عصر ایران- ساختمان زنان و کودکان لوهو در شهر شنژن چین، با طراحی گروه معماری Groundwork Design Group، نمونه ای از بازآفرینی فضاهای شهری با تمرکز بر خدمات اجتماعی است. این پروژه با مساحت حدود 6000 متر مربع، یک ساختمان 8 طبقه را به مرکز اجتماعی مشترک شنژن و هنگ کنگ تبدیل کرده است؛ فضایی که هدف آن فراتر از تامین نیازهای کالبدی، ایجاد محیطی امن و حمایتگر برای زنان، کودکان و خانواده هاست.
رنگ هایی برگرفته از زندگی شهری
یکی از ویژگی های شاخص پروژه، نمای رنگارنگ آن است. طراحان با الهام از خیابان های شنژن و هنگ کنگ، 16 رنگ برگرفته از عناصر روزمره شهری را در نمای ساختمان به کار برده اند. این رنگ ها پشت تیغه های سفید آلومینیومی قرار گرفته اند و بسته به زاویه دید، به تدریج نمایان می شوند؛ رویکردی که به بنا هویتی متمایز می دهد، بدون آنکه در بافت متراکم اطراف بیش از اندازه خودنمایی کند.
در فضای داخلی نیز دیوارها و جداکننده های منحنی جایگزین گوشه های تیز شده اند. این طراحی، مسیرهای حرکتی را پیوسته تر می کند و از شکل گیری فضاهای کور می کاهد. در نتیجه، محیطی دوستانه تر برای حضور کودکان و تعامل میان مراجعه کنندگان شکل می گیرد.
از فضای بازی تا پناهگاه امن
برنامه فیزیکی ساختمان شامل سالن چندمنظوره، غذاخوری اجتماعی، مرکز حمایت روانی، ایستگاه مددکاری اجتماعی، فضای بازی کودکان، مرکز حمایت از کارآفرینی زنان، باغ بام و سکوی تماشا است. این خدمات در طبقات مختلف سازمان دهی شده اند تا فضاهای متنوع، در عین حفظ کارکرد مستقل، بخشی از یک شبکه حمایتی مشترک باشند.
یکی از مهم ترین بخش های پروژه، اختصاص فضایی برای پناه دادن موقت به زنانی است که خشونت خانگی را تجربه می کنند. این بخش به جای جداسازی کامل از جامعه، در دل مرکز اجتماعی قرار گرفته تا افراد نیازمند حمایت بتوانند در نزدیکی محله و شبکه خدمات اجتماعی باقی بمانند.
این ساختمان همچنین میزبان مرکز خدمات یکپارچه خانواده شنژن و هنگ کنگ است؛ مرکزی که با توجه به نزدیکی به گذرگاه مرزی ون جین دو، به خانواده های دو سوی مرز خدمات ارائه می دهد.
دلیل اشاره به هنگ کنگ این است که شنژن در نزدیکی مرز هنگ کنگ قرار دارد و این مرکز برای ارائه خدمات اجتماعی به خانواده های شنژن و هنگ کنگ طراحی شده است. همچنین نزدیکی آن به گذرگاه مرزی ون جین دو در این کارکرد نقش دارد.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی