پویا پورعلی، هافبک دفاعی پرسپولیس که در تابستان امسال با نظر مهدی تارتار به این تیم پیوست، یکی از مهره‌های تأثیرگذار و ثابت سرخ‌پوشان در فصل جاری بوده و عملکرد خوبی از خود به نمایش گذاشته است. این در حالی است که پیش از شروع فصل، بسیاری تصور نمی‌کردند پورعلی بتواند به ترکیب اصلی پرسپولیس برسد و چنین عملکردی داشته باشد. با این حال، او با اعتماد مهدی تارتار و نمایش‌های خوبش به یکی از مهره‌های ثابت پرسپولیس تبدیل شده است. با پورعلی درباره حضورش در پرسپولیس، حواشی پیرامون انتقالش، شرایط این فصل سرخ‌پوشان، عملکرد شخصی‌اش، اتحاد در رختکن و اهدافش برای ادامه فصل گفت‌وگو کردیم که در ادامه می‌خوانید.
پرسپولیس فصل بسیار خوبی را پشت سر می‌گذارد و اکنون هم صدرنشین لیگ برتر است. در آخرین بازی هم مقابل مس شهر بابک با سه گل به پیروزی رسیدید. شرایط تیم را چطور می‌بینی؟
شرایط عالی است و همه‌چیز خوب پیش می‌رود. تیم روند خوبی دارد و توانستیم نمایش بسیار خوبی داشته باشیم. مقابل خیبر در هفته گذشته بدشانسی آوردیم و موقعیت‌های خیلی خوبی داشتیم. هرچند زمین کیفیت خیلی خوبی نداشت، می‌توانستیم برنده بازی باشیم، اما بدشانسی آوردیم و نتوانستیم سه امتیاز را بگیریم.
خدا را شکر، با تلاش بازیکنان و کادر فنی توانستیم مقابل مس شهر بابک به سه امتیاز خیلی خوبی برسیم. فکر می‌کنم با وجود اینکه حریف ده‌نفره شد و این موضوع به ما کمک کرد، نشان دادیم که از دقیقه یک تا ۹۰ بر بازی مسلط بودیم. موقعیت‌های زیادی داشتیم و حتی می‌توانستیم با گل‌های بیشتری پیروز شویم، اما خوشحالیم که سه امتیاز مهم این بازی را گرفتیم و صدرنشین شدیم. باید همین روند را در بازی‌های بعدی ادامه بدهیم و قدم‌به‌قدم جلو برویم تا به چیزی که می‌خواهیم برسیم.
وضعیت زمین چمن شهر بابک، امکانات میزبانی و هتل چطور بود؟ پیش از بازی حرف‌وحدیث‌های زیادی درباره شرایط میزبانی این تیم مطرح شده بود.
انصافاً میزبانی‌شان خیلی خوب بود. هتل، غذا و امکانات بسیار خوبی داشتند و هیچ مشکلی وجود نداشت. از میزبانی تیم مس شهر بابک هم تشکر می‌کنم. قبل از بازی، طوفان عجیب‌وغریبی به راه افتاد و هوا خراب شد. نگران بودیم که بازی برگزار می‌شود یا نه، اما خدا را شکر بعد از چند دقیقه، باد و طوفانی که شروع شده بود متوقف شد و بازی هم به‌خوبی و خوشی به پایان رسید. نکته‌ای که می‌خواهم بگویم این است که زمین چمن مس شهر بابک فوق‌العاده بود. به نظر من، یکی از بهترین زمین‌هایی بود که در این فصل روی آن بازی کردیم. واقعاً زمین بسیار خوبی داشتند.
