به گزارش ایلنا، احتمالاً دو تیم از بهترین تیم‌های فوتبال جهان، سه‌شنبه شب در ورزشگاه پارک دو پرنس به مصاف یکدیگر خواهند رفت. پاری سن ژرمن، مدافع عنوان قهرمانی اروپا، میزبان بارسلونایی است که با ۱۱ پیروزی در ۱۱ مسابقه و میانگین بیش از چهار گل در هر بازی، همه را تحت تأثیر قرار داده است.
انتخاب یک تیم به عنوان برنده کار دشواری است؛ با این حال، توجه به نکات زیادی که دو باشگاه را به یکدیگر پیوند می‌دهد جالب توجه است. کامبک معروف، و همچنین حضور لیونل مسی و نیمار در گذشته، و رقابتی خاص که بین این دو شکل گرفته است. لوئیس انریکه، که در بارسلونا از محبوبیت بالایی برخوردار است، هدایت PSG را بر عهده گرفت و بازیکنان دیگری مانند عثمان دمبله، درو فرناندز و فران تورس کاتالونیا را به مقصد پایتخت فرانسه ترک کردند، در حالی که روابط بین دو باشگاه تا حدی آرام‌تر شده است.
همان‌طور که می‌دانیم، در حالی که مدل PSG که هدفش جذب ستاره‌ها بود، چند سال پیش مورد انتقاد و محکومیت قرار گرفت، سیاست جدید اجرا شده توسط زوج لوئیس انریکه و لوئیس کامپوس اکنون به عنوان الگویی از مدیریت خوب در نظر گرفته می‌شود. به طوری که حتی باشگاه بارسلونا نیز می‌خواهد از آن تقلید کند. و این موضوع کاملاً پذیرفته شده است، زیرا تابستان امسال مطبوعات کاتالونیا بارها توضیح دادند که دکو می‌خواهد در برخی جنبه‌ها از PSG تقلید کند.
مدیر ورزشی بارسلونا تابستان امسال پس از تصمیم‌گیری برای عدم جذب هیچ مهاجم شماره ۹ نام‌داری به جای روبرت لواندوفسکی توضیح داد: «ببینید، PSG یک شماره ۹ واقعی ندارد. یک شماره ۹ کلاسیک سبک بازی شما را دیکته می‌کند.»
خط حمله مشابه
برخی رسانه‌ها تأیید کردند که هدف دکو — با تأیید هانسی فلیک — ایجاد یک خط حمله با بازیکنان قابل تعویض است که بتوانند به طور مداوم پست‌های خود را جابجا کنند، درست مانند تیم لوئیس انریکه. در حالی که ساختار فهرست هر تیم کمی متفاوت است، و به جز لاماسیا به ناچار برای بارسلونا نقش‌آفرینی می‌کند، تمرکز به وضوح بر جذب بازیکنانی است که با خواسته‌های سرمربی مطابقت داشته باشند.
دوران خرید بازیکنان سرشناس که توسط مدیریت سازماندهی می‌شد به پایان رسیده است و مدیران ورزشی هر دو باشگاه اکنون در خدمت سرمربیان خود هستند؛ کسانی که به آن‌ها گوش می‌دهند و از آن‌ها حمایت می‌کنند. بیش از هر چیز، شباهت‌های قابل‌توجهی در سبک‌های بازی دو تیم وجود دارد و بسیار محتمل است که هر کدام از بازیکنان اصلی PSG در صورت پیوستن به بارسا بتوانند به راحتی عملکردهای خود را تکرار کنند و برعکس. فران تورس یک نمونه بارز است و خط حمله شاید بهترین تصویر از این موضوع باشد.
هر دو سرمربی تقاضا دارند که مهاجمانشان در پرس کردن بسیار تهاجمی باشند، خط حمله هنگام پس گرفتن مالکیت توپ بالا باشد و بالاتر از همه، بسیار متحرک و درگیر در بازی باشند. هیچ بحثی درباره داشتن یک شماره ۹ که در محوطه جریمه حریف خیمه بزند، یا یک وینگر که صرفاً در طول خط طولی بدود، وجود ندارد.
