محمدرضا جلائی‌پورجامعه‌شناس و فعال سیاسی اصلاح‌طلب، قائم‌مقام پیشین معاونت راهبردی ریاست‌جمهوری.
کاش آمریکا و اسرائیل حماقت دوباره‌ای نکنند و تهدیدهای فعلی هم صرفاً جنگ روانی باشد. ولی اگر دوباره هر تجاوزی بکنند، دلم قرص است که ایران دوباره قوی‌تر از برآوردها ظاهر میشود و متجاوز به اهداف راهبردی‌اش نمی‌رسد.
این روزها ناخواسته مکرر به کسانی فکر می‌کنم که می‌دانند اگر حملات تروریستی‌ای انجام شود هدف خواهند بود؛ شخصیت‌های سیاسی و فرماندهان نظامی شناخته‌شده و گمنامی که مدت‌هاست آماده شهادت‌اند و حتی با فرض شهادت، جانشین شهدا شدند.
به این فکر می‌کنم که هر صبح با علم به اینکه شاید دیگر نزدیکانشان را نبینند از آن‌ها خداحافظی می‌کنند و هر شب با فرض اینکه شاید صبح فردا را نبینند می‌خوابند و هر دیدار و گفتار و نماز و تصمیم و تجربه‌شان به نحوی است که گویی آخرین است.
یکی‌شان را دیروز دیدم. از همیشه آرام‌تر و راضی‌تر بود و گویی به نوعی آرامش و صلح و حتی اشتیاق درونی برای ترک دنیا رسیده بود، در عین نشاط و توان و تمرکز بیشتر برای خدمت به ایران. آخر جلسه به او گفتم حواسم هست چقدر آماده‌اید و ارزش این ایثار و آمادگی را می‌دانیم. پاسخ داد: «انقدر تابلو شده تغییر حال درونی‌ام بعد از شهادت دکتر لاریجانی؟ دعا کن لایق ملاقات خندان با خدا باشم و قبلش کم نگذاشته باشم.» چشم هر دومان بارانی شد.
ای فرزندان ایران که این روزها آماده شهادتید! حواسمان به شما هست و قدرتان را می‌دانیم. ایران چه مفتخر است به داشتن و پروردن چون شماها. لطفاً بیشتر مراقبت کنید. عمرتان دراز و بابرکت و ایران‌مان مصون از گزند متجاوزان.