به گزارش ایلنا، عبدالباری عطوان، تحلیلگر برجسته جهان عرب در سرمقاله روزنامه فرامنطقه‌ای «رای الیوم» نوشت: تمام شواهد نشان می‌دهد حادثه‌ای که برای هواپیمای شرکت هواپیمایی «فلای‌دبی» امارات و در مسیر «تل‌آویو» رخ داد، یک «نمایش» بوده که دستگاه‌های اطلاعاتی اسرائیل آن را با دقت طراحی کرده‌اند؛ هرچند دلایل و اهداف واقعی آن تا لحظه نگارش این مطلب همچنان نامشخص است.
ما تاکنون چیزی جز روایت اسرائیلی، آن هم روایتی مملو از تناقض و پرسش‌های قابل تأمل، نشنیده‌ایم؛ روایتی که می‌گوید میان خلبان و کمک‌خلبان در کابین خلبان درگیری رخ داده و کمک‌خلبان با ضربات چاقو خلبان را زخمی کرده و قصد داشته هواپیما را به زمین بکوبد و همه ۱۷۴ سرنشین آن، از جمله ۱۶۶ اسرائیلی، را به کشتن دهد؛ اما مسافران با دخالت خود مانع اجرای این طرح شده‌اند.
سناریوهای متعددی وجود دارد که به گفته من احتمال «صحنه‌سازی» این ماجرا از سوی دستگاه اطلاعاتی اسرائیل را تقویت می‌کند؛ سناریویی که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و پس از او دونالد ترامپ آن را در سطح جهانی تبلیغ کردند. مهم‌ترین این موارد عبارتند از:
اول: در ابتدا اعلام شد خلبان هواپیما روس و کمک‌خلبان اوکراینی بوده است؛ سپس این روایت تغییر کرد و گفته شد خلبان اماراتی و کمک‌خلبان عمانی بوده‌اند و پس از آن نیز اعلام شد خلبان هندی و کمک‌خلبان عمانی بوده است.
دوم: تاکنون هیچ اظهارنظر رسمی از سوی امارات یا عربستان سعودی نشنیده‌ایم؛ همان کشوری که گفته شد هواپیما به‌طور اضطراری در آن فرود آمده و کمک‌خلبان بازداشت و خلبان مجروح نیز تحت مراقبت پزشکی قرار گرفته است.
سوم: چرا هواپیما پس از خروج از حریم هوایی اردن، جایی که هنگام وقوع درگیری در آن قرار داشت، به جای فرود در یکی از فرودگاه‌های اردن، فرودگاه بین‌المللی تبوک در عربستان را انتخاب کرد؟ با نگاهی به نقشه عربستان مشخص می‌شود فرودگاه تبوک تنها چند کیلومتر با فرودگاه ایلات در فلسطین اشغالی، فرودگاه شرم‌الشیخ مصر و همچنین فرودگاه عقبه فاصله دارد.
چهارم: آیا حضور دو خلبان اسرائیلی متخصص در هدایت این نوع هواپیما که در میان مسافران حضور داشتند و همچنین وجود یک تیم پزشکی در میان سرنشینان، صرفاً یک تصادف بود؟
پنجم: کابین خلبان را نمی‌توان از بیرون باز کرد. با این حال، روایت اسرائیلی مدعی است خلبان مجروح با چاقو، درِ کابین را برای مسافرانی باز کرده که برای ورود به کابین هجوم برده بودند. پس کمک‌خلبان که سالم‌تر و قوی‌تر بود کجا قرار داشت و چرا مانع ورود آنها نشد؟
ششم: نام خلبان هندی، «سْمیت ماچار»، اعلام شد، اما تا این لحظه نام کمک‌خلبان «عمانی» که متهم به تلاش برای سرنگونی هواپیماست، اعلام نشده است.
هفتم: میری رگو، وزیر حمل‌ونقل اسرائیل، از حضور یک کمک‌خلبان عمانی در کابین تعجب کرد و گفت این مسئله با توافق اسرائیل و امارات در تعارض است؛ توافقی که به گفته او، استخدام خلبان یا کمک‌خلبان از کشورهای غیرعادی‌ساز برای هدایت هواپیماهای «فلای‌دبی» در مسیرهای میان امارات و اسرائیل را ممنوع می‌کند. عطوان از این موضوع نتیجه می‌گیرد که کمک‌خلبان نمی‌توانسته عمانی باشد.
هشتم: نتانیاهو دو روز پیش از احتمال وقوع حملاتی پیش از انتخابات اسرائیل هشدار داده بود. این موضوع می‌تواند به این معنا باشد که او از وقوع چنین سناریویی اطلاع داشته یا حتی از موفقیت آن در سرنگونی هواپیما اطمینان داشته است؛ اقدامی که می‌توانست بهانه‌ای برای حمله به ایران و شاید به تعویق انداختن انتخابات فراهم کند.
نهم: یسرائیل کاتس، وزیر جنگ اسرائیل، تأکید کرده بود که هواپیما هدف یک حمله تروریستی «جهادی» قرار گرفته است. اما سلاح، مهمات و مواد منفجره کجا بوده است؟ آیا چاقوی ادعایی کمک‌خلبان قرار بوده همان سلاحی باشد که هواپیما را نابود کند؟ و این «چاقوی بزرگ» چگونه وارد کابین خلبان شده است؟
دهم: چگونه مسافر اسرائیلی که مدعی نجات هواپیماست و گروه همراه او توانستند در حالی که هواپیما طی چند ثانیه حدود ۱۵ هزار پا ارتفاع از دست داده بود، وارد کابین خلبان شوند، کنترل هواپیما را در دست بگیرند، کمک‌خلبان را بازداشت و او را مهار کنند؟
یازدهم: مسافری که مدعی شد هواپیما را نجات داده و نتانیاهو نیز از او استقبال کرد و در رسانه‌های اسرائیلی درباره «قهرمانی» خود مصاحبه کرد، گفته است که خلبان نیست و پرواز کردن را از طریق تماشای ویدئوها یاد گرفته است.
جنبش صهیونیستی در طول تاریخ روایت‌های متعددی مطرح کرده است؛ از ادعاهای مربوط به آزار و اذیت یهودیان و آمار قربانیان «هولوکاست» گرفته تا ادعای نبود ملت فلسطین و اینکه فلسطین سرزمینی بیابانی و خالی از سکنه بوده است.
عطوان همچنین به روایت‌های مطرح‌شده درباره عملیات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و ادعاهای مربوط به تجاوز به زنان و کشتار کودکان اشاره می‌کند و نوشته است اسرائیل در حالی که شمار زیادی از فلسطینیان در غزه کشته شده‌اند و ورود آب، غذا و دارو به این منطقه محدود شده است، وقوع «جنگ نسل‌کشی» را انکار کرده است.
عطوان در ادامه می‌نویسد: «آنها از صحنه‌سازی این حمله تروریستی ادعایی علیه هواپیمای اماراتی نیز ابایی نخواهند داشت»؛ هدف از چنین اقدامی می‌تواند فراهم کردن بهانه‌ای برای ارتکاب حملات گسترده و جنگ دیگری در منطقه و حتی استفاده از سلاح هسته‌ای علیه ایران باشد؛ البته، در صورتی که این توطئه با سرنگونی هواپیما و کشته شدن ۱۶۶ اسرائیلی نتیجه می‌داد. «خدا داناتر است.»