منو

صفحه اصلی

اخبار

زمزمه‌ای با حافظ در خلوت تنهایی: یاد باد آن روزگاران که کاممان از تلخی غم رها بود

در این بخش از «امروز با حافظ»، غزلی دلنشین از لسان‌الغیب را مرور می‌کنیم که با یادآوری روزگاران وصل و گلایه از تلخی‌های زمانه، پیوندی عمیق میان حافظ و خوانندگانش ایجاد می‌کند؛ دعوتی برای بازگشت به خاطرات خوش و یادکردن از یارانِ رفته و فراموش‌کار.

روز وصلِ دوستداران یاد باد
یاد باد آن روزگاران، یاد باد

کامم از تلخیِ غم چون زهر گشت
بانگِ نوشِ شادخواران یاد باد

گر چه یاران فارِغَند از یادِ من
از من ایشان را هزاران یاد باد

مبتلا گشتم در این بند و بلا
کوشش آن حق‌گزاران یاد باد

گر چه صد رود است در چشمم مُدام
زنده رودِ باغ‌ِ کاران یاد باد

رازِ حافظ بعد از این ناگفته ماند
ای دریغا رازداران یاد باد

تصنیف "یادباد" با صدای استاد شجریان

#شعر ناب #حافظ شیرازی #دیوان حافظ #ادبیات کلاسیک #غزل فارسی
منبع: عصر ایران