ایالات متحده آمریکا در اقدامی جدید، تهدید کرده است که