زک گرگر نمی‌خواهد در جنبه‌های عجیب و غریب داستان Resident Evil غرق شود: «من یک شخصیت عضلانی غول‌پیکر با شنل نخواهم داشت»

عجیب‌ترین بخش از داستان Resident Evil که می‌دانید چیست؟ آیا این است که کلیر ردفیلد عاشق همبرگر است؟ شاید اینکه هانک یک هفته در فاضلاب‌های شهر راکون گم شده و از موش‌ها تغذیه کرده بعد از اینکه توسط بیرکین مورد ضرب و شتم قرار گرفت؟ یا شاید اینکه شنل ترایانت چیزی فراتر از یک بیانیه مد جسورانه است - بلکه جزء لاینفک ساختار آن است.

توضیحات مختلفی در مورد اینکه چرا ترایانت‌ها در بازی‌های Resident Evil شنل می‌پوشند وجود دارد. یکی از مزایای شنل این است که به استتار جهش‌ها کمک می‌کند و به ترایانت‌ها اجازه می‌دهد به مناطق حساس‌تری نفوذ کنند، اما بزرگترین مزیت آن عملکرد محدودکننده قدرت است. پوشیدن شنل ترایانت را با جلوگیری از جهش‌های خارج از کنترل در کنار هم نگه می‌دارد و اگر آسیب ببیند یا ترایانت آن را بردارد، یک Super Tyrant خواهید داشت.

شاید شما از این موضوع آگاه نباشید، زیرا این موضوع چندان مورد بحث قرار نگرفته است، و دقیقاً به همین دلیل زک گرگر، کارگردان فیلم Resident Evil، قصد دارد از داستان عمیق Resident Evil دوری کند: تا فیلم را تا حد امکان واقع‌گرایانه نگه دارد.

گرگر در یک مصاحبه اخیر (از طریق DiscussingFilm) می‌گوید: «برخی از بازی‌های Resident Evil کمی جادویی می‌شوند. می‌دانید که ما یک زن داریم که می‌تواند به پرنده تبدیل شود [او منظورش مادر میراندا است] و پرواز کند. من آن را دوست دارم، آن را دوست دارم، چندین بار [Resident Evil 8] را بازی کرده‌ام، فکر می‌کنم یک بازی عالی است، اما از نظر ساختن یک فیلم از آن، مانند این است که باید سعی کنم جنبه‌های عجیب و غریب Resident Evil را محدود کنم.

«بنابراین من انتخاب کردم که به ویروس T پایبند باشم، آن را تا حد امکان واقع‌گرایانه نگه دارم. بنابراین این بدان معناست که من یک شخصیت عضلانی غول‌پیکر با شنل نخواهم داشت، زیرا من فکر می‌کنم: 'شنل از کجا آمده؟ چگونه آن را به دست آورد؟'»

این موضوع به طور پیش‌بینی‌شده با خشم‌آلودگی مواجه شد زیرا برخی متهم کردند گرگر را به عدم درک پیچیدگی‌های Resident Evil. اما آن‌ها متوجه نشده‌اند که گرگر در واقع می‌داند «چرا [ترایانت] وجود دارد و چرا شنل دارد». اینطور نیست که گرگر از استحکام ساختاری شنل اطلاعی ندارد، بلکه معتقد نیست که این اطلاعات برای یک فیلم ارزشمند است و او درست می‌گوید.

به قدری چیزهای زیادی در Resident Evil وجود دارد که نمی‌توان همه آن را در یک فیلم با زمان احتمالی کمتر از دو ساعت خلاصه کرد. همچنین باید برای کسانی که قبلاً Resident Evil را نشنیده‌اند جذاب باشد: کسی که قبلاً Resident Evil را نشنیده است باید بتواند این فیلم را تماشا کند و بدون سردرگمی یا غرق شدن در داستان‌های بیش از حد و خدمات طرفداران از آن لذت ببرد. دستیابی به این تعادل واقعاً یک هنر است.

کِین پارسونز در واقع این کار را با فیلم Backrooms انجام داد. برای کسانی که با Backrooms آشنا بودند، فیلم پر از ارجاعات و تخم‌مرغ‌های مخفی بود، مانند فروشگاه مبلمان کلارکس که به تصویری اشاره دارد که از Backrooms الهام گرفته است و همچنین اطلاعات کوچکی در مورد سری یوتیوب Backrooms پارسونز. اما برای لذت بردن از فیلم نیازی به دانش قبلی نداشتید، که به نظر من گرگر در حال تلاش برای Resident Evil است.

گرگر می‌گوید: «در دنیای این [فیلم] که شیوع به تازگی رخ داده است، می‌خواهم آن را هرج و مرج نگه دارم، می‌خواهم آن را اولیه نگه دارم و می‌خواهم آن را تا حد امکان واقع‌گرایانه نگه دارم. ویروس T جهش‌های جالب و سرگرم‌کننده‌ای دارد - همین کافی است. بنابراین من آن را به همین محدود می‌کنم.