به گزارش اطلاعات آنلاین، برخلاف گوزنهای معمولی، آهوی ختن بسیار متفاوت و عجیب است زیرا به یک دودمان باستانی تعلق دارد که قبل از تکامل شاخ گوزنهای مدرن، از هم جدا شده است. در عوض داشتن شاخ، نرها دندانهای نیش بلندی شبیه به خونآشام ها دارند که برای جنگیدن، هل دادن و ضربه زدن به رقبا در طول فصل جفتگیری استفاده میشود. همچنین تسبت به بقیه آهوها نسبتاً کوچک اما با پاهای عقبی قدرتمند هستند که به آنها اجازه می دهد در جنگلهای کوهستانی صخرهای مغولستان و سایر نواحی آسیای مرکزی و شرقی با ارتفاعی بلند پرش کنند.
اندازه کوچک به آنها این فرصت را میدهد تا در حفره ها و شکاف های زمینهای سنگلاخی از دید شکارچیان پنهان شوند و همچنین بتوانند با سرعت فوقالعادهای از شکارچیان خود فرار کنند.
آهوهای ختن دندانهای نیش بلند دارند اما در واقع گیاهخوار هستند و گلسنگها از اصلی ترین غذای آنها به شمار می روند.
آهوهای ختن به دلیل ارتباطشان با یکدیگر توسط یک عطر مخصوص (مشک) شناخته میشوند. مشک که توسط نرها در غدهای نزدیک شکم تولید میشود، رایحهای تند دارد که برای جذب مادهها، علامتگذاری قلمرو و دور کردن رقبا استفاده میشود. این ماده خوشبو مورد توجه در عطرهای گران قیمت و داروهای سنتی است که باعث شده گونههای گوزن مشک یا ختن و جمعیت آنها را در معرض خطر قرار دهد.
آهوهای ختن در فهرست قرمز اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت به عنوان گونه در معرض خطر انقراض طبقهبندی شدهاند. گوشت آهوی ختن یک غذای لذیذ محلی است اما بیشتر به خاطر غدد بویایی که از نظر وزنی از طلا ارزشمندتر هستند، شکار میشوند. برخی معتقدند که این غدد دارای خواص دارویی هستند و طبق اعلام اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت، در بازار سیاه نزدیک به ۴۵ هزار دلار برای هر کیلوگرم فروخته میشوند.
شرکت کرهای Sooam Biotech در تلاش است تا مشک آهوی ختن را شبیهسازی کرده و به حفظ این گونه کمک کند.
تاکنون هفت گونه از آهوهای ختن با دندان های خون آشامی شناسایی شده اند. عمدتاً در زیستگاههای جنگلی و بوتهزارهای کوهستانی در کوههای شرق آسیا، هیمالیا و سیبری زندگی میکنند. آنها در پراکندگی فعلی خود کاملاً آسیایی هستند و در اروپا منقرض شدهاند؛ جایی که اولین آهوی ختن در رسوبات دوران الیگوسن وجود داشته است. در سال ۲۰۰۹ برای نخستین بار پس از نزدیک به ۶۰ سال، در جنگلی دورافتاده در شمال شرقی افغانستان این آهو مشاهده شد.