این شهرت، یکی از جمعیتهای گالاپاگوس را بهویژه شگفتانگیز کرد. بهجای سرگردانی در امتداد اقیانوسهای وسیع، این لاکپشتها بهنظر میرسید زمان زیادی را در نزدیکی خانه خود سپری میکنند.
«ما نشان میدهیم که لاکپشتهای دریایی سبز 'مورف زرد' - یکی از دو شکل از نظر ژنتیکی متمایز - مناطق تغذیه فردی را اشغال میکنند که یک یا چند جزیره در گالاپاگوس را در بر میگیرد. ما انتظار داشتیم که آنها به سواحل دوردست در غرب اقیانوس آرام برای تولیدمثل مهاجرت کنند، اما جالب اینجاست که هیچکدام از لاکپشتهای دارای ماهواره ما حتی در طول سه سال مطالعه خود از منطقه حفاظتشده دریایی گالاپاگوس خارج نشدند»، دکتر جان دبلیو رو، استاد دانشگاه آلما در ایالات متحده و نویسنده اصلی مطالعه جدید در Frontiers in Amphibian and Reptile Science، گفت.
دو نوع متمایز از لاکپشت دریایی سبز
لاکپشتهای دریایی سبز از سایر شش گونه زنده لاکپشت دریایی متمایز هستند زیرا بالغین عمدتاً گیاهخوار هستند. لاکپشتهای جوان زندگی خود را با خوردن هم گیاهان و هم حیوانات آغاز میکنند، اما با بالغ شدن، رژیم غذایی آنها عمدتاً به جلبکها و جلبکهای دریایی تغییر میکند.
دانشمندان دو شکل از نظر ژنتیکی متمایز را در این مطالعه تشخیص میدهند. لاکپشتهای دریایی سبز مورف زرد بهطور کلی در مناطق گرمسیری و نیمهگرمسیری غرب اقیانوس آرام یافت میشوند، در حالی که مورفهای سیاه در شرق اقیانوس آرام غرب آمریکا و جنوب کالیفرنیای جنوبی یافت میشوند.
گالاپاگوس تنها مکان شناختهشدهای است که هر دو شکل در یک آبها به سر میبرند. در آنجا، مورفهای زرد و سیاه با هم مخلوط میشوند و از یک نوع گیاهان دریایی تغذیه میکنند.
با این حال، آنها کاملاً یکسان نیستند. مورفهای زرد جوان تمایل دارند سریعتر از مورفهای سیاه جوان رشد کنند، که نشان میدهد ممکن است تفاوتهای فیزیولوژیکی بین آنها وجود داشته باشد که دانشمندان هنوز بهطور کامل آن را مشخص نکردهاند.
ردیابی لاکپشتها در سراسر گالاپاگوس
رو و همکارانش میخواستند درک بهتری از این داشته باشند که مورفهای زرد کجا وقت خود را میگذرانند، چه مقدار قلمرو را استفاده میکنند و آیا بین جزایر در داخل منطقه حفاظتشده دریایی 198000 کیلومتر مربعی گالاپاگوس سفر میکنند یا خیر.
در سال 2015، این تیم با دقت نه نفر بالغ را در آبهای کمعمق نزدیک چهار جزیره به دام انداخت. این گروه شامل هفت نر و دو ماده بود. محققان به لاکپشتها نام مستعار دادند و فرستندههای الکترونیکی را به آنها متصل کردند که سیگنالهای موقعیت مکانی را به شبکه ماهوارهای Argos در مدار پایین ارسال میکردند.
لاکپشتها به مدت 418 روز ردیابی شدند. ردیابی معمولاً زمانی به پایان میرسید که یک تگ جدا میشد یا ارسال سیگنال را متوقف میکرد.
نتایج نشاندهنده ترجیح قوی برای زیستگاههای ساحلی کمعمق بود. اگرچه لاکپشتها گاهی اوقات تا 25 کیلومتری از ساحل سفر میکردند، اما بیشتر آنها نزدیکتر به جزایر باقی میماندند.
پنج نفر از نه نفر بیشتر مطالعه را نزدیک یک جزیره سپری کردند. برناردو و سارا بین ایزابل و سان کریستوبال حرکت میکردند، در حالی که لئاندرو بین ایزابل و اسپانولا سفر میکرد.
آینوآ ماجراجوترین عضو گروه بود. پس از علامتگذاری نزدیک سان کریستوبال، بعداً به سانتا کروز و سپس به ایزابل سفر کرد.
محققان همچنین یک الگوی فصلی را متوجه شدند. حرکت بین جزایر فقط در دوره خنکتر از آوریل تا اکتبر رخ میداد.
به طور متوسط، هر لاکپشت محدودهای به مساحت 1498 کیلومتر مربع را اشغال میکرد، اگرچه اندازه آن منطقه بهطور قابل توجهی از حیوانی به حیوان دیگر متفاوت بود.
به طرز شگفتانگیزی تمایلی به ترک ندارند
به طور کلی، دادههای ردیابی نشان میدهد که لاکپشتهای دریایی سبز مورف زرد ساکن در اطراف گالاپاگوس میتوانند بهطور قابل توجهی در خانه بمانند.
محققان هشدار دادند که مشاهدات آنها تنها یک دوره محدود در زندگی لاکپشتها را ثبت میکند. مهاجرتهای طولانیتر ممکن است در زمانهای دیگر رخ دهد و بنابراین ممکن است در طول مطالعه ظاهر نشده باشد.
این احتمال بهویژه برای زنان مهم است.
«از آنجایی که لاکپشتهای دریایی سبز مورف زرد برای تخمگذاری در سواحل گالاپاگوس شناخته نمیشوند، معتقدیم که در نهایت این منطقه را ترک میکنند تا به سواحل زادگاه خود در غرب اقیانوس آرام بازگردند. در مقابل، برخی از لاکپشتهای دریایی سبز مورف سیاه در گالاپاگوس تخمگذاری میکنند: بسته به فرد، ممکن است ساکنان تماموقت آرشیپلاگ باشند، به جزایر اقیانوسی دیگر سفر کنند یا حتی به مناطق تغذیه در آمریکای مرکزی و جنوبی بروند»، دکتر خوان پابلو مونیوز Pérez، استاد دانشگاه سان فرانسیسکو د کویتو در اکوادور، گفت.
حفاظت از شبکه زیستگاه لاکپشتها
این یافتهها همچنین پیامدهایی برای حفاظت دارد. از آنجایی که برخی از لاکپشتها بین چندین جزیره حرکت میکنند، محافظت از تنها یک مکان تغذیه مورد علاقه ممکن است کافی نباشد.
محققان بر اهمیت حفظ آبهای ساحلی و مسیرهای بین جزایری که لاکپشتها در حین حرکت در سراسر آرشیپلاگ به آنها وابسته هستند، تأکید کردند.
«از آنجایی که لاکپشتهای فردی ممکن است به آبهای اطراف چندین جزیره متکی باشند، کیفیت زیستگاه موجود برای تغذیه باید در همه جزایر حفظ شود و نباید در هیچ کجا تخریب شود»، رو گفت.