شاید باورتان نشود، اما من معمولاً به‌خاطر پستم و سبک بازی‌ام دوندگی زیادی دارم و بعد از هر بازی، به‌دلیل سفتی چمن ورزشگاه‌های ایران، درد زیادی را تحمل می‌کنم. با این حال، زمین مس شهر بابک آن‌قدر خوب و نرم بود و کیفیت بالایی داشت که فکر می‌کنم می‌توانستم سه تا ۹۰ دقیقه در آن بازی کنم، بدون اینکه مشکلی داشته باشم. امیدوارم شرایطی فراهم شود که در تهران هم چنین زمین‌هایی داشته باشیم. مخصوصاً چقدر خوب می‌شود اگر ورزشگاه آزادی هرچه زودتر آماده شود تا بتوانیم بازی‌هایمان را در آن ورزشگاه برگزار کنیم. در این صورت، هواداران بیشتری می‌توانند به ورزشگاه بیایند و کیفیت چمن هم قطعاً از بسیاری از ورزشگاه‌های دیگر بهتر خواهد بود. این موضوع به تیم ما کمک می‌کند، به‌خصوص اینکه پرسپولیس در این فصل نشان داده کیفیت زمین چقدر در نحوه بازی‌اش تأثیرگذار است. ما بازیکنان سرعتی و تکنیکی زیادی داریم و بازی‌هایمان عمدتاً روی زمین انجام می‌شود. به همین دلیل، کیفیت زمین می‌تواند تأثیر زیادی روی عملکردمان داشته باشد.
به نظرت پرسپولیس می‌تواند این روند را تا پایان فصل ادامه بدهد؟ با توجه به کیفیت تیم و فوتبالی که بازی می‌کنید، یکی از مدعیان اصلی قهرمانی هستید. ادامه فصل را چطور می‌بینی؟
قطعاً پرسپولیس همیشه و در هر شرایطی مدعی قهرمانی است. تیم فوق‌العاده خوبی داریم، نیمکت بسیار خوبی داریم و کادر فنی‌مان هم فوق‌العاده است. به‌شدت متحد و یکدل هستیم و شک نکنید که یکی از مدعیان قهرمانی خواهیم بود. قهرمانی در وجود و خون پرسپولیس است و در دی‌ان‌ای این باشگاه قرار دارد. از همان روز اولی که وارد پرسپولیس می‌شوی، همه درباره قهرمانی و جام گرفتن صحبت می‌کنند. این موضوع نشان‌دهنده بزرگی و عظمت باشگاه پرسپولیس است. ما به هیچ چیزی جز قهرمانی فکر نمی‌کنیم و تمام تلاشمان را می‌کنیم تا به این هدف برسیم، در پایان فصل جام را بالای سر ببریم و آن را به هوادارانمان تقدیم کنیم. می‌دانیم کار سختی در پیش داریم و تا پایان فصل راه طولانی‌ای باقی مانده است. رقبای خوبی هم داریم، اما ما پرسپولیس هستیم و تیم فوق‌العاده‌ای داریم. به نظرم قطعاً می‌توانیم این روند را تا پایان فصل ادامه بدهیم.
جو پرسپولیس و شرایط رختکن را چطور می‌بینی؟ از اتحاد صحبت کردی. در این مدت کوتاهی که در پرسپولیس حضور داشته‌ای، چه فضایی را تجربه کرده‌ای؟
به نظر من، همه‌چیز در پرسپولیس فوق‌العاده بوده است. من با جرئت می‌توانم بگویم پرسپولیس امسال یکی از بهترین تیم‌های تاریخ لیگ برتر است؛ هم به‌لحاظ فوتبالیست‌هایی که در تیم حضور دارند و هم از نظر کیفیت بازیکنان.
واقعاً همه بازیکنان کیفیت بالایی دارند؛ چه آن‌هایی که به‌صورت ثابت بازی می‌کنند و چه کسانی که معمولاً روی نیمکت هستند. حتی بازیکنان جوانی که از آکادمی باشگاه به تمرینات می‌آیند و شاید فرصت کمتری برای بازی کردن پیدا کنند، کیفیت خوبی دارند و فوتبالیست‌های بسیار خوبی هستند.
از نظر همدلی و اتحاد هم واقعاً یک جو فوق‌العاده، قشنگ و عالی در تیم ما شکل گرفته است. همه با هم رفیق هستند و فرقی نمی‌کند چه کسی بازی کند. شما می‌بینید وقتی تیم ما گل می‌زند، از بازیکنانی که داخل زمین هستند تا تمام نفرات روی نیمکت بلند می‌شوند و شادی می‌کنند. به نظر من، این موضوع نشان‌دهنده اتحاد قوی تیم ماست.
