مرحله نهایی پیکارهای انتخابی جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا از دهه سوم مهر ۱۳۷۲ به میزبانی شهر دوحه قطر آغاز شد و ایران روز ۳۰ مهر سال ۱۳۷۲ سومین بازی خود در این عرصه را برگزار کرد و به مصاف عراق رفت.
در آن مقطع با توجه به این‌که سال‌های زیادی از پایان جنگ نمی‌گذشت و هنوز حکومت صدام سر کار بود، تقابل ایران و عراق و نتیجه آن اهمیت به‌مراتب زیادتری در قیاس با الان داشت. اگرچه این دو تیم پاییز سال ۱۳۶۸ اولین مسابقه خود پس از پایان جنگ را برگزار کرده بودند اما آن دیدار دوستانه بود حال آن‌که جدال مهر ۱۳۷۲ رسمی محسوب شده و برای هر دو تیم حائز اهمیت بود.
در این مسابقه جواد زرینچه، یکی از کلیدی‌ترین بازیکنان تیم ملی برای اولین و آخرین بار در دوران فوتبال ملی خود کارت قرمز گرفت تا ایران ۱۰ نفره شود و اگرچه علی دایی برایمان گل زد اما در نهایت بازی را با حساب ۲ بر یک واگذار کردیم تا نخستین شکست تاریخ فوتبال ایران مقابل عراق بعد از پایان جنگ تحمیلی رقم بخورد.
بعد از آن بازی، شانس صعود ایران به جام جهانی عملا زیر ۲۰ درصد شده بود و تبعات این شکست آن‌قدر سنگین بود که علی پروین ۲۴ ساعت خودش را داخل اتاق زندانی کرد و از آن بیرون نیامد.