ظاهراً فیلم‌برداری در معده یک نهنگ کار دشواری است.
کارگردان فیلم «فروافتادگی نهنگ»، برایان دافیلد، با خوشحالی در حال شرح بزرگترین موانع هنگام فیلم‌برداری فیلم جدید خود است. داستان فیلم که در حال حاضر در سینماها توسط 20th Century Studios به نمایش درآمده است، ساده است: یک غواص جوان به نام جی (آستین ابراهامز) به طور تصادفی توسط یک نهنگ بلعیده می‌شود، به معده آن می‌رسد و باید قبل از تمام شدن مخزن اکسیژن خود فرار کند. این ایده ساده است، اما به یک رهبر نوآور و پرانرژی مانند دافیلد نیاز داشت تا سکانس‌های تنگ و خفه‌کننده را در لوکیشن‌های عملی به تصویر بکشد.
او می‌گوید: «این یک فضای کوچک است و اساساً یک لوکیشن 360 درجه است.» «چندین پورتال وجود دارد که می‌توانید دوربین را از طریق آن هل دهید، اما همچنین تا حدی پر از آب است. تمام نورپردازی کویل در داخل لوکیشن است. اساساً هر چیزی که در یک لوکیشن فیلم معمولی داشته باشید، ما آن را در یک فضای بسیار کوچک قرار می‌دهیم. همچنین روی یک گیمبال قرار دارد که تکان می‌خورد و می‌چرخد. بنابراین شما ردپای یک لوکیشن فیلم معمولی را می‌گیرید و سپس آن را در یک کیسه قرار می‌دهید. و سپس شما همچنین آستین ابراهامز را در کیسه می‌گذارید و گاهی اوقات حیوانات دیگر. اگر آستین یک اینچ اشتباه کند، واقعاً کار نمی‌کند. همه در این در کوچک جمع شده‌اند. اما او نمی‌تواند ما را بشنود، زیرا لاستیک داخل آن بسیار ضخیم است.»
دافیلد با لبخند به این تنظیمات عجیب و غریب نگاه می‌کند.
او می‌گوید: «من با یک کارگردان صحبت می‌کردم. او یک سوال داشت و من تصاویر لوکیشن را برایش فرستادم. او فقط گفت: «مطمئنی که شوخی نمی‌کنی؟» از زمانی که نهنگ در حال جویدن آستین است، فقط یک سری مردان قوی در حال پرتاب کردن و خرد کردن او روی لوکیشن هستند. و او آنجا است، در حال فریاد زدن و غرق شدن با یک مخزن اکسیژن واقعی. من به این مانیتور کوچک نگاه می‌کنم و اگر به کمک نیاز داشته باشد، دقیقاً همان صدا را می‌دهد. هر بار که کات می‌دهید، فقط امیدوار هستید که فریاد زدن متوقف شود. استودیو آمد و این را تماشا کرد. از بیرون خیلی احمقانه به نظر می‌رسید. یادم می‌آید نمایندگان ایمنی دیزنی آمدند و فقط آن را تماشا می‌کردند و می‌گفتند: «من واقعاً نمی‌دانم که آیا این ایمن است یا نه.» اما ما سخت، خیلی سخت کار کردیم تا مطمئن شویم که آستین در امان است.»
همه سالم از فیلم‌برداری خارج شدند، اما محصول نهایی پر از سکانس‌های هراسناکی است که مطمئناً مخاطبان را به آستانه تحمل می‌رساند. دافیلد این بینش را در اوایل کار درک کرد، زیرا پس از شنیدن مقدمات رمان با نام یکسان، قبل از انتشار آن، از طریق رسانه‌های اجتماعی با رمان‌نویس، دنیل کراوس، تماس گرفت. او یک نسخه پیش‌نمایش از کتاب سال 2023 را خواند و به سرعت با وعده سینمایی آن همراه شد. دافیلد در نهایت با کراوس همکاری کرد تا فیلمنامه «فروافتادگی نهنگ» را بنویسد.