کادر فنی هم نقش پررنگی در ایجاد این اتحاد و همدلی داشته است، چون معمولاً چنین مسائلی از کادر فنی شروع می‌شود؛ از سرمربی تیم تا تک‌تک اعضای کادر فنی، کادر پزشکی، خدمات و تدارکات. همه اعضای تیم، تا تک‌تک بازیکنانی که در پرسپولیس حضور دارند، با هم رفیق و یکدل هستند و چیزی جز موفقیت تیم نمی‌خواهند. به‌شدت رختکن خوبی داریم.
در چند فصل گذشته گفته می‌شد رختکن پرسپولیس آن جو و اتحاد همیشگی را ندارد، اما به نظر می‌رسد امسال شرایط متفاوت است.
بله، درست است. من هم چنین چیزهایی شنیده‌ام، چون خودم آن زمان در تیم نبودم و چیزی ندیدم، اما امسال واقعاً شرایط عالی است. در اینجا باید از بزرگ‌ترهای تیم هم تشکر کنم. کاپیتان‌های تیم، حسین کنعانی و علی علیپور، خیلی به بازیکنان تازه‌وارد و جوان‌ترها کمک می‌کنند تا راحت‌تر در تیم جا بیفتند. بازی کردن در پرسپولیس سخت است و به نظرم کاپیتان‌های تیم ما نقش بسیار مهمی در ایجاد اتحاد و همدلی دارند.
تو سال‌هاست در لیگ برتر بازی می‌کنی، اما آن‌طور که باید دیده نشده بودی. به نظر می‌رسد در همین چند ماه حضور در پرسپولیس، خیلی بیشتر از گذشته مورد توجه قرار گرفته‌ای. نظر خودت چیست؟
صددرصد این موضوع را قبول دارم. این مسئله به عظمت و بزرگی پرسپولیس برمی‌گردد.بدون ش ک، با اینکه حدود هشت یا ۹ بازی از فصل گذشته، من بعد از همان یکی دو بازی اولم برای پرسپولیس آن‌قدر دیده شدم که در تمام سال‌هایی که در لیگ بازی کرده بودم، چنین اتفاقی برایم نیفتاده بود. واقعاً این موضوع به بزرگی پرسپولیس برمی‌گردد. وقتی در یک تیم بزرگ با میلیون‌ها هوادار بازی می‌کنی، توجهات زیادی به تو جلب می‌شود و بازیکنان در پرسپولیس بیشتر دیده می‌شوند.
با توجه به این موضوع، حسرت نمی‌خوری که چرا زودتر به پرسپولیس نیامدی؟
چرا، واقعاً حسرتش را می‌خورم. کاش مثلاً در ۲۱ یا ۲۲ سالگی شرایطی فراهم می‌شد که به پرسپولیس می‌آمدم و از همان موقع در این تیم بزرگ بازی می‌کردم. شاید این اتفاق از نظر ملی‌پوش شدن هم تأثیر زیادی در زندگی ورزشی من می‌گذاشت و قطعاً خیلی زودتر و بیشتر دیده می‌شدم. شاید خیلی چیزها فرق می‌کرد. با این حال، خدا را شکر می‌کنم که قسمت شد به تیمی بیایم که خیلی دوستش داشتم. واقعاً خوشحالم که در پرسپولیس هستم.
شاید باور نکنید، اما همین حالا به جوان‌های تیممان، بازیکنان ۲۱، ۲۲ و ۲۳ ساله، حسرت می‌خورم. همیشه با خودم می‌گویم کاش من جای آن‌ها بودم و الان مثلاً ۲۲ یا ۲۳ سال داشتم و تازه به پرسپولیس آمده بودم. در آن صورت می‌توانستم سال‌های طولانی در این تیم بازی کنم.
همیشه هم به آن‌ها می‌گویم قدر این پیراهن را بدانید و برایش بجنگید. قطعاً اتفاقات بزرگی در زندگی فوتبالی‌تان رقم می‌خورد. پرسپولیس باشگاه بسیار بزرگی است و همیشه به بازیکنان جوان تیممان می‌گویم که قدر پیراهن پرسپولیس را بدانند.
