به گزارش ایلنا، ورزشگاه سن‌سیرو سه‌شنبه‌شب شاهد یکی از ناامیدکننده‌ترین نمایش‌های اروپایی اینتر در ماه‌های اخیر بود. تیمی که با امید جبران شکست مقابل رئال مادرید به استقبال کلوب بروژ رفته بود، در مسابقه‌ای پرگل چهار بار دروازه خود را بازشده دید و با وجود ثبت سه گل، دومین شکست خود در دو مسابقه نخست فصل جدید لیگ قهرمانان اروپا را تجربه کرد.
این نتیجه برای اینتر تنها به معنای از دست دادن سه امتیاز خانگی نبود. شکست مقابل نماینده بلژیک، روندی را ادامه داد که از فصل گذشته آغاز شده و حالا ابعاد تاریخی پیدا کرده است.
۱۴ گل خورده؛ وقتی آمار علیه مدعی قهرمانی شهادت می‌دهد
بررسی عملکرد اینتر در هشت مسابقه رسمی ابتدایی فصل تصویری نگران‌کننده از شرایط دفاعی این تیم ارائه می‌کند.
نراتزوری در شش مسابقه سری‌آ هشت گل دریافت کرده و در دو دیدار لیگ قهرمانان نیز شش بار دروازه‌اش باز شده است. حاصل این عملکرد، دریافت ۱۴ گل در هشت مسابقه و میانگین ۱.۷۵ گل خورده در هر بازی است؛ آماری دور از انتظار برای تیمی که همچنان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی ایتالیا محسوب می‌شود.
اینتر در همین هشت مسابقه ۲۲ گل زده و از نظر قدرت تهاجمی آمار قابل توجهی دارد، اما عملکرد خط حمله نتوانسته ضعف‌های دفاعی را جبران کند.
شاگردان کیوو در سری‌آ با کسب ۱۶ امتیاز از شش مسابقه در صدر جدول قرار دارند و هنوز شکست نخورده‌اند، اما در لیگ قهرمانان بدون امتیاز باقی مانده‌اند.
تفاوتی که نشان می‌دهد مشکل اینتر لزوماً در تولید موقعیت یا گلزنی نیست؛ بلکه در مدیریت مسابقه، حفظ تعادل و جلوگیری از فرصت‌سازی حریفان ریشه دارد.
هت‌تریک ترزولدی؛ شبی که دفاع اینتر فرو ریخت
نیکولو ترزولدی، مهاجم جوان کلوب بروژ، چهره اصلی شکست تاریخی اینتر در سن‌سیرو بود.
او ابتدا در دقیقه ۳۰ از روی نقطه پنالتی دروازه میزبان را باز کرد. لائوتارو مارتینس پیش از پایان نیمه نخست گل تساوی را به ثمر رساند، اما نیمه دوم به کابوسی برای مدافعان اینتر تبدیل شد.
ترزولدی در دقایق ۶۳ و ۷۴ دو بار دیگر گلزنی کرد تا هت‌تریک خود را کامل کند. هرچند لائوتارو با گل دومش فاصله را کاهش داد، رومئو ورمانت در دقیقه ۸۷ گل چهارم بروژ را به ثمر رساند و گل دیرهنگام آنژ-یوان بونی نیز نتوانست مانع شکست اینتر شود.
نکته مهم‌تر از تعداد گل‌های دریافتی، نحوه شکل‌گیری آنها بود.
اینتر در چند صحنه هنگام انتقال توپ از حمله به دفاع، سازماندهی مناسبی نداشت و بازیکنان بروژ توانستند با استفاده از سرعت در کناره‌ها و فضای خالی میان خطوط، موقعیت‌های خطرناکی ایجاد کنند.
برای تیمی که با آرایش سه‌دفاعه بازی می‌کند، چنین ناهماهنگی‌هایی به‌ویژه هنگام پیشروی مدافعان کناری می‌تواند هزینه سنگینی داشته باشد.
دفاعی که دیگر به گذشته شباهت ندارد
یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های اینتر فعلی با تیم فصل‌های گذشته، کاهش اطمینان در ساختار دفاعی است.