دافیلد می‌گوید: «شما در ابتدا داستان «پسری در داخل نهنگ» را دریافت می‌کنید که مطمئناً تمام بخش‌های ژانری مغز من را تحریک کرد.» «ایده ساختن فیلمی که قبلاً ساخته نشده است همیشه برای من بسیار جذاب است. به وضوح مشخص بود که چقدر چالش‌برانگیز است و من واقعاً به دنبال یک چالش بودم. من مشتاق بودم که فقط خودم و تیمی که به طور مداوم با آن کار می‌کردم را به جلو ببرم. فکر می‌کنم ما فقط اشتهای لازم را داشتیم تا یک گام بزرگ برداریم.»
دافیلد با پروژه‌های جاه‌طلبانه‌ای که قبلاً انجام داده است بیگانه نیست. او حرفه خود را در هالیوود به عنوان نویسنده با مجموعه‌ای متنوع از فیلمنامه‌ها آغاز کرد، از جمله یک دنباله پرهزینه («The Divergent Series: Insurgent» در سال 2015)، یک وسترن («Jane Got a Gun» در سال 2015)، یک فیلم اسلشر («The Babysitter» در سال 2017) و یک فیلم اکشن علمی تخیلی («Underwater» در سال 2020). او با «Spontaneous» در سال 2020 (خلاصه: یک عاشقانه با این واقعیت که مردم به طور خود به خود شروع به سوختن می‌کنند) و «No One Will Save You» در سال 2023، یک فیلم تهاجم بیگانگان تقریباً بدون دیالوگ، به سمت کارگردانی متمایز روی آورد.
دافیلد علاوه بر مفاهیم سطح بالایش، آثارش با عمق احساسی مشخص می‌شوند که در «فروافتادگی نهنگ» نیز وجود دارد. سفر غواصی جی با این هدف آغاز می‌شود که او پس از مرگ پدرش به خودکشی، جسد او را پیدا کند. او هرگز نتوانست با او آشتی کند یا به درکی از او برسد، موضوعی که در سراسر داستان طنین‌انداز می‌شود.
دافیلد که خودش پدر است، می‌گوید: «من به دنبال داستان پدر و پسری نبودم، اما فکر می‌کنم به یک داستان پدر و پسری نیاز داشتم.» «همین که شروع به خواندن کردم، نمی‌توانستم از فکر کردن به آن دست بردارم... نه به نهنگ، بلکه به جی و میت در آن رابطه. فکر کردم، «این ترفند جادویی کتاب بود.» شما در مورد صمغ و اسید و غیره فراموش می‌کنید و بیشتر به این فکر می‌کنید که این دو نفر چقدر می‌خواهند با هم وقت بگذرانند، اما نمی‌توانند به روشی متفاوت این کار را انجام دهند.»
در حالی که ابراهامز و برولین توانستند عمق احساسی را به سکانس‌های فلش‌بک که لحظات کلیدی در رابطه متزلزل آنها را به تصویر می‌کشیدند، به ارمغان بیاورند، فیلم‌برداری سکانس‌های داخل نهنگ چالش خلاقیت اصلی بود.
دافیلد می‌گوید: «خیلی از کارگردان‌ها آمدند و از من بازدید کردند و همه آنها فقط گیج شدند.» «من در مورد اینکه چگونه ما آنچه را که انجام می‌دادیم، انجام می‌دادیم، سردرگمی زیادی داشتم. چیزی که من بیشتر یاد گرفته‌ام این است که لذت ساختن فیلم برای من این است که با خدمه کار کنم و استخدام افراد یکسانی را به طور مکرر انجام دهم. فکر می‌کنم اگر من هدیه‌ای به عنوان یک کارگردان داشته باشم، این است که استخدام افرادی که بسیار با استعداد هستند، برندگان اسکار و غیره. من دوست دارم با آنها وقت بگذرانم و احساس راحتی کنم که از آنها مشاوره بگیرم. اگر احساس کنم نکته یا ایده‌ای دارند، به آنها اعتماد می‌کنم.»
این بخشی از یک اخلاق بزرگتر است که دافیلد به هر پروژه می‌آورد.
او می‌گوید: «من می‌خواهم تلاش را احساس کنم و می‌خواهم احساس کنم که به دلیل آن به یک فیلمساز بهتر تبدیل می‌شوم.»
نوشته: ویلیام ارل