پویا، اگر بخواهیم صریح صحبت کنیم، وقتی نام تو در تابستان برای حضور در پرسپولیس مطرح شد، خیلی‌ها مخالفت کردند. عده‌ای معتقد بودند بازیکن بزرگی نبوده‌ای، در تیم‌های بزرگ بازی نکرده‌ای و تجربه حضور در تیم‌هایی مثل پرسپولیس را نداری. این انتقادها حتماً به گوشت رسیده بود. آن روزها چه شرایطی داشتی و اصلاً چطور شد که به پرسپولیس آمدی؟
دقیقاً همین‌طور بود. خیلی‌ها مخالف بودند و هجمه زیادی ایجاد شد که چرا من به پرسپولیس آمده‌ام. واقعیت این است که تجربه بازی در تیم‌های بزرگی مثل پرسپولیس و استقلال را کمتر داشتم. بازی کردن در این دو تیم اصلاً کار راحتی نیست و شرایط خاص خودش را دارد. تا قبل از اولین بازی‌ام برای پرسپولیس مقابل فولاد خوزستان، روزی چند هزار فحش می‌خوردم! البته هواداران هم حق داشتند؛ آن‌ها نمی‌دانستند من در تیمشان چه عملکردی خواهم داشت، آیا می‌توانم خوب بازی کنم و جواب اعتمادشان و اعتماد کادر فنی را بدهم یا نه. با این حال، تصمیمم را گرفته بودم که به پرسپولیس بیایم و از روز اول هم می‌دانستم کار سختی دارم. به‌خاطر خرید من انتقادهای زیادی مطرح می‌شد و همان‌طور که گفتم، روزی چند هزار فحش می‌خوردم.
البته به هواداران حق می‌دادم، اما می‌دانستم که بالاخره روزهای خوب هم از راه می‌رسند. باید با عملکرد خوبم و تلاش خودم، نگاه منفی‌ای را که نسبت به من وجود داشت تغییر می‌دادم و نشان می‌دادم که می‌توانم به پرسپولیس کمک کنم و در این تیم بزرگ بازی کنم.انصافا هم بعد یکی دو تا بازی شرایط تغییر کرد و لطف و محبت پرسپولیسی ها شامل حال من شد که صمیمانه از آن ها تشکر می کنم.
می‌گویند مهدی تارتار تو را خیلی دوست دارد و به نوعی شاگرد ویژه او هستی؛ هر جا می‌رود، تو را هم با خودش می‌برد.
حاج مهدی همیشه به من لطف داشته است. افتخار می‌کنم که چند سالی است شاگردش هستم و از او چیزهای زیادی یاد گرفته‌ام. به‌طور کلی، برنامه نقل‌وانتقالات من به دو بخش تقسیم می‌شود؛ قبل از تماس حاج مهدی و بعد از تماس او! وقتی فصل نقل‌وانتقالات می‌شود و من با تیمی قرارداد ندارم، هر تیم یا باشگاهی که با من تماس می‌گیرد، به آن‌ها می‌گویم اجازه بدهید صحبت کنم و بعد جواب بدهم. معمولاً کمی از آن‌ها وقت می‌گیرم، اما وقتی حاج مهدی تارتار به من زنگ می‌زند و می‌گوید بیا، من دیگر بدون هیچ تردیدی قبول می‌کنم.
خیلی چیزها از ایشان یاد گرفته‌ام، به‌خصوص حالا که در تیم بزرگی مثل پرسپولیس هستیم. تارتار نشان داده که توانایی رقم زدن اتفاقات خوب و بزرگی را برای پرسپولیس دارد.
