Tom Felton نمی‌تواند بدون شناخته شدن به عنوان دراکو مالفوی، شخصیت شرور بلوند فیلم‌های «هری پاتر»، به هیچ جا برود. این بازیگر که در حال حاضر نقش نمادین خود را در نمایش «هری پاتر و کودک نفرین شده» تکرار می‌کند، بالاخره خودش از دیدن چهره‌های مشهور در صبحانه سالانه کسب‌وکار برادوی Variety هیجان‌زده شد.
«آیا می‌دانید که قرار است در یک اتاق با آرون سورکین و بردلی ویتفورد باشیم؟» فلٹن که میزبان رویداد دوشنبه، با حمایت مالی City National Bank بود، گفت. «اگر فکر نمی‌کنید این عالی است، نمی‌دانم چه چیزی عالی است. بگویم که من طرفدار بزرگی هستم.»
آرون سورکین و بردلی ویتفورد، بازیگران سابق «وست وینگ» که در احیای نمایشنامه «چند مرد خوب» با هم همکاری می‌کنند، از جمله چهره‌های سرشناس بودند که برای جشن گرفتن فصل جدید نمایش‌ها، موزیکال‌ها و احیاها، دور هم جمع شدند و از املت و میوه‌های تازه لذت بردند. آن‌ها به همراه راشل زگلر، دیگو رودریگز و جیمز اولیواس، بازیگران «Evita» و بارتلت شر، کارگردان و آدم اسپیرز، نویسنده «یک موزیکال اصیل دالی» و همچنین کتی رز کلارک و کری سنت لوئیس، بازیگرانی که نقش دالی پارتون را در این نمایش زندگی‌نامه‌ای بازی می‌کنند، حضور داشتند. سورکین و ویتفورد توسط مایکل آردن، کارگردان «چند مرد خوب» و کریستا رودریگز («Smash») و تام بلیت («بازی‌های گرسنگی: آواز مرغ‌های آوازخوان و مارها») همراهی می‌شدند.
فلٹن با شوخی با بلیت گفت که «باشگاهی» را برای تام‌هایی که اولین حضور خود را در برادوی تجربه می‌کنند، راه‌اندازی کرده است.
«اگر کسی شماره تلفن تام هیدلستون را دارد، لطفاً به من بگویید، این کمک می‌کند.» فلٹن از روی صحنه گفت. «من قبلاً شماره تلفن تام هالند را دارم، پس نگران نباشید.»
در اینجا چهار نکته از هنرمندانی که هیجان‌انگیزترین تئاتر را به نیویورک می‌آورند، آورده شده است.
این تولید «چند مرد خوب» اولین بازسازی نمایشنامه هیجان‌انگیز سورکین است که در سال 1989 اتفاق می‌افتد و وکلای نظامی را دنبال می‌کند که در حین دفاع از موکلان خود، دو تفنگدار دریایی متهم به قتل، توطئه‌ای در سطح بالا را کشف می‌کنند. ویتفورد می‌گوید که مضامین این نمایش در مورد فساد سیاسی، به‌ویژه امروز مرتبط است.
«هیچ‌کدام از این‌ها کهنه کار نیستند، حتی با اینکه داستان در سال 1989 اتفاق می‌افتد. ما رئیس‌جمهوری داریم که به زنان حمله می‌کند و به آن‌ها می‌گوید، ‘خفه شو، خوک!’» ویتفورد گفت و به سال گذشته اشاره کرد که ترامپ به یک خبرنگار زن پس از سوال درباره نامش در پرونده‌های اپشتاین، اینگونه پاسخ داد.
«چند مرد خوب» برای اولین بار در سال 1989 روی صحنه رفت و در سال 1992 به فیلمی به کارگردانی راب رینر و با بازی تام کروز و جک نیکلسون تبدیل شد. ویتفورد سابقه‌ای طولانی با این نمایش دارد و در تولید اصلی آن، یکی از بازیگران جایگزین بوده است.
«انجام این نمایش در حال حاضر بسیار جالب است.» ویتفورد گفت. «این فقط یک نمایشنامه دادگاهی نیست. این در مورد یک استدلال اساسی در جهان امروز است، که این است: آیا ما با همکاری و رسیدگی به مسائل از طریق رویه‌های قانونی کنار می‌آییم؟ یا تسلط راه پیش است؟»
سورکین می‌گوید که در طول سال‌ها پیشنهادهای زیادی برای احیای «چند مرد خوب» دریافت کرده است، اما هرگز این فرصت را دنبال نکرده است زیرا احساس می‌کرد نسخه اصلی فیلمنامه خود نیاز به کار دارد. هنگامی که آردن به او پیشنهاد داد تا دوباره این نمایش را بررسی کند، این کارگردان به سورکین اجازه داد تا یک بار دیگر روی این اثر کار کند.