جدایی فرانچسکو آچربی و استفان دی‌فرای، دو مدافع باتجربه، بخشی از تغییرات خط دفاعی اینتر بوده است. با این حال، مشکلات نراتزوری را نمی‌توان صرفاً به خروج این دو بازیکن نسبت داد.
ترکیب دفاعی تیم با حضور یان بیسک، مانوئل آکانجی و الساندرو باستونی همچنان از بازیکنان شناخته‌شده و باکیفیتی تشکیل شده، اما هماهنگی این نفرات در مسابقات اخیر به اندازه مورد انتظار نبوده است.
آکانجی در برخی صحنه‌ها نتوانسته پوشش دفاعی مناسبی ارائه دهد و باستونی نیز در مواجهه با انتقال‌های سریع حریفان با مشکل روبه‌رو شده است. پیشروی مدافعان و فاصله گرفتن آنها از مناطق اصلی دفاعی، فشار بیشتری را به سایر بازیکنان تحمیل می‌کند.
دروازه‌بانی نیز به یکی از نقاط مورد انتقاد تبدیل شده است. اشتباهات جوزپ مارتینس در مسابقات اخیر، به‌ویژه برابر کلوب بروژ، بر نگرانی‌ها افزوده است.
با این حال، مشکل اینتر فراتر از عملکرد یک دروازه‌بان یا مدافع است. وقتی تیم در زمان پرس کردن فاصله خطوط را از دست می‌دهد و بازیکنان در بازگشت به دفاع دیر عمل می‌کنند، حتی کیفیت فردی مدافعان نیز نمی‌تواند تمام ضعف‌های ساختاری را جبران کند.
چهار شکست متوالی؛ رکوردی که اینتر هرگز تجربه نکرده بود
شاید نگران‌کننده‌ترین بخش ماجرا، کارنامه اخیر اینتر در لیگ قهرمانان اروپا باشد.
نراتزوری در هشت مسابقه اخیر خود در این رقابت‌ها تنها یک پیروزی به دست آورده و هفت بار شکست خورده است؛ آماری که برای باشگاهی با سابقه حضور در دو فینال اروپایی طی سه فصل، غیرمنتظره به نظر می‌رسد.
شکست مقابل کلوب بروژ همچنین چهارمین باخت متوالی اینتر در لیگ قهرمانان بود؛ اتفاقی که برای نخستین بار در تاریخ حضور این باشگاه در جام باشگاه‌های اروپا و لیگ قهرمانان رخ داده است.
این روند با دو شکست مقابل بودوگلیمت نروژ در مرحله حذفی فصل گذشته آغاز شد و با باخت برابر رئال مادرید و کلوب بروژ در فصل جدید ادامه پیدا کرد.
اینتر در دوران سیمونه اینزاگی، در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵ به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید و به تیمی تبدیل شد که حتی قدرتمندترین حریفان قاره نیز برای عبور از آن با دشواری روبه‌رو بودند.
حالا اما همان باشگاه برای گرفتن امتیاز از کلوب بروژ در ورزشگاه خانگی خود ناکام مانده است.
این مقایسه بیش از هر چیز نشان می‌دهد که کیوو برای بازگرداندن اینتر به جایگاه قبلی، تنها به بازسازی اعتمادبه‌نفس بازیکنان نیاز ندارد؛ او باید مشکلات فنی تیم را نیز برطرف کند.
اعتراف کیوو؛ مسئولیت با من است
کریستین کیوو پس از شکست مقابل کلوب بروژ تلاش نکرد مشکلات تیمش را پنهان کند.
سرمربی اینتر با پذیرش مسئولیت شرایط موجود گفت: «در نیمه اول واکنش خوبی به گل حریف نشان دادیم و توانستیم به مسابقه برگردیم. نیمه دوم را هم خوب شروع کردیم، اما پس از از دست دادن چند فرصت، دچار شتاب‌زدگی شدیم و تعادل و فاصله خطوط را هنگام پرس کردن از دست دادیم.»
او با اشاره به تغییر شرایط مسابقه پس از گل دوم بروژ ادامه داد: «از آن لحظه تمرکز و آرامش خود را از دست دادیم و کارهایی انجام دادیم که از تیمی باتجربه و جاه‌طلب مانند اینتر انتظار نمی‌رود.»
