لیون، فرانسه – شرکت رادیانس فیلمز مستقر در لندن، هشت فیلم کلاسیک تایوانی از موسسه فیلم و شنیداری تایوان (TFAI) شامل آثار کارگردانان مشهور هو شیائو-شیان و تسای مینگ-لیانگ را برای عرضه در سال 2027 در سینماها و رسانه‌های خانگی خریداری کرده است.
این توافق که روز پنجشنبه در بازار فیلم کلاسیک بین‌المللی لیون (MIFC) اعلام شد، شامل فیلم‌های «زمانی برای زندگی و زمانی برای مرگ» (1985) و «گرد و غبار در باد» (1986) از هو، و همچنین سه فیلم از تسای: «شورش‌گران خدای نئون» (1992)، «زنده‌باد عشق» (1994) و «رودخانه» (1997) است.
همچنین «در زمان ما» (1982)، مجموعه‌ای شاخص از جنبش سینمای جدید تایوان، «کویی-می، یک زن» (1985) از چانگ یی و یانگ لی-کوو’s «گل یخ‌زده» (1989) نیز در این توافق گنجانده شده‌اند. دومی هم در بریتانیا و هم در آمریکا عرضه خواهد شد، در حالی که هفت عنوان دیگر فقط در بریتانیا عرضه می‌شوند.
رادیانس برنامه‌هایی برای انتشار فیلم‌ها به صورت جداگانه و در مجموعه‌ها، از جمله مجموعه‌ای از موج نو تایوان و سه‌گانه فیلم‌های تسای دارد.
فرانچسکو سیمئونی، بنیانگذار رادیانس، معتقد است که این خریدها نتیجه تلاش‌های سال‌ها برای به دست آوردن فیلم‌هایی است که عمدتاً در بریتانیا در دسترس نیستند. پس از تلاش‌های ناموفق برای صدور مجوز از شرکت‌های فیلم‌سازی تایوان، او در نهایت در جشنواره برلین امسال با TFAI تماس برقرار کرد. این توافق در کن شکل گرفت، جایی که او «گل یخ‌زده» را دید و تصمیم گرفت آن را در این بسته قرار دهد.
سیمئونی به Variety گفت: «هو شیائو-شیان و ادوارد یانگ، به نظر من، از مهم‌ترین فیلمسازان تاریخ سینما هستند.» او افزود: «افراد زیادی تا حدی از آن‌ها آگاه هستند، اما نمی‌دانند که از کجا شروع کرده‌اند. به نظر من، همیشه مهم است که بدانیم فیلمسازان از کجا آمده‌اند.»
رادیانس برنامه‌ریزی کرده است که قبل از انتشار رسانه‌های خانگی، نمایش‌های گسترده‌ای در سینماها داشته باشد و از اواخر این ماه با نمایش‌هایی در سینمای گاردن لندن شروع شود تا علاقه به فیلم‌ها را برانگیزد. نمایش‌های بیشتر و احتمالاً توافق‌های پخش آنلاین نیز در آینده دنبال خواهد شد.
سیمئونی معتقد است که این فیلم‌ها به ویژه برای علاقه‌مندان جوان سینما جذاب خواهند بود و به پاسخ‌های گرمی که رادیانس به فیلم‌های کلاسیک مشابه مانند «شکل شب» اثر نوبورو ناکامورا در نمایش‌های سینمایی و باشگاه‌های فیلم و همچنین از طریق انجمن آنلاین خود دریافت کرده است، اشاره می‌کند. او به Variety گفت که بسیاری از این علاقه‌ها از سوی افراد بین 20 تا 30 سال است.
«گروهی از افراد وجود دارند که تازه سفر سینمایی خود را آغاز کرده‌اند و برای اولین بار در حال کشف هستند.»
این خریدها در حالی انجام می‌شود که فیلم‌های مرمت‌شده، مخاطبان جدیدی را پیدا می‌کنند و فرصت‌های تجاری جدیدی را از طریق توزیع سینمایی، نمایش‌های گذشته‌نگر و بازار رسانه‌های خانگی ایجاد می‌کنند - که موضوع اصلی MIFC امسال بود، جایی که تایوان مورد توجه قرار گرفت.
