واشنگتن و وال استریت تصمیم گرفتند پرداخت بدهی‌های خود را به تعویق بیندازند و این هزینه را به حساب شما بگذارند.
اصطلاح مؤدبانه برای این کار، به تعویق انداختن پرداخت است، مانند باز کردن یک حساب در بار که شخص دیگری بعداً آن را پرداخت می‌کند.
این دقیقاً همان کاری است که کنگره با افزایش سقف بدهی انجام داد. آن‌ها به جای پرداخت بدهی‌های قبلی، اجازه دادند که بدهی‌ها بیشتر شوند و این هزینه را به دوش مالیات‌دهندگان بگذارند.
و این دقیقاً همان کاری است که بانک‌های بزرگ نیز انجام دادند. آن‌ها به جای پرداخت خسارات ناشی از بحران مالی سال 2008، اجازه دادند که دولت این خسارات را پرداخت کند.
این یک الگوی خطرناک است. وقتی واشنگتن و وال استریت تصمیم می‌گیرند پرداخت بدهی‌های خود را به تعویق بیندازند، آن‌ها در واقع ریسک را به دوش مردم می‌اندازند.
این بدان معناست که مردم مجبورند برای پرداخت بدهی‌هایی که خودشان ایجاد نکرده‌اند، پول بیشتری بپردازند. و این بدان معناست که مردم کمتر پول برای خرج کردن و سرمایه‌گذاری خواهند داشت.
این یک وضعیت ناپایدار است. در نهایت، مردم از این وضعیت خسته خواهند شد و از واشنگتن و وال استریت خواهند خواست که مسئولیت‌پذیر باشند.