به گزارش ایلنا، به نظر می‌رسد آنتوان گریزمان رویای خود را در ایالت فلوریدا پیدا کرده است. مهاجم سابق اتلتیکو مادرید که در بامداد پنجشنبه نیز در جریان تساوی ۳ بر ۳ اورلاندو برابر تورنتو موفق به گلزنی شد، از زمان پیوستنش به این تیم در تابستان امسال روی دور درخشش افتاده و مدام نمایش‌های خیره‌کننده‌ای ارائه می‌دهد.
فرای آمار و ارقام خیره‌کننده، این نقش تاکتیکی او در زمین بازی است که علت اصلی این موفقیت چشمگیر را روشن می‌کند. گریزمان که تحت هدایت مارتین پرلمن به عنوان یک شماره ۱۰ کاملاً آزاد و بی‌قید و شرط به کار گرفته می‌شود، اجازه دارد تا عقب بنشیند و به میانه زمین بیاید، در ساختار بازی مشارکت کند، توپ را بین خطوط تحویل بگیرد یا ناگهان به داخل محوطه جریمه حریف یورش ببرد.
حرکت‌های بدون توپ او باعث جذب مدافعان و باز شدن فضاهای خالی برای سایر هم‌تیمی‌هایش می‌شود. طبق تحلیلی که در سایت رسمی MLS منتشر شده، گریزمان در میان بازیکنانی که دست‌کم چهار بازی انجام داده‌اند، جزو هشت بازیکن برتر لیگ از نظر ارسال پاس‌های عمقی و کلیدی در هر ۹۰ دقیقه قرار دارد؛ آماری که توانایی خارق‌العاده او در سرعت بخشیدن به بازی و تغذیه هجوم مهاجمان را به رخ می‌کشد.
این آزادی عمل منحصربه‌فرد همچنین به او اجازه می‌دهد تا بر اساس نیازهای تیمی، نقش خود را در طول مسابقه تغییر دهد. در جریان پیروزی ۲ بر ۱ برابر رئال سالت لیک در ماه آگوست، گریزمان بازی را به عنوان مهاجم نوک آغاز کرد اما پس از ورود داریل دایک در بین دو نیمه، به میانه زمین بازگشت و یک خط عقب‌تر رفت. یک تغییر پست کاملاً تعیین‌کننده و کلیدی. اورلاندو که در نیمه نخست حتی یک شوت هم به سمت دروازه حریف نزده بود، نیمه دوم را با ۱۳ شوت و ۲ گلی که توسط همین ستاره فرانسوی به ثمر رسید به پایان برد.
با حضور یک مهاجم هدف واقعی که مدافعان میانی را به خود مشغول می‌کند، گریزمان می‌تواند بیشتر در فضاهای نیمه‌فضایی مانور دهد، بازیسازی کند و در نهایت برای تمام‌کنندگی ضربه آخر را بزند. ساختار چندبعدی و سبک بازی او که چیزی میان یک بازیساز قهار و یک مهاجم سایه است، به اورلاندو این امکان را می‌دهد تا بدون از دست دادن زهر هجومی در محوطه جریمه، برنامه‌های هجومی خود را دستخوش تغییر کند.
رهبری که کل تیم را دگرگون کرد
نفوذ و اعتبار گریزمان تنها به کیفیت و کلاس بالای تکنیکی‌اش محدود نمی‌شود. پس از تساوی برابر تورنتو، داریل دایک روی اهمیت فوق‌العاده قهرمان جام جهانی ۲۰۱۸ در رختکن تیم دست گذاشت. این مهاجم آمریکایی با تمجید از روحیه کار گروهی، هوش تاکتیکی و رفتار بی‌نقص گریزمان گفت: «همان‌طور که همه می‌توانند از تعداد امتیازاتی که از زمان آمدن او جمع کرده‌ایم ببیند، او یک مهره فوق‌العاده حیاتی و کلیدی برای ماست و حتی از نظر شخصیتی هم وزنه بزرگی در تیم محسوب می‌شود.» بدین ترتیب گریزمان تجربه گرانبهای خود را به مجموعه‌ای تزریق کرده که ابتدای فصل بسیار سختی را پشت سر گذاشته بود. تعصب، تعهد و توانایی او در بازی‌گرفتن از سایر بازیکنان، گزینه‌های هجومی بیشتری در اختیار اورلاندو قرار داده تا آن‌ها حالا به رده هفتم کنفرانس شرق صعود کنند.
گریزمان در اورلاندو و MLS روی ابرها سیر می‌کند
فضای حاکم بر فوتبال آمریکا نیز در این اوج‌گیری دوباره نقش پررنگی ایفا می‌کند. گریزمان که از مدت‌ها پیش شیفته و ذوق‌زده ورزش‌های آمریکایی بود، در ۳۵ سالگی پا به لیگی گذاشته که از ۱۸ سالگی آرزوی بازی در آن را در سر می‌پروراند. اگرچه سطح کلی MLS همچنان پایین‌تر از لیگ‌های معتبر و بزرگ اروپایی است، اما این رقابت‌ها حالا چهره‌های نامدار و فوق‌ستاره‌های جهانی را به خود جذب می‌کند؛ درست مثل حضور لیونل مسی در اینتر میامی یا روبرت لواندوفسکی در شیکاگو فایر.
یک رقابت جذاب و پرزرق‌وبرق که می‌تواند انگیزه‌های ستاره فرانسوی را دوچندان کند، به‌ویژه آنکه او پیش‌تر از لذت تقابل دوباره با مسی سخن گفته بود. در مستطیل سبز، فضاهای خالی که در انتقال‌های سریع بازی ایجاد می‌شود به او اجازه می‌دهد تا از هوش محیطی، دید بالای بازی و پاس‌های مینیاتوری‌اش نهایت بهره را ببرد. گل مساوی او برابر تورنتو که با یک ضربه والی تماشایی روی تیر دوم به ثمر رسید، یادآوری کرد که او غریزه گلزنی خود را کاملاً حفظ کرده است. در اورلاندو، گریزمان تمام شرایط آرمانی را گرد هم آورده تا در عین حفظ روحیه رقابت‌طلبی، از بازی در زمین فوتبال نهایت لذت را ببرد.