به گزارش ایلنا، رودری هیچ‌گاه به‌دنبال جلب توجه نبوده است. در دورانی که بسیاری از فوتبالیست‌ها به ساختن برند شخصی و حضور پررنگ در شبکه‌های اجتماعی می‌پردازند، هافبک بارسلونا و تیم ملی اسپانیا ترجیح می‌دهد از مرکز توجه دور بماند و درباره تاکتیک‌ها حرف بزند؛ همان‌طور که دیگران درباره ماشین صحبت می‌کنند. او به گفته خودش فردی درون‌گراست که شغلش کنترل جریان بازی‌های فوتبال است.
کارنامه این بازیکن ۳۰ ساله تا امروز چشمگیر بوده است؛ کسب ۱۲ جام مهم با منچسترسیتی و نقش‌آفرینی در قهرمانی‌های اسپانیا در جام ملت‌های اروپا و جام جهانی. او همچنین در سال ۲۰۲۴ توپ طلا را به دست آورد و اکنون یکی از مدعیان جدی تکرار این افتخار است؛ موفقیتی کم‌نظیر برای یک هافبک تدافعی.
رودری روز شنبه تأکید کرد موفقیت‌های منچسترسیتی قابل انکار نیست، حتی با وجود محکومیت این باشگاه به نقض قوانین مالی. او معتقد است دستاوردهای ورزشی تیم از بین نخواهد رفت، هرچند باشگاه قصد دارد به این رأی اعتراض کند.
مسیر پیشرفت رودری از یک کمپ تابستانی در آمریکا تا فینال لیگ قهرمانان اروپا، نشان‌دهنده توانایی او در سازگاری با شرایط مختلف و درک عمیق از خواسته‌های محیط پیرامونش است. همین ویژگی‌ها توضیح می‌دهد چرا پس از جدایی از منچسترسیتی، مسیر حرفه‌ای او به بارسلونا ختم شد، نه رئال مادرید.
در ادامه، شکل‌گیری شخصیت فوتبالی رودری به دوران آموزش او بازمی‌گردد؛ جایی که آکادمی‌های اسپانیایی بر آموزش هوش فوتبالی تأکید دارند. او در نوجوانی حتی مدتی را در یک کمپ تابستانی در ایالت کنتیکت آمریکا گذراند و همان‌جا شاهد قهرمانی اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰ بود.
پس از کنار گذاشته شدن از اتلتیکومادرید به‌دلیل مسائل فیزیکی، ویارئال به او فرصت داد و در آنجا فوتبال و تحصیل را هم‌زمان پیش برد. رودری در ۱۷ سالگی وارد دانشگاه شد و مدیریت بازرگانی خواند، صبح‌ها تمرین می‌کرد و بعدازظهرها سر کلاس می‌رفت. هم‌اتاقی‌هایش تا مدت‌ها نمی‌دانستند هم‌کلاسی آرام‌شان بازیکن لالیگاست.
در سال ۲۰۱۸، اتلتیکومادرید او را بازگرداند و زیر نظر دیگو سیمئونه به بازیکنی رقابتی‌تر تبدیل شد. یک سال بعد، منچسترسیتی با پرداخت بند فسخ ۷۰ میلیون یورویی او را جذب کرد و پپ گواردیولا از او یکی از بهترین هافبک‌های دفاعی نسلش ساخت. شکست در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۲۱ مقابل چلسی یکی از تلخ‌ترین لحظاتش بود، اما دو سال بعد با گل قهرمانی در فینال ۲۰۲۳ جبران شد.
در ادامه، موفقیت‌های ملی و فردی از جمله قهرمانی اروپا، جام جهانی و کسب عنوان بهترین بازیکن، مسیر او را به بارسلونا هموار کرد.
چرا بارسلونا، نه رئال مادرید؟
رودری درباره پیشنهاد رئال مادرید توضیح داد که این باشگاه برخوردی حرفه‌ای داشت و حتی سرمربی جدید، ژوزه مورینیو، برنامه‌های تاکتیکی خود را به‌طور شفاف برای او تشریح کرده بود. با این حال، تصمیم نهایی او بر اساس مسائل فوتبالی بود، نه شخصی.
او پروژه بارسلونا را مناسب‌تر دید؛ تیمی متشکل از بازیکنان جوان که با سبک بازی مورد نظرش همخوانی دارند. رودری ترجیح داد جایی برود که بیشترین تأثیر را بگذارد و بیشترین پیشرفت را تجربه کند.
نقش کلیدی در بارسلونا
رودری به‌عنوان یکی از کامل‌ترین هافبک‌های دفاعی جهان شناخته می‌شود. او چه در زمان مالکیت توپ و چه بدون آن، تعادل تیم را حفظ می‌کند و با تصمیم‌گیری‌های سریع، مسیر بازی را شکل می‌دهد.
در بارسلونا، حضور او یکی از مهم‌ترین تحولات سال‌های اخیر توصیف شده است. او تقریباً در تمام بازی‌های شروع فصل حضور داشته و ثباتی را به تیم تزریق کرده که پیش‌تر وجود نداشت. علاوه بر این، نقش غیررسمی راهنمایی بازیکنان جوان را نیز برعهده گرفته است.
با وجود آنکه بازوبند کاپیتانی را در اختیار ندارد، بسیاری در رختکن او را رهبر واقعی تیم می‌دانند. همکاری او با پدری نیز یکی از نکات مثبت تیم بوده؛ دو بازیکنی که با کنترل ریتم بازی، ساختار تیم را شکل می‌دهند.
هانسی فلیک، سرمربی بارسلونا، از همان ابتدا تأکید کرد که رودری نه‌تنها یک هافبک جدید، بلکه یک مرجع فنی برای تیم است. روش کاری فلیک با گواردیولا متفاوت است و بیشتر بر آمادگی بدنی تأکید دارد، اما رودری مانند همیشه خود را با شرایط جدید وفق داده است.
به نظر می‌رسد داستان حرفه‌ای این هافبک اسپانیایی هنوز به نقطه اوج خود نرسیده و فصل‌های مهم‌تری در انتظار اوست.