به گزارش ایلنا، ترنت الکساندر-آرنولد احتمالاً تصور میکرد که مسیر بازگشت به تیم ملی انگلیس را پیدا کرده است. مدافع راست رئال مادرید که توسط توماس توخل از لیست جام جهانی ۲۰۲۶ خط خورده بود، برای اردوی سپتامبر دعوت شد؛ اتفاقی مشابه برای کول پالمر که او هم در جام جهانی غایب بود. اما در شرایطی که این بازگشت میتوانست امیدی برای یک شروع دوباره با سهشیرها ایجاد کند، این بازیکن ۲۷ ساله در حال حاضر همچنان به یک نقش فرعی و حاشیهای محدود شده است.
او روز شنبه در جریان شکست ۳-۲ مقابل اسپانیا حتی یک دقیقه هم بازی نکرد و توخل باز هم جارل کوانسا را در پست دفاع راست به او ترجیح داد. به گزارش دیلی میل، الکساندر-آرنولد اکنون بیش از ۴۷۸ روز است که هیچ بازی ملی برای انگلیس انجام نداده است. آخرین حضور او به ۷ ژوئن ۲۰۲۵ بازمیگردد که به عنوان بازیکن تعویضی در پیروزی ۱-۰ مقابل آندورا وارد زمین شد، در حالی که آخرین حضور فیکس او در ترکیب اولیه به ۱۳ اکتبر ۲۰۲۴ و بازی مقابل فنلاند (پیروزی ۳-۱) مربوط میشود؛ یعنی ۷۱۴ روز پیش. وضعیتی کاملاً غافلگیرکننده برای بازیکنی که زمانی یکی از بهترین مدافعان راست جهان به شمار میرفت.
این تضاد و اختلاف زمانی ملموستر میشود که به مسیر این مدافع پس از جدایی از لیورپول نگاه کنیم. الکساندر-آرنولد که پرورشیافته آکادمی ردز بود، بهویژه در جریان قهرمانی لیگ قهرمانان ۲۰۱۹ به لطف کیفیت پاسها، ارسالها و توانایی خلق خطر، به یک مرجع و شاخص در پست خود تبدیل شده بود.
او تصمیم گرفت باشگاه محبوبش را ترک کند و در تابستان ۲۰۲۵ به رئال مادرید بپیوندد؛ آن هم با جاهطلبی آشکار برای ورود به یک سطح بالاتر. از آن زمان، اوضاع طبق برنامه پیش نرفته است. مدافع انگلیسی هرگز نتوانست به بهترین سطح خود بازگردد و موقعیتش در مادرید به مرور متزلزل شد.
او پس از آنکه مجبور شد با رقابت دنی کارواخال کنار بیاید، حالا با پیوستن دنزل دومفریس در تابستان امسال مواجه شده که شانس بازی او را باز هم کاهش داده است. در این فصل، او تنها در ۳ بازی از ۸ مسابقه رئال مادرید در تمامی رقابتها فیکس بوده، ۲ بار به عنوان تعویضی وارد زمین شده و ۳ بازی را به طور کامل از روی نیمکت تماشا کرده است.
رفتار نامفهوم توماس توخل
این افت موقعیت در سطح باشگاهی، مستقیماً بر وضعیت او در سهشیرها نیز تاثیرگذار بوده است. رقابت در سمت راست همیشه بسیار سنگین بوده؛ با حضور نفراتی چون کایل واکر، کیران تریپیر، ریس جیمز و تینو لیورامنتو. اما این رقابت در ماههای اخیر با ظهور چهرههایی مثل کونسا که مقابل اسپانیا در دفاع راست به کار گرفته شد، فشردهتر شده است.
تابستان امسال، انگلیس بدون الکساندر-آرنولد در جام جهانی ۲۰۲۶ در نهایت به مقام سوم رسید؛ دستاوردی که در مجموع برای توخل رضایتبخش بود و او مطلقاً از تصمیماتش پشیمان نیست. سرمربی انگلیس در این خصوص توضیح داد: «من از ترکیب تیم بسیار راضی بودم. ما انرژی زیادی برای انتخاب بازیکنان صرف کردیم و حتی یک شب را هم به خاطر لیست انتخابیمان با بیخوابی سپری کردم. من هفت هفته با این بازیکنان زندگی کردم و آنها فوقالعاده بودند. به نظر میرسد جاهطلبی ما برآورده نشده، اما واقعیت همین است و باید به جلو حرکت کنیم. تصمیمات بازی با آرژانتین... گاهی اوقات به عنوان مربی فقط در صورت پیروزی محق هستید. چه کسی میداند اگر تعویضی انجام نمیدادیم چه میشد؟ هیچکس نمیداند. من اجازه نمیدهم ۳۰ دقیقه از این جام جهانی، برداشت ما از کل مسیرمان را تیره و تار کند.»