در یک پنل با عنوان «میراث سینمایی تایوان: حفظ گذشته، شکل‌دهی به آینده»، آرتور چو، رئیس TFAI و برنامه‌نویس هوارد یانگ، استراتژی‌های مرمت و توزیع بین‌المللی موسسه را در کنار مدیر تولید رادیانس، الن لازیک و ونسان پل-بونکور، یکی از بنیانگذاران توزیع‌کننده فرانسوی کارلوتا فیلمز مورد بحث قرار دادند. این بحث توسط وافا گِرمانی، متخصص سینمای تایوان، اداره شد.
TFAI از سال 2013، 110 عنوان را مرمت کرده و اکنون حدود یک دوجین مرمت را در سال انجام می‌دهد. استراتژی بین‌المللی اولیه آن بر روی فیلمسازان مشهور متمرکز بود، با نمایش مرمت‌های 4K فیلم‌های «میخانه اژدها» و «لمس ذن» اثر کینگ هو در کن در سال‌های 2014 و 2015. اکنون موسسه توجه بیشتری به فیلم‌های کمتر شناخته شده معطوف می‌کند.
چو از TFAI گفت: «این فیلمسازان مشهور، سطح بالایی هستند که ما را قادر می‌سازد با جشنواره‌ها و بازارهای اصلی درگیر شویم و با بازیگران کلیدی در صنعت ارتباط برقرار کنیم.»
تقاضای مخاطب نیز نقش دارد: یک نظرسنجی عمومی در سال 2023 «گل یخ‌زده» را به عنوان یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های کلاسیک تایوان شناسایی کرد که منجر به مرمت آن و حضور در کن شد.
پل-بونکور به بازخوانی ادوارد یانگ توسط کارلوتا به عنوان نمونه‌ای از چگونگی احیای زندگی تجاری فیلم‌های کلاسیک مرمت‌شده اشاره کرد. در سال 2025، کارلوتا فیلم‌های «سردرگمی کنفوسیوسی» و «ماجونگ» یانگ را که قبلاً منتشر نشده بودند، به سینماهای فرانسه آورد و آن‌ها را در قالب DVD و Blu-ray منتشر کرد.
باز هم، نمایش‌های گذشته‌نگر مخاطبان جدیدی را جذب کرد و گِرمانی به صف‌های طولانی تماشاگران جوان اشاره کرد که منتظر بودند تا فیلم‌های یانگ را ببینند.
پل-بونکور استدلال کرد که گام حیاتی، اطمینان از این است که مرمت منجر به دسترسی می‌شود. فیلم‌های مرمت‌شده به چیزی بیش از حضور در جشنواره‌ها نیاز دارند: آن‌ها به توزیع‌کنندگانی نیاز دارند که مایل به سرمایه‌گذاری در انتشار سینمایی، تبلیغات و نسخه‌های رسانه‌های خانگی باشند تا زندگی تجاری پایداری داشته باشند.
اما بازگرداندن چنین فیلم‌هایی به گردش، می‌تواند فرآیندی طولانی و پیچیده باشد. مالکیت حقوق، مواد گمشده و مجوزهای موسیقی همچنان موانع مهمی هستند که مذاکرات گاهی اوقات سال‌ها طول می‌کشد.
نمایندگان TFAI به این چالش‌ها، به ویژه برای تولیدات قدیمی‌تر که یافتن دارندگان حقوق آن‌ها دشوار است، اذعان کردند. موسسه همچنین مشارکت‌های جدیدی را با فیلمسازان، تهیه‌کنندگان و حامیان مالی برای تامین مالی مرمت‌ها و تسهیل توزیع بین‌المللی جستجو کرده است.
فراتر از فرصت‌های تجاری، پنل بر اهمیت فرهنگی میراث فیلم تایوان در آستانه هفتادمین سالگرد سینمای تایوانی‌زبان تاکید کرد.
بیش از 1200 فیلم به زبان تایوانی بین اواسط دهه 1950 تا اواخر دهه 1970 تولید شد، اما تخمین زده می‌شود که تنها حدود 200 فیلم از آن‌ها باقی مانده باشند. این فیلم‌ها که اغلب در سایه تولیدات به زبان ماندارین که تحت حاکمیت ملی‌گرا تبلیغ می‌شدند، قرار داشتند، دریچه‌ای به جامعه و هویت تایوان پیش از ظهور موج نو ارائه می‌دهند.
چو گفت: «به ویژه با توجه به نفوذ ژئوپلیتیکی بین‌المللی، فکر می‌کنم تایوان به طور فزاینده‌ای در صحنه جهانی مورد توجه قرار می‌گیرد.» او افزود: «این بهترین راه برای ترویج میراث ما از طریق سینمای کلاسیک تایوانی‌زبان است.»