به گزارش ایلنا به نقل از وبدا، کامران باقری لنکرانی، در یادداشتی نوشت: تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی در ماه‌های اخیر و عبور رویارویی ایران و دشمن صهیونیستی از الگوهای متعارف، کشور را در آستانه آزمونی بزرگ و سرنوشت‌ساز قرار داده است.
شواهد میدانی، تحرکات سیاسی در تل‌آویو و واشنگتن، و الگوهای رفتاری رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که دشمن پس از ناکامی‌های راهبردی متوالی، راهبرد خود را بر ترکیبی خطرناک از «شوک‌های اطلاعاتی-تروریستی»، «فشار فرسایشی اقتصادی بر معیشت عمومی» و «ایجاد شکاف روانی در جامعه» متمرکز کرده است.
به عنوان فردی که سال‌ها افتخار خدمت به سلامت مردم و تدریس در مجامع دانشگاهی را داشته‌ام، سکوت در برابر این بزنگاه را خلاف مصلحت عمومی می‌دانم. هدف از این یادداشت، ارائه تصویری روشن از ابعاد این تهدید مرکب و پیشنهاد راهکارهای فوری برای ارتقای امنیت و تاب‌آوری ملی است.
۱. تغییر ماهیت نبرد؛ از ضربات کلاسیک به ترور ادراکی و جنگ زنجیره تأمین
نمایش اخیر ابزارهای ارتباطی و فناورانه مانند پیجر از سوی سران رژیم صهیونیستی در تریبون‌های بین‌المللی، صرفاً یک کنش تبلیغاتی نیست؛ بلکه رونمایی رسمی از دکترین نفوذ در ابزارها و زنجیره‌های تأمین حیاتی است. دشمن وقتی در میدان نبرد سخت به بن‌بست می‌رسد، تلاش می‌کند از طریق خرابکاری در سیستم‌های زیستی، ارتباطی و زیرساخت‌های خدماتی، حس ناامنی عمومی و گسست در فرماندهی ایجاد کند.
در چنین شرایطی انتظار میرود دستگاه‌های نظارتی و پدافند غیرعامل بلادرنگ زنجیره‌های تأمین و اقلام راهبردی به‌ویژه در حوزه‌های سلامت، غذا، انرژی و سامانه‌های تبادل داده را با پروتکل‌های سخت‌گیرانه بازبینی و از وابستگی‌های آسیب‌پذیر مصون‌سازی کنند.
۲. پیوند محاصره اقتصادی و نوسانات ارزی با امنیت ملی
تشدید نوسانات بازار ارز و بالا رفتن انتظارات تورمی در این مقطع، بخشی از پازل طراحی‌شده برای تضعیف تاب‌آوری اجتماعی است. در زمانه‌ای که تحریم‌ها و فشارهای ارزی با توطئه‌های امنیتی هم‌پوشان شده‌اند، هرگونه تصمیم‌گیری که به تضعیف ذخایر ارزی یا تزریق بی‌حساب و کتاب منابع بدون توجه به اولویت‌بندی کالاهای اساسی و دارو بیانجامد، خطایی نابخشودنی در محاسبات امنیت ملی است. ارز در دوران جنگ ترکیبی، مهمات استراتژیک است و نباید صرف تثبیت‌های مقطعی، نمایشی و ناپایدار شود.
دولت و سیاست‌گذاران اقتصادی موظف‌اند خط قرمز خود را سفره مردم و دسترسی پایدار به اقلام ضروری، به‌ویژه در بخش دارو و بهداشت، قرار دهند. ناکارآمدی در مدیریت بازار، مکمل مستقیم فشارهای خارجی خواهد بود. متاسفانه در بخش مهمی از نهادهای مرتبط با سیاست‌گذاری عمومی آرایش فعلی یک ارایش جنگی نیست.
۳. تله «اکتبر سورپرایز» و خطای محاسباتی دشمن
نخست‌وزیر رژیم اشغالگر به دلیل بن‌بست‌های سنگین قضایی و بقای شخصی، تشنه خلق یک بحران کنترل‌ناپذیر و کشاندن پای قدرت‌های فرامنطقه‌ای به باتلاق منطقه است. در چنین وضعیتی، پاسخ هوشمندانه جمهوری اسلامی ایران نه انفعال است و نه بازی در زمین هیجانی دشمن. مهار مقتدرانه، ضربه دقیق به گلوگاه‌های آسیب‌پذیر متجاوز در زمان مناسب، و هم‌زمان هوشیاری دیپلماتیک برای خنثی‌سازی اجماع‌سازی‌های کاذب، ضامن منافع عالی کشور خواهد بود.
۴. ضرورت حیاتی وفاق ملی و پایان دادن به خرده‌روایت‌های جناحی
بزرگ‌ترین خطای راهبردی در داخل، مشغول شدن نیروهای دلسوز انقلاب و جامعه به جدال‌های لفظی، برچسب‌زنی‌های سیاسی و تسویه‌حساب‌های مقطعی است. دشمن زمانی به پیروزی امیدوار می‌شود که بدنه تصمیم‌گیر و جامعه را چندپاره ببیند.
تریبون‌ها و فعالان سیاسی باید رقابت‌های زودرس و تسویه‌حساب‌های سلیقه‌ای را متوقف کنند.
نخبگان علمی و دانشگاهی وظیفه دارند به جای حاشیه‌ها، به تقویت بنیه فکری، ارائه راه‌حل‌های ملموس برای رفع فشار معیشتی و دمیدن روح امید و استقامت عقلانی در جامعه کمک کنند.
سخن پایانی
تاریخ ایران و تجارب گرانسنگ سال‌های دفاع مقدس گواه آن است که ملت بزرگ ما همواره از پیچیده‌ترین بحران‌ها با تکیه بر ایمان، درایت و همبستگی و از همه بالاتر در پیروی از رهبری و ولایتمداری عبور کرده است. امروز نیز هوشیاری مسئولان در صیانت از منابع اقتصادی و سلامت عمومی، در کنار پایداری آگاهانه آحاد جامعه و حرکت حول محور ولایت، محاسبات دشمن را در این قمار انتحاری برهم خواهد زد.