اینیگو پرس که پیش‌تر دستیار آندونی ایرائولا بود، به دلیل صادر نشدن مجوز کار در انگلیس نتوانست همراه او در بورنموث فعالیت کند و حالا به‌عنوان سرمربی ویارئال، در لیگ قهرمانان اروپا مقابل دوست و همکار سابقش قرار می‌گیرد.
انگار هر جا ایرائولا می‌رفت، پرس هم باید به دنبال او می‌رفت. بنابراین، وقتی یکی از مربیان باسک راهی لیورپول شد، انتظار می‌رفت دیگری هم در کنارش باشد. با این حال، هم‌تیمی و دستیار سابق ایرائولا حالا به رقیب او تبدیل شده است؛ اتفاقی که نه حاصل اختلاف و دلخوری میان آن‌ها، بلکه پیامد ناخواسته برگزیت است.
پرس اکنون هدایت ویارئال را بر عهده دارد. شاید اگر قوانین و مقررات متفاوت بود، او همچنان دست راست ایرائولا باقی می‌ماند. حالا لیورپول در لیگ قهرمانان اروپا باید به مصاف مربی‌ای برود که می‌توان سرمربی‌شدنش را حاصل اتفاقات پیش‌بینی‌نشده دانست؛ مردی که می‌خواست همچنان دستیار اول ایرائولا باشد، اما در نهایت با مانع بروکراسی مواجه شد.
در سال ۲۰۲۳، زمانی که بورنموث ایرائولا را از رایو وایکانو به خدمت گرفت، بریتانیا دیگر عضو اتحادیه اروپا نبود. ایرائولا با پیشنهاد ریچارد هیوز، مدیر ورزشی آینده لیورپول، راهی بورنموث شد؛ کسی که سه سال بعد بار دیگر او را به خدمت گرفت. اما پرس برای کار در انگلیس به مجوز وزارت کشور بریتانیا نیاز داشت. این وزارتخانه بارها درخواست او را رد کرد، زیرا معتقد بود او صلاحیت‌های لازم را ندارد. ایرائولا نیز از این تصمیم ناراضی بود و در دوران بلاتکلیفی دوستش، شرایط دشوار او را درک می‌کرد.
ایرائولا در این باره گفت: «سعی کردیم او را به انگلیس بیاوریم. اینیگو اینجا بود، اما چون مجوز کار نداشت، نمی‌توانست فعالیت کند. تمام تلاشمان را کردیم تا هیئت بررسی را متقاعد کنیم، اما آن‌ها به این نتیجه رسیدند که او صلاحیت لازم برای دستیاری سرمربی را ندارد. همان زمان اعتراض کردم، چون فقط با دو نفر به آنجا آمده بودم؛ پابلو د لا توره که اکنون در لیورپول کنار من کار می‌کند و اینیگو. شرایط بسیار دشوار بود، چون همه‌چیز موقتی و نامشخص پیش می‌رفت. او می‌خواست در بورنموث با ما کار کند، اما بدون مجوز کار چنین امکانی وجود نداشت. حتی نمی‌توانست فرزندانش را در مدرسه ثبت‌نام کند. سرانجام به این نتیجه رسیدیم که این همکاری امکان‌پذیر نخواهد بود. منتظر تصمیم هیئتی بودیم که قرار بود صلاحیت او را بررسی کند، اما وقتی به ما اطلاع دادند درخواستش رد شده است، شرایط برای همه ما ناخوشایند شد.»
با این حال، همان‌طور که ایرائولا نیز پذیرفت، شاید پرس در نهایت از این اتفاق سود برده باشد. پس از ناکامی فرانسیسکو، جانشین او در رایو وایکانو، مدیران این باشگاه به سراغ پرس رفتند. او توانست تیم را در لالیگا حفظ کند، دو بار آن را به رتبه هشتم برساند و به فینال لیگ کنفرانس اروپا صعود کند. عملکرد او توجه ویارئال را نیز جلب کرد و این باشگاه برای همکاری با سرمربی جوان وارد عمل شد.