«‘چند مرد خوب’ اولین چیزی بود که من نوشتم. من جوان بودم. من تازه‌کار بودم.» سورکین گفت. «من درخواست کردم، ‘می‌توانم یک اصلاحیه انجام دهم و به نوشتن ادامه دهم؟’ این همان داستانی است که می‌دانید. من فقط سعی می‌کنم بهتر بنویسم.»
ویتفورد با شوخی گفت: «من فقط یک خط را در لابی به او پیشنهاد دادم، که سورکین در پاسخ گفت: ‘ایده خوبی بود!’»
زگلر پس از اینکه از گمنامی به عنوان یک دانش‌آموز دبیرستانی انتخاب شد تا در اقتباس فیلمی استیون اسپیلبرگ از «داستان وست ساید» در سال 2021 بازی کند، به یک ستاره واقعی تبدیل شد. او از آن زمان در فیلم‌هایی مانند «بازی‌های گرسنگی: آواز مرغ‌های آوازخوان و مارها» (همراه با بلیت که در اتاق حضور داشت) و «سفید برفی» بازی کرده است. و او اولین حضور خود را در برادوی با احیای «رومئو + ژولیت» تجربه کرد. با این حال، او هنوز هم باید مهارت‌های خود را ثابت می‌کرد تا در نقش اوا پرون در برداشت رادیکال جیمی لوید از «Evita» انتخاب شود.
«بله، البته. من هنوز هم برای بسیاری از چیزها تست می‌دهم.» او گفت. «اگر کسی شماره من را بخواهد، بعد از این اینجا خواهم بود!»
به گفته زگلر، تمایل به بخشی از احیای لوید داشت، یک «تصمیم آسان» بود که اوا پرون را به عنوان یک ستاره پاپ مدرن به تصویر می‌کشد. او در طول اجرای خود در نقش ژولیت در «رومئو + ژولیت» فوق مدرن، تست داد.
«من با فیس‌تایم صوتی با عامل خود تماس گرفتم زیرا در زیرزمین برادوی، زیر ‘جادوگر از از’ کار می‌کردم و گفتم، ‘هر کاری که لازم است انجام دهید تا من در آن اتاق تست دهم.’» زگلر به یاد می‌آورد. «من حدود 40 صفحه مطلب خواندم و سپس یک روز دو نمایش داشتم.»
اسطوره‌های تئاتر و ستاره‌هایی مانند الین پیچ، پتی لوپون، ماندی پاتینکین و ریکی مارتین در احیاهای قبلی «Evita» بازی کرده‌اند. رودریگز خاطرنشان می‌کند که تولید لوید ویژه است زیرا هر سه بازیگر اصلی لاتین تبار هستند. «این لحظه نماینده جامعه ما است.» او می‌گوید.
اولیواس همچنین «Evita» را به عنوان یک گام مثبت در جهت نمایندگی می‌بیند.
«ما 20 درصد جمعیت هستیم و فقط 3 درصد داستان‌ها را نشان می‌دهیم [در هالیوود].» او می‌گوید. «ما دهه‌ها و دهه‌ها شنیده‌ایم که لاتین تبارها به اندازه کافی خوب یا بزرگ نیستند [برای ایفای نقش اصلی]. ‘اگر واقعاً کسی را برای بازی در این نقش می‌خواهیم، باید خارج از جامعه بازیگران را انتخاب کنیم.’ نمایش ما شاهدی است بر اینکه لاتین تبارها می‌توانند این نقش‌ها را بازی کنند.»
«Evita» تابستان گذشته در لندن موج ایجاد کرد. این نمایش توجه زیادی را به خود جلب کرد زیرا زگلر، با پوشیدن کلاه گیس بلوند، آهنگ مشهور «برای من گریه نکن، آرژانتین» را از بالکنی رو به خیابان اجرا کرد در حالی که تماشاگران داخل نمایشگاه روی صفحه نمایش تماشا می‌کردند. در تئاتر زمستانی، جایی که «Evita» در بهار افتتاح می‌شود، بالکنی وجود ندارد، بنابراین لوید در حال بازسازی این سکانس نمادین است تا با میدان تایمز کار کند.
«ما ترفندهای جیمی لوید را در آستین خود داریم.» زگلر با شوخی گفت. «من هیجان‌زده‌ام که همه ببینند چه چیزی در حال پختن است.»
بازیگران همچنین به عشق ترامپ به «Evita» اشاره کردند که این رئیس‌جمهور آن را نمایش مورد علاقه خود خوانده است. «پس، موزیکال در مورد سلبریتی که به یک سیاستمدار تبدیل می‌شود؟» زگلر پاسخ داد.