کیوو همچنین تأکید کرد مشکلات تیمش صرفاً تاکتیکی نیست و برای اصلاح وضعیت، باید روی آمادگی ذهنی بازیکنان نیز کار شود.
سرمربی اینتر در بخش دیگری از صحبت‌هایش مسئولیت این شرایط را پذیرفت و گفت شاید خودش نتوانسته در برخی مسابقات تعادل مناسبی میان عناصر مختلف تیم ایجاد کند.
این اظهارات نشان می‌دهد کادرفنی اینتر نیز به وجود مشکلات ساختاری و ذهنی در مسابقات اروپایی آگاه است؛ مشکلاتی که با تغییر چند بازیکن یا اصلاح یک اشتباه فردی برطرف نخواهند شد.
شش مسابقه برای نجات فصل اروپایی
اینتر با دو شکست در دو مسابقه ابتدایی لیگ قهرمانان اروپا، شروع ناموفقی داشته، اما هنوز شش بازی دیگر در مرحله لیگ پیش رو دارد.
شاگردان کیوو ابتدا باید در سن‌سیرو مقابل شاختار دونتسک قرار بگیرند و سپس به مصاف فاینورد و اشتوتگارت بروند. در ادامه نیز مسابقات دشوارتری برابر بوروسیا دورتموند و لیورپول در انتظار آنها خواهد بود.
این برنامه نشان می‌دهد فرصت جبران وجود دارد، اما مسیر بازگشت چندان ساده نخواهد بود.
اینتر برای رسیدن به جمع هشت تیم برتر و صعود مستقیم به مرحله یک‌هشتم نهایی، باید خیلی زود از شرایط کنونی فاصله بگیرد. تداوم شکست‌ها حتی می‌تواند حضور نراتزوری در مرحله پلی‌آف را نیز با خطر مواجه کند.
در این شرایط، مهم‌ترین مأموریت کیوو نه افزایش قدرت هجومی، بلکه ایجاد تعادل میان حمله و دفاع است. اینتر با ۲۲ گل زده در هشت مسابقه نشان داده برای رسیدن به دروازه حریفان مشکلی جدی ندارد، اما دریافت ۱۴ گل در همین مدت، تمام دستاوردهای هجومی تیم را تحت‌الشعاع قرار داده است.
اینتر؛ مدعی در ایتالیا، نگران در اروپا
تناقض بزرگ اینتر در شروع فصل همین است؛ تیمی که در سری‌آ صدرنشین است و همچنان نتایج قابل قبولی کسب می‌کند، در لیگ قهرمانان به یکی از نگران‌کننده‌ترین دوره‌های تاریخ خود رسیده است.
البته لیگ قهرمانان رقابتی متفاوت است. کیفیت بالاتر حریفان و اهمیت جزئیات باعث می‌شود کوچک‌ترین اشتباه دفاعی به قیمت از دست رفتن مسابقه تمام شود.
این همان واقعیتی است که کیوو نیز پس از شکست مقابل بروژ به آن اشاره کرد؛ واقعیتی که سرمربی اینتر باید هرچه سریع‌تر برای مواجهه با آن راه‌حلی پیدا کند.
هنوز برای قضاوت نهایی درباره سرنوشت اروپایی اینتر زود است، اما چهار شکست متوالی و هفت باخت در هشت مسابقه اخیر، دیگر آماری نیست که بتوان آن را به بدشانسی یا چند اشتباه اتفاقی نسبت داد.
اینتر برای بازگشت به جمع مدعیان اروپا، پیش از هر چیز باید دوباره دفاع کردن را به یاد بیاورد؛ تیمی که در هشت مسابقه ۲۲ گل می‌زند اما ۱۴ بار هم دروازه‌اش باز می‌شود، شاید در ایتالیا همچنان پیروز باشد، اما در لیگ قهرمانان نمی‌تواند هر هفته روی جبران اشتباهات دفاعی با گل‌های بیشتر حساب کند.
برای کیوو، بحران از همین‌جا آغاز می‌شود؛ جایی که قدرت گلزنی دیگر برای پنهان کردن ضعف‌های دفاعی کافی نیست.