ایرائولا با لبخند گفت: «این اتفاق برای او هم بسیار خوب پیش رفته است. او هدایت رایو وایکانو را بر عهده گرفت و حالا با ویارئال در لیگ قهرمانان اروپا مربیگری می‌کند. من واقعاً از این بابت برای او بسیار خوشحالم.»
ایرائولا نیز دلیل چندانی برای حسرت خوردن ندارد. پس از جدایی پرس، او با تامی الفیک و شان کوپر، دو مربی‌ای که پیش از حضورش در بورنموث در این باشگاه فعالیت می‌کردند، رابطه کاری نزدیکی برقرار کرد.
او در این باره افزود: «خوشبختانه اینیگو توانست مسیرش را ادامه دهد و سرمربی رایو وایکانو شود. من هم فرصت پیدا کردم با تامی و شان کار کنم. آن‌ها مسئولیت‌های بیشتری بر عهده گرفتند. می‌توانستم فرد دیگری را از اسپانیا بیاورم، اما تامی و شان عملکرد فوق‌العاده‌ای داشتند و من از همکاری با آن‌ها بسیار راضی بودم.»
ایرائولا در شناسایی استعدادهای مربیگری نیز توانایی بالایی دارد؛ تا جایی که الفیک تابستان امسال پیشنهاد سرمربیگری بریستول سیتی را دریافت کرد. ایرائولا خیلی زود پرس را که پنج سال و نیم از او کوچک‌تر است، به‌عنوان فردی شناسایی کرد که می‌خواست در کادر فنی‌اش حضور داشته باشد. رابطه این دو به دوران حضورشان در بیلبائو بازمی‌گردد.
ایرائولا یادآوری کرد: «از دوران حضور در آکادمی اتلتیک کلوب یکدیگر را می‌شناسیم و در تیم اصلی هم کنار هم بازی کردیم. به‌محض اینکه او از فوتبال خداحافظی کرد، از او خواستم به‌عنوان دستیارم در رایو به من کمک کند. ما اتفاقات زیادی را در کنار یکدیگر پشت سر گذاشته‌ایم.»
حتی پس از آنکه مسیر ایرائولا و پرس سه سال پیش از هم جدا شد، این دو همچنان رابطه نزدیکی داشتند و پرس یکی از محرم‌های اصلی ایرائولا باقی مانده بود؛ دست‌کم تا زمانی که برنامه مسابقات لیگ قهرمانان اروپا اعلام شد و مشخص شد ویارئال باید به مرسی‌ساید سفر کند.
ایرائولا درباره تأثیر این مسابقه بر رابطه دوستانه‌شان گفت: «وقتی چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد، برای رابطه خوب نیست. زیاد با او صحبت می‌کنم، اما وقتی می‌دانید قرار است مقابل یکدیگر قرار بگیرید، ارتباطتان را کمتر می‌کنید و فاصله‌ای به وجود می‌آورید. احتمالاً در این مقطع کمتر از هر زمان دیگری با هم صحبت کرده‌ایم. معمولاً هر از گاهی تماس می‌گیریم و درباره لالیگا، لیگ برتر، فوتبال، اعضای کادر فنی و خانواده‌هایمان حرف می‌زنیم، اما حالا که زمان مسابقه نزدیک شده، دیگر با هم در ارتباط نبوده‌ایم.»
پرس نیز مانند ایرائولا به فوتبال مبتنی بر پرسینگ شدید و پرفشار علاقه دارد. به همین دلیل، تقابل لیورپول و ویارئال می‌تواند شبیه رویارویی دو تیم با سبک بازی ایرائولا باشد. با این حال، این پرسش مطرح است که آیا شناخت متقابل دو مربی از ایده‌ها و روش‌های کاری یکدیگر، می‌تواند در این مسابقه به کمک آن‌ها بیاید یا خیر.
ایرائولا درباره این دیدار گفت: «این بازی برای من ویژه است، چون او دوست من است. اینیگو من را به‌خوبی می‌شناسد و از همه‌چیز خبر دارد. از طرفی، ویارئال تیمی است که بازی‌هایش را در لالیگا دنبال می‌کنم. به همین دلیل، این مسابقه برایم عجیب خواهد بود.»