روز اول آبان در حالی که فوتبال‌دوستان مشغول تحلیل پیروزی تراکتور در شروع هفته دهم، منتظر بازی استقلال در یزد، و سپس چشم‌انتظار سایر دیدارهای این هفته به‌خصوص تقابل پرسپولیس و فولاد بودند که تکلیف صدر جدول را مشخص می‌کرد، این امیر قلعه‌نویی بود که این‌بار بدون حضور و مصاحبه، فوتبال و فوتبالی‌ها را غافلگیر کرد تا بار دیگر ثابت کند توانایی تحت تاثیر قرار دادن همه‌چیز و همه‌کس را در این فوتبال دارد؛ حتی بدون نیاز به حرف زدن!
سخنگوی فدراسیون فوتبال در تلویزیون اعلام کرد که امیر قلعه‌ویی برنامه ۴ ساله‌ای به فدراسیون ارائه کرده تا با پیروی از آن، به موفقیت در جام جهانی ۲۰۳۰ برسیم. البته که به گفته همین مقام مسئول، قلعه‌نویی توضیح داده این برنامه بدون حضور خودش نیز قابلیت اجرا دارد، یعنی خدایی‌نکرده فکر نکنیم امیرخان از حالا بلیت خود برای جام جهانی بعدی را رزرو کرده است!
در این‌که در فوتبال روز دنیا برنامه‌محوری حرف اول و آخر را می‌زند و تمام تیم‌های ملی و باشگاهی در همه سطوح، وقتی موفق می‌شوند که برنامه درازمدت داشته و روی مسیر مشخص حرکت کنند، شکی نیست. هیچ‌کس با این حرف درست مسئله‌ای ندارد و این‌جا ما با گوینده آن (امیرمهدی علوی)، فدراسیون فوتبال و آینده تیم ملی هم کاری نداریم. در حقیقت بحث بر سر شخص امیر قلعه‌ویی به عنوان صاحب و دارنده این برنامه ۴ ساله است.
مسئله به تاریخ بازگشت قلعه‌نویی به نیمکت تیم ملی برمی‌گردد؛ پاییز ۱۴۰۱ بعد از جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، امیر جانشین کارلوس کیروش روی نیمکت تیم ملی شد؛ با شعار و وعده جوانگرایی و تزریق خون تازه به فوتبال ملی. به نظر شما وقت و جای اعلام این برنامه ۴ ساله، آن‌زمان و آن‌جا نبود؟ این‌جا باز باید یادآوری کنیم گوینده این جملات امیر قلعه‌نویی است نه یک تازه‌وارد و نابلد در فوتبال! یعنی او که پیش از آن، یک بار سرمربی تیم ملی شده بود و در تمام این سه دهه، در بالاترین سطح لیگ برتر و تصمیم‌گیری فوتبال ما حضور داشته است. امیر با آن همه تجربه، ۴ سال زمان لازم داشت تا امروز برنامه ۴ساله برای آینده این فوتبال بنویسد؟! یا این‌که طبق انتظار همه، از اساس و از همان روز اول، باید با یک برنامه دراز مدت می‌آمد؟!
فراموش نکنیم امیر قلعه‌نویی مبدع برنامه بلندمدت و اولین سرمربی این فوتبال است که توانست قبل از ۴۰ سالگی، تابستان ۱۳۸۲، به نیمکت استقلال رسیده و در حالی که نام‌های بزرگی چون حجازی و پورحیدری ۳ بازی هم مهلت پیدا نمی‌کردند، او برنامه ۳ساله برای استقلال نوشت و آن‌قدر پشتش محکم بود که فرصت اجرایش را هم گرفت و بهار ۱۳۸۵ در پایان سال سوم، استقلال را قهرمان کرد. چرا در تیم ملی چنین نکرد؟
اما از همه مهم‌تر، همه جای دنیا در هر تخصص، یک مدیر در پایان سال چهارم تصدی خود باید کارنامه و بیلان عملکرد خود را منتشر و از آن نزد افکار عمومی دفاع کند! به سوالات منتقدان و کارشناسان جواب داده و دلایل عملی‌نشدن احتمالی برخی شعارها و وعده‌ها را توضیح بدهد. حالا امیر چطور به‌جای این کار، تازه برنامه برای ۴ سال آینده را داده؟ چرا؟!
همان‌طور که گفتیم، ما کاری به فدراسیون و گوینده این خبر نداریم؛ خود قلعه‌نویی باید جواب این ابهامات را بدهد و اگر خواست ترک عادت کرده و خلاف روال همیشگی، از برج عاج فرود آمده و به واسطه جایگاهش -به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال- پاسخگوی میلیون‌ها نفر باشد، آن وقت می‌رویم سراغ سایر ابهامات! مثلا این‌که سرنوشت شرط درست مهدی تاج برای تمدید قرارداد امیر تا جام جهانی بعد، به کجا رسید؟ این‌که امیر باید ایران را به فینال جام ملت‌ها ۲۰۲۷ برساند تا قراردادش برای جام جهانی بعد تمدید شود! آیا در آستانه این تورنمنت بزرگ و با توجه به نتایج و نمایش تیم در فیفادی اخیر و چیزهایی که از پشت پرده خبر می‌رسد، این زمان برای اعلام داشتن برنامه ۴ ساله، کمی عجیب نیست؟
ببینید: ویدیو| قلعه‌نویی خواهان گل‌محمدی؛ امیر برای تیم ملی برنامه ۴ ساله داد!