وقتی از اینکه آیا رئیس‌جمهور خودش را در «Evita» می‌بیند، سوال شد، اولیواس گفت: «مطمئنم که او می‌تواند خودش را با کلاه گیس بلوند ببیند!»
می‌توانست دلهره‌آور باشد برای کلارک و سنت لوئیس که یک نماد واقعی مانند دالی پارتون را به تصویر بکشند - اما پارتون نمی‌توانست از حمایت بیشتر از آن‌ها دریغ کند. پارتون که در آگوست در سن 80 سالگی درگذشت، به طور عمیق در زمان نمایش جهانی این نمایش در نشویل در تابستان 2025 درگیر بود. این بدان معنا بود که کلارک و سنت لوئیس، که نقش دالی پارتون را در مقاطع مختلف زندگی او بازی می‌کنند، به طور مرتب مجبور می‌شدند آهنگ‌های پارتون را در مقابل خود او بخوانند.
«یادم می‌آید اولین باری که مجبور شدم در مقابل او بخوانم.» سنت لوئیس گفت. «این بسیار دلهره‌آور است زیرا می‌خواهید به او افتخار کنید، اما همچنین باید واقعی باشد و شبیه یک تقلید نباشد. دالی باعث شد احساس اعتماد به نفس کنم.»
وقتی بازیگران اعتراف می‌کردند که از دیدن پارتون هیجان‌زده شده‌اند، پارتون با مهربانی آن‌ها را می‌زد و می‌گفت: «حالا شروع نکنید... من فقط یک دختر معمولی هستم.» سنت لوئیس این حرف‌ها را به دل گرفت. «به [دالی] گفتم، ‘شما درست می‌گویید. مادربزرگم همیشه می‌گوید ما شلوارمان را یک پا در میان می‌کنیم.’» و او دقیقاً در پاسخ گفت، «خوب، من با پاشنه‌هایم به شلوارم می‌پرم!»
کلارک می‌گوید که شناختن پارتون در زندگی واقعی به او کمک کرده است تا او را روی صحنه به تصویر بکشد. «او به ما اعتماد به نفس داد. این واقعاً خارق‌العاده بود. هر بار که اشعاری را اشتباه می‌خواندم، می‌گفت، ‘مشکلی نیست. شما عالی هستید!’»
شر گفت که «بی‌پایان» با پارتون در مورد هدف «یک موزیکال اصیل دالی» صحبت کرده است.
«من یکی از کارهای قدیمی کارگردانی را انجام دادم و گفتم، ‘دالی اگر بخواهید در یک جمله بگویید که فکر می‌کنید این نمایش درباره چیست، چه می‌گویید؟’» او گفت، «‘من یک زن هرزه هستم - و خدا هنوز هم من را دوست دارد!’» این دقیقاً اوست. او تناقضات زیادی را در خود جای داده است.»
تهیه‌کنندگان برادوی در تلاش هستند تا موادی را پیدا کنند که با مخاطبانی که به طور منظم به تئاتر نمی‌روند، صحبت کند. این یکی از اهداف احیای «دنیای دیوانگان» با بازی نیل پاتریک هریس و جولیان هو است. بنابراین، هیلی سوئیندال، تهیه‌کننده اصلی این نمایش و نوه جورج استینبرنر، مالک افسانه‌ای نیویورک یانکیز، با لیگ اصلی بیسبال همکاری می‌کند تا این موزیکال را به طرفداران خود معرفی کند.
«در حالی که مخاطبان ورزشی ممکن است مخاطب اصلی ما نباشند.» سوئیندال گفت، «من واقعاً هیجان‌زده هستم که آن‌ها را داشته باشم.»
وقتی برایان لی، تهیه‌کننده «بیدار و بخوان!؛ یا، دختران آفریقایی» در حال بررسی مواد جدید برای پرداختن به آن‌ها است، به «ترکیب آشنایی و چیزی که به مخاطبان چیز جدیدی می‌آموزد» نگاه می‌کند.
در همین حال، سوزان کلهچی واتسون، تهیه‌کننده «دختران دبیرستانی؛ یا، بازی آفریقایی» معتقد است که بهترین نمایش‌ها، نمایش‌هایی هستند که به مخاطبان کمک می‌کنند تا داستان‌هایی را که متعلق به آن‌ها نیستند، بهتر درک کنند.
«یکی از چیزهایی که من را به سمت تهیه‌کنندگی کشانده است.» او گفت، «توانایی آوردن داستان‌های زن‌محور به صحنه است - اما به گونه‌ای که باعث رنجش نشود.»
By: Rebecca Rubin