ورود بازیکنی مانند آنتونی گوردون به بارسلونا کاملاً با تمایل بارسا برای ادامه تکامل خود و نزدیک‌تر شدن به آنچه در پاری سن ژرمن انجام می‌شود، مطابقت دارد. البته، پیش‌داوری خواهد بود اگر بگوییم هانسی فلیک در حال الگوبرداری و در واقع کپی‌برداری از لوئیس انریکه است، زیرا او پیش از ورود این مربی اسپانیایی به پاریس نیز بسیاری از مفاهیم مشابه را در بایرن مونیخ پیاده می‌کرد. همچنین باید گفت که لوئیس انریکه به مکتب فوتبال آلمان، که فلیک متعلق به آن است، نزدیک‌تر از مکتب فوتبال اسپانیا است.
خط هافبک، کلید بازی
ملی‌پوش سابق آلمانی حتی بیشتر از همتای اسپانیایی خود «انتحاری» به نظر می‌رسد، با خط دفاعی به‌طور کلی بالاتر و سبکی مستقیم‌تر در بازی. اما هم مربی آلمانی و هم مربی اسپانیایی می‌دانند که کلید موفقیت تیمشان در خط هافبک نهفته است. اینجاست که همه‌چیز، هم با توپ و هم بدون توپ، اتفاق می‌افتد. ویژگی‌های هافبک‌های هر دو تیم به آن‌ها اجازه می‌دهد بین گذارهای سریعی که در آن‌ها تلاش می‌کنند خیلی سریع توپ را پیدا کنند و دوره‌های کنترل با مالکیت‌های طولانی‌تر، تناوب ایجاد کنند.
در اینجا نیز شباهت‌های زیادی بین پروفایل بازیکنانی که در این منطقه مستقر شده‌اند وجود دارد. علاوه بر اینکه همه آن‌ها از مهارت‌های فوق‌العاده فنی و تاکتیکی برخوردارند، بسیار همه‌فن‌حریف هستند و هر کدام قادرند در جلوی خط دفاعی، به عنوان هافبک باکس‌تو‌باکس، یا حتی در پستی جلوتر در زمین بازی کنند. ژائو نوس و پدری نمونه‌های خوبی از این موضوع هستند. سایر نکات مشترک باید برجسته شوند، مانند اهمیت مدافعان کناری در گذارهای هجومی، حتی اگر PSG در این زمینه کمی جلوتر باشد.
PSG همچنین در سایر جنبه‌های خارج از زمین، به مزیت قابل‌توجهی نسبت به رقبای اروپایی خود دست یافته است. با نایک و شرکت زیرمجموعه آن یعنی جردن، باشگاه پاریسی با موفقیت لوگوی خود را به یک برند سبک زندگی واقعی تبدیل کرده است که خطوط پوشاک انحصاری آن در سراسر جهان پوشیده می‌شود و عرضه‌های آن رویدادهای بزرگی هستند. آن‌ها همچنین هدف دارند تا به طور فزاینده‌ای خودکفا شوند و وابستگی کمتری به(اسپانسر اصلی باشگاه) QSI داشته باشند. حتی با وجود اینکه آن‌ها از نظر اعتبار و دیده‌شدن بسیار عقب‌تر از سایر غول‌های اروپایی شروع کردند، پاریس توانسته است خود را به عنوان یکی از رهبران، اگر نگوییم رهبر، در این بخش سبک زندگی تثبیت کند.
بارسا اکنون در تلاش است تا برای افزایش درآمدهای خود همین کار را انجام دهد. در ماه‌های اخیر، باشگاه کاتالان مجموعه‌های جدید و همچنین کلکسیون‌های ویژه‌ای را با همکاری نایک و اسپاتیفای، مانند پیراهن GOLF WANG برای ال‌کلاسیکو به قیمت ۵۰۰ یورو، و تی‌شرت‌ها و ژاکت‌های مختلف از همان مجموعه منتشر کرده است.
منبع: فوت‌مرکاتو