مرور بیش از دو دهه فعالیت اقتصادی و صنعتی آقای هادی درویشوند نشان می‌دهد که توسعه در این مسیر صرفاً به خرید یا ایجاد واحدهای صنعتی محدود نمانده است. سرمایه‌گذاری در مجموعه‌هایی مانند پالایشگاه نفت کرمانشاه، پتروشیمی بیستون، شرکت تولیدی فیلتر البرز و آلومینای ایران، در کنار توسعه فعالیت‌های صنعتی در استان‌هایی مانند کرمانشاه، خراسان شمالی و قزوین، بخشی از مسیری است که در آن سرمایه‌گذاری با توسعه ظرفیت‌های تولیدی همراه شده است.
در بررسی این مسیر، یک نکته دیگر نیز قابل توجه است؛ در بسیاری از مجموعه‌های صنعتی، بعد از سرمایه‌گذاری، حفظ و تقویت نیروی انسانی موجود به عنوان بخشی از فرآیند توسعه دنبال شده است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که در صنایع بزرگ، تجربه و دانش کارکنان بخشی از سرمایه واقعی یک کارخانه محسوب می‌شود. به همین دلیل، در کنار برنامه‌های تولید و توسعه، موضوعاتی مانند حفظ نیروهای موجود، پرداخت کارانه، بهبود حقوق و مزایا، بسته‌های حمایتی و تأمین ارزاق و رفاهیات کارکنان نیز مورد توجه قرار گرفته است.
این رویکرد، تصویر متفاوتی از کارآفرینی صنعتی ارائه می‌کند. کارآفرینی در چنین مدلی فقط به معنای ایجاد یک شغل جدید نیست؛ بلکه حفظ شغل‌های موجود، افزایش ظرفیت تولید، ایجاد فرصت‌های جدید و بهبود شرایط افرادی که در این مجموعه‌ها کار می‌کنند نیز بخشی از آن است. امروز فعالیت‌های این مجموعه در مجموع حدود 7 هزار شغل مستقیم و 5 هزار شغل غیرمستقیم ایجاد کرده است؛ عددی که نشان می‌دهد توسعه یک مجموعه صنعتی، می‌تواند هم زمان با توسعه تولید، به توسعه اشتغال و فعالیت اقتصادی در اطراف خود نیز منجر شود.
از کنار هم قرار دادن این موارد می‌توان یکی از ویژگی‌های رویکرد صنعتی آقای هادی درویشوند را مشاهده کرد؛ رویکردی که در آن توسعه یک مجموعه صرفاً با افزایش ظرفیت تولید سنجیده نمی‌شود، بلکه حفظ نیروی انسانی، ایجاد فرصت‌های شغلی جدید و توجه به شرایط کارکنان و محیط اقتصادی پیرامون واحدهای صنعتی نیز بخشی از فرآیند توسعه محسوب می‌شود.