جواد نکونام با تراکتور در لیگ نخبگان، نیاز حیاتی به سه امتیاز بازی با الشمال در عمان داشت. او بازی اول را به شباب الاهلی باخت، در حالی که هنوز یک ماه از تصدی او در این تیم نمی‌گذشت و با شروع مسابقات لیگ ۲۶ و فشردگی بازی‌ها، عملاً زمانی برای تزریق افکار تاکتیکی خود به تیم نداشت. در آن بازی نکونام آشکارا برای مساوی آمد که باخت!
اما برای بازی دوم، همه چیز فرق می‌کرد. حالا نکونام با داشتن فرصت تعطیلی یک ماهه و در اختیار داشتن بیشتر بازیکنان تاثیرگذار خود، زمان کافی داشت و این حریف نیز اصلا قابل مقایسه با تیم اماراتی نبود. تراکتور در شروع دوباره لیگ با استقلال یک - یک مساوی کرد، در حالی که بازنده به رختکن رفته بود و نیمه دوم، دو گل زد که یکی را داور مردود اعلام کرد.
نکونام همین نسخه را برای بازی دوم در آسیا پیچید. همه می‌دانستند او چه نیاز حیاتی به این سه امتیاز دارد و برای زنده نگه داشتن امیدهای صعود و در فقدان بازی خانگی، بردن تیمی در اولین تجربه قاره ای، به مراتب راحت‌تر از پیروزی بر تیم‌های پرستاره قطری و اماراتی یا ازبک و عربستانی است!
با این وجود وقتی ترکیب اولیه تراکتور اعلام شد، همه دیدند که نکونام دست از احتیاط همیشگی برنداشته و تیمش را ۳-۵-۲ به زمین فرستاد. در غیاب بیرانوند، پارسا جعفری درون دروازه بود. شجاع مدافع مرکزی و نادری و فرجی، دو جلوزن او در چپ و راست، هر ۳ هافبک میانی دفاعی بودند؛ مهدی حسینی، خامربکف و هلیلوویچ به ترتیب از راست تا چپ! دانیال پیستون راست بود و زکی پور پیستون چپ، زوج شهریار و حسین‌زاده نیز زوج کلاسیک بلندزن و سرعتی در خط حمله.
نکونام باز هم برای نباختن شروع کرد و این بار در نیمه اول به خواسته خود رسید، چرا که حریف زور گلزنی نداشت. با شروع نیمه دوم، فشار روی دروازه حریف در دستور کار تیم او قرار گرفت اما فوتبال است و هزار و یک اتفاق که دیدیم بهترین فرصت گلزنی این تیم با دبل سیو گلر حریف -آن هم با صورت!- از دست رفت و تعویض‌های نکونام نیز گره بازی را باز نکردند.
به این ترتیب مقابل حریفی که حالا به جرات می‌توان گفت ضعیف‌ترین تیم این فصل لیگ نخبگان است، تراکتور یک نیمه نخواست و یک نیمه، نتوانست تا عملاً با کسب یک امتیاز، مغبون از زمین خارج شود و حالا باید در بازی‌های سخت بعدی امتیازات لازم برای صعود را جمع کند.