داوود کشوری با طرح پرسش‌هایی درباره رویه‌های موجود در گفتگو با ایلنا اظهار داشت: «چرا کارگران ساختمانی در استان‌ها و شهرستان‌ها باید سال‌ها در انتظار برخورداری از بیمه تأمین اجتماعی بمانند؟ چرا کارگرانی که پنج سال پیش در انجمن‌های صنفی ثبت‌نام کرده‌اند، همچنان چشم‌انتظار بهره‌مندی از بیمه هستند، اما به گفته برخی همکاران، افرادی که به‌تازگی در سامانه تأمین اجتماعی ثبت‌نام کرده‌اند، در اولویت قرار می‌گیرند؟»
وی با تأکید بر اینکه کارگران ساختمانی در تمامی مناطق شهرها و روستاها مشغول به کار هستند، افزود: «شناسایی و ساماندهی آنان بدون همکاری تشکل‌های صنفی دشوار خواهد بود. انجمن‌های صنفی در استان‌ها و شهرستان‌ها ارتباط مستقیمی با جامعه کارگری دارند و می‌توانند در شناسایی کارگران واقعی، بررسی سوابق شغلی و جلوگیری از تضییع حقوق کارگران نقش مؤثری ایفا کنند.»
این فعال کارگری، موارد زیر را به عنوان راهکارهای ضروری برای بهبود وضعیت موجود مطرح کرد:
۱. ساماندهی و شناسایی کارگران ساختمانی با مشارکت جدی انجمن‌های صنفی انجام شود.
۲. سوابق ثبت‌نام و مدت انتظار کارگران به‌صورت شفاف بررسی شود.
۳. اولویت‌بندی بیمه‌شدگان بر اساس ضوابط مشخص و قابل پیگیری صورت گیرد.
۴. وضعیت کارگرانی که سال‌ها در انتظار بیمه هستند، به‌صورت ویژه بررسی و نتیجه به آنان اعلام شود.
۵. سازمان تأمین اجتماعی درباره معیارهای تخصیص سهمیه‌های بیمه کارگران ساختمانی به تشکل‌های صنفی و جامعه کارگری، توضیحی شفاف ارائه دهد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: «بیمه کارگران ساختمانی یک مطالبه جدی و معیشتی است؛ کارگری که سال‌ها در گرما و سرما و با خطرات فراوان در ارتفاع و محیط‌های ساختمانی کار می‌کند، نباید در بلاتکلیفی بماند و نداند چه زمانی نوبت او خواهد رسید. ما خواهان امتیاز ویژه برای هیچ فردی نیستیم؛ خواسته ما عدالت، شفافیت، رعایت سابقه انتظار و حمایت از کارگران واقعی ساختمانی است.»