وی در گفت‌وگو با خبرنگار روابط عمومی رسانه ملی، افزود: در شرایط جنگی، فرصت بسیار محدودی برای تولید داشتیم. متن‌ها در مدت کوتاهی نوشته می‌شدند و پس از چند مرحله ویرایش سریع، بلافاصله وارد مرحله تولید می‌شدیم. در برخی روزها، هفت تا هشت گروه تولید هم‌زمان فعالیت می‌کردند؛ آن هم نه فقط در تهران، بلکه در شهرهایی مانند خرم‌آباد، مشهد و دیگر مناطق کشور.
آذرپندار با اشاره به انگیزه بالای فیلم‌سازان برای حضور در این پروژه ادامه داد: بسیاری از کارگردانان با سرعتی کار می‌کردند که حتی برای خودشان هم غیرقابل تصور بود. در آن شرایط، دغدغه‌های شخصی و مسائل مربوط به برند و جایگاه حرفه‌ای افراد کنار رفت و اولویت اصلی این بود که مردم بتوانند محتوای نمایشی تازه و متناسب با روزهای جنگ تماشا کنند. خوشحالم که این همدلی شکل گرفت و مجموعه توانست به آنتن برسد.
مدیر مرکز فیلم و سریال سازمان هنری رسانه‌ای اوج با اشاره به رویکرد محتوایی فصل‌های مختلف «سرو سپید سرخ» گفت: فصل سوم این مجموعه با محوریت فراجا تولید شده است، اما در فصل‌های قبلی نیز به مسائل اجتماعی توجه داشتیم. با این حال، به دلیل سرعت بالای تولید و شرایط خاص جنگ، بخشی از قصه‌ها بیشتر به موضوعات اجتماعی پرداخته‌اند.
وی توضیح داد: هنوز درباره برخی از وقایع جنگ، به‌ویژه موضوعات حساس و نظامی، اطلاعاتی منتشر نشده و طبیعتاً در انتخاب سوژه‌ها باید این محدودیت‌ها را در نظر بگیریم. امیدواریم در ادامه بتوانیم ترکیبی متنوع‌تر از داستان‌ها را ارائه کنیم؛ از قصه‌های اجتماعی و ملودرام گرفته تا آثار کمدی، حادثه‌ای و اکشن، تا مجموعه از نظر ژانر و شیوه روایت نیز برای مخاطبان جذاب‌تر شود.
آذرپندار درباره شیوه انتخاب سوژه‌ها و تبدیل خاطرات و تجربه‌های واقعی به داستان‌های نمایشی اظهار کرد: بخشی از قصه‌ها با تمرکز بر گروه‌ها و مشاغل مختلف شکل گرفته‌اند. برای نمونه، درباره آتش‌نشانان تحقیق و گفت‌وگو کردیم و تصاویر مستند را دیدیم. در مورد کارکنان بانک نیز به سراغ تجربه‌های واقعی رفتیم؛ ازجمله بانک‌هایی که در روزهای جنگ به مردم خدمت‌رسانی می‌کردند و شهدایی داشتند.
وی افزود: برخی داستان‌ها نیز از مشاهدات و روایت‌های نویسندگان شکل گرفته‌اند. برای مثال، اپیزود «کاش خانه‌ات پنجره نداشت» به کارگردانی محمدرضا خردمندان ازجمله آثاری است که ایده آن از روایت یک ماجرای واقعی در یکی از فضاهای قضایی به دست آمد و سپس به قصه‌ای نمایشی تبدیل شد.
این تهیه‌کننده با اشاره به نقش نهادهای مختلف در معرفی سوژه‌ها گفت: سازمان‌ها و مجموعه‌هایی که در جریان جنگ نقش‌آفرین بوده‌اند نیز علاقه دارند بخشی از تجربه‌ها و قصه‌های خود را در اختیار گروه سازنده قرار دهند تا در قالب اپیزودهای نمایشی روایت شوند. البته انتخاب و تولید این قصه‌ها به شرایط و اقتضائات اجرایی مجموعه نیز بستگی دارد.
سریال اپیزودیک؛ قالبی با ظرفیت ادامه در تلویزیون
آذرپندار با اشاره به تجربه‌های داخلی و خارجی در تولید آثار اپیزودیک، این قالب را دارای ظرفیت ادامه در تلویزیون دانست و گفت: در کشورهای دیگر، ازجمله کشورهای عربی، سریال‌های اپیزودیک مخاطبان زیادی دارند. در داخل کشور نیز مجموعه «شاید برای شما اتفاق بیفتد» تجربه‌ای موفق در این زمینه بود؛ به‌ویژه با توجه به نسبت هزینه تولید و میزان مخاطب آن.
وی ادامه داد: به نظرم سریال‌های اپیزودیک، به شرط به‌روز بودن و تنوع در قصه‌ها، آینده خوبی دارند. با تغییر شیوه‌های پخش و افزایش اهمیت تماشای قسمت‌های مستقل، این قالب همچنان می‌تواند جایگاه خود را حفظ کند. در سال‌های گذشته، تا حدی از تولید چنین مجموعه‌هایی غفلت شده بود و جنگ فرصتی فراهم کرد تا دوباره به این شیوه بازگردیم.
آذرپندار در پایان تأکید کرد: اگر برای نگارش، بررسی و تولید این آثار زمان و حوصله بیشتری در نظر گرفته شود، می‌توان به نتایج بهتری رسید. رسیدن سریع آثار به آنتن در شرایط خاص جنگ ضروری بود، اما برای ادامه این مسیر و ارتقای کیفیت مجموعه‌های اپیزودیک، حمایت سازمانی و فراهم شدن فرصت کافی برای تولید اهمیت زیادی دارد.