بازگشت مدافع ۲۷ ساله به اردوی تیم در سپتامبر نشانهای از امید بود. اما پس از بازی با اسپانیا، تردیدها همچنان پررنگ است. در حالی که انگلیس از دقیقه ۷۴ با نتیجه ۳-۲ عقب بود و ناامیدانه به دنبال گل مساوی میگشت، توخل دست به چند تعویض زد اما هرگز به سراغ مدافع مادریدی نرفت. مورگان گیبس-وایت، دومینیک کالورت-لوین و جاراد برنتویت وارد زمین شدند و او روی نیمکت باقی ماند.
درست در چنین سناریویی، کیفیت او میتوانست بسیار گرهگشا باشد: توانایی تغییر منطقه بازی، ارسال پاسهای دقیق و دادن پاس گل در یکسوم دفاعی حریف. دیلی میل یادآوری میکند که این مدافع انگلیسی در دوران حضورش در لیورپول، ۶ پاس گل در مراحل یکچهارم و نیمهنهایی لیگ قهرمانان ثبت کرده است. به عبارت دیگر، در شرایطی که سهشیرها برای زدن گل مساوی به خلاقیت نیاز داشتند، بازیکنی که توانایی ایجاد تفاوت در این بخش را داشت، حتی به کار گرفته نشد.
ستاره انگلیسی بالاخره میتواند اوضاع را تغییر دهد؟
توخل به طور کامل پای تصمیم خود ایستاده و روی کیفیتهای کوانسا که تا پایان در زمین ماند تاکید میکند: «کارهای دفاعی زیادی برای انجام دادن وجود داشت؛ نبردهای یکبهیک متوالی. مارک گهی در میانههای زمین جلو میرفت و این موضوع ما را مجبور میکرد با سه مدافع بازی کنیم. ما به سرعت و کیفیت جارل نیاز داشتیم، بهویژه برای بازی در دفاع وسط. جارل عالی بود.»
توجیهی که شاید از نظر تاکتیکی قابل درک باشد، اما فقط علامت سوالهای اطراف وضعیت الکساندر-آرنولد را بیشتر میکند. بهویژه آنکه مشکلات دفاعی انگلیس بدون او هم برطرف نشد؛ سهشیرها ۳ گل از اسپانیا دریافت کردند، روی اشتباهات و از دست دادن توپ توسط مارک گهی و نیکو اوریلی، و همچنین روی یک حرکت تیمی که در آن کوانسا، گهی و ازری کونسا اجازه دادند ترکیب اسپانیاییها تا باز کردن درهای دروازه پیش برود. بنابراین بحث بر سر این نیست که انگلیس حتماً با الکساندر-آرنولد برنده میشد، بلکه سوال این است که چرا بازیکنی با چنین تواناییهای هجومی، در شرایطی که تیمش نیاز به گلزنی داشت، اصلاً به بازی گرفته نشد.
وقتی از توخل سوال شد که در چه شرایطی ممکن است از مدافع راست خود استفاده کند، او عملاً هیچ دری را باز نگذاشت: «ما سه بازی دیگر در پیش داریم. من باید ۱۱ بازیکن اصلی و ۵ بازیکن تعویضی را انتخاب کنم؛ همین و بس.» پاسخی کاملاً مستقیم که بلاتکلیفی و ابهام موجود حول وضعیت بازیکن رئال مادرید را به تصویر میکشد.
الکساندر-آرنولد اگرچه دوباره دعوت شده و همین موضوع پس از غیبت در جام جهانی یک سیگنال مثبت است، اما بازگشت او به معنای بازگشت اعتماد سرمربی نیست. بین جدایی از لیورپول، چالشهایش در مادرید، ورود دومفریس، رقابت فشرده در تیم ملی و حالا ۴۷۸ روز بدون حتی یک دقیقه بازی برای سهشیرها، جایگاه او دستخوش تغییرات سنگینی شده است. با این حال، او همچنان استعداد و کیفیت تکنیکی بالا برای ایجاد تفاوت در سطوح بزرگ را داراست. حالا باید دید که آیا توخل روز سهشنبه در هفته دوم لیگ ملتهای اروپا برابر چک، بالاخره این شانس را به او خواهد داد یا خیر.