابتان گذشته است، به‌خصوص که مراسم دیرتر از چیزی که انتظار داشتیم برگزار می‌شود. آیوی، ویوین، لوئیس و هنری؛ شما دلیل انجام تمام این کارها هستید.

فکر نمی‌کنم هنوز بتوانید کاملاً درک کنید که بازگرداندن این جام به خانه چه معنایی دارد. جام‌های دیگری هم برایتان به خانه می‌آورم، اما این یکی جایگاه ویژه‌ای دارد. بی‌صبرانه منتظرم شما را ببینم و این لحظه را در کنار هم جشن بگیریم. می‌خواهم هم به‌عنوان یک پدر و هم به‌عنوان یک فرد حرفه‌ای، الگوی خوبی برای شما باشم و نشان بدهم سخت‌کوشی چه معنایی دارد و باور داشتن به خودتان چقدر مهم است. خیلی دوستتان دارم.

و اما همسرم، کیت؛ بهترین دوست من. قطعاً فرازونشیب‌های زیادی را با هم پشت سر گذاشته‌ایم. تو بزرگ‌ترین حامی من هستی. راستش احساس می‌کردم حتی بیشتر از خودم می‌خواستی این جایزه را به دست بیاورم.

می‌دانم انتظار پراسترسی که برای مشخص شدن نتیجه داشتیم، چقدر برای تو سخت و آزاردهنده بود. اما بالاخره اینجاست؛ ما موفق شدیم! تو همیشه بهترین‌ها را برای من می‌خواهی و برای کمک به تحقق رویاهایم از خواسته‌های خودت می‌گذری. می‌دانم این رویاها، رویاهای تو هم هستند؛ بنابراین، بدون تو رسیدن به این جایگاه ممکن نبود. این جامی است که باید با هم جشن بگیریم، نه فقط من. این جام متعلق به من و تو، تمام خانواده‌مان و گروه صمیمی و نزدیکی است که در کنارمان حضور دارند. فقط می‌خواهم از تو تشکر کنم. دوستت دارم و بی‌صبرانه منتظرم امشب از این لحظه لذت ببریم و آن را جشن بگیریم. دوستت دارم.

و در پایان، می‌خواهم درباره مسیری صحبت کنم که طی کرده‌ام.

برای هر پسر یا دختری که می‌خواهد به رویاهایش برسد، باید بگویم که با سخت‌کوشی، حتی زمانی که هیچ‌کس شما را نمی‌بیند، هر چیزی ممکن است. باید فرازونشیب‌ها را پشت سر بگذارید و با تاب‌آوری، اراده و باور به خودتان از تجربه‌ها درس بگیرید. همان‌طور که گفتم، هر چیزی ممکن است.

مسیر من هموار نبود. از آن دسته بچه‌هایی نبودم که مستقیماً به بالاترین سطح برسند. مجبور شدم روزهای سخت را تجربه کنم. بارها مسیرهای طولانی و دشواری را پشت سر گذاشتم و برای تبدیل شدن به بهترین بازیکن، مجبور شدم بجنگم. امیدوارم مسیر من بتواند به شما هم انگیزه بدهد.

از همه شما بسیار ممنونم.»