تو به همراه چند بازیکن دیگر از گل‌گهر همراه مهدی تارتار به پرسپولیس آمدید. بعضی‌ها می‌گویند این بازیکنان تحت هر شرایطی فیکس هستند، نیمکت‌نشین نمی‌شوند و تارتار سخت‌گیری کمتری نسبت به آن‌ها دارد. نظرت درباره این صحبت‌ها چیست؟
اصلاً این‌طور نیست. اگر بخواهم درباره خودم صحبت کنم، باید بگویم حاج مهدی از ما انتظارات زیادی دارد، چون شناخت کافی از ما دارد و ما هم با تفکراتش آشنا هستیم. اتفاقاً انتظاراتش از ما بالاتر است و خیلی وقت‌ها حتی بیشتر از بقیه به ما سخت می‌گیرد و به ما گوشزد می‌کند که باید بهتر کار کنیم. ایشان بارها نشان داده که این مسائل برایش ملاک نیست. همیشه می‌گوید برای من فرقی نمی‌کند چه کسی بازی کند؛ هر بازیکنی که آماده‌تر باشد و در تمرینات بهتر کار کند، قطعاً فرصت بازی خواهد داشت. فکر می‌کنم در پرسپولیس این فصل، ملاک بازی کردن فقط و فقط خوب تمرین کردن و خوب بازی کردن است. هر سرمربی‌ای می‌خواهد تیمش نتیجه بگیرد و تارتار هم عملکرد بازیکنان را زیر نظر می‌گیرد و به اسم و مسائل دیگر کاری ندارد. انتظار او از ما بسیار زیاد است و باید بتوانیم این انتظارات را برآورده کنیم.
یکی از آرزوهای هر فوتبالیستی، پوشیدن پیراهن تیم ملی کشورش است. تو هم با توجه به عملکردت در پرسپولیس، به حضور در تیم ملی فکر می‌کنی؟
قطعاً آرزوی هر فوتبالیستی است که پیراهن تیم ملی کشورش را بپوشد. امیدوارم این اتفاق برای من هم بیفتد. خیلی دوست دارم بازی در تیم ملی را تجربه کنم و فکر می‌کنم توانایی رسیدن به این هدف را دارم.
البته انتخاب بازیکنان به نظر و سلیقه کادر فنی تیم ملی بستگی دارد و من نمی‌توانم درباره تصمیم آن‌ها اظهارنظر کنم، اما امیدوارم این فرصت نصیبم شود و بتوانم پیراهن تیم ملی را بپوشم.
حسن یزدانی چند روز دیگر باید در مسابقات جهانی شرکت کند و رقبای قدرتمندی هم دارد. با او صحبت کرده‌ای؟ وضعیتش را چطور می‌بینی و فکر می‌کنی بتواند با مدال طلا به ایران برگردد؟
با حسن صحبت نکردم، اما می‌دانم که برای رسیدن به مسابقات جهانی سختی‌های زیادی کشیده است. بعد از مصدومیتش خیلی تلاش کرده تا خودش را به این مسابقات برساند. حسن همیشه برای مدال طلا می‌جنگد و من خیلی امیدوارم که بتواند مدال طلا را بگیرد و با موفقیت به ایران برگردد. او قبلا همیشه به من می‌گفت بازی‌تان با پرسپولیس چه زمانی است. حواسش بود که بازی‌های ما را دنبال کند و می‌خواست ببیند من مقابل پرسپولیس چطور بازی می‌کنم.الان هم که خودم پیراهن پرسپولیس را می پوشم، می دانم او به شدت پیگیر پرسپولیس است و بازی ها را دنبال می کند.
تو شاگرد زنده‌یاد مهرداد میناوند هم بودی و ارتباط خوبی با او داشتی. گفته بودی اگر قهرمان شوی، قهرمانی را به مهرداد تقدیم می‌کنی.
بله، درست است. من در تیم خونه به خونه بودم و در اولین بازی‌ای که انجام دادم، زنده‌یاد مهرداد میناوند باعث شد که بازی کنم. می‌دانم که چقدر پرسپولیس را دوست داشت. واقعاً حیف شد که دیگر بین ما نیست. کاش زنده بود و می‌دید که بعد از چند سال، من هم پیراهن پرسپولیس را به تن کرده‌ام. اگر قسمت شود و برای پرسپولیس گل بزنم، قطعاً گلم را به مهرداد میناوند تقدیم می‌کنم. اگر هم در پایان فصل قهرمان شویم، با خودم عهد بسته‌ام که قهرمانی‌مان را به او تقدیم کنم. حتماً به سر خاکش می‌روم و مدال قهرمانی‌مان را تقدیمش می‌کنم؛ البته به شرطی که قهرمان شویم. واقعاً حیف شد که دیگر در بین ما نیست.روحش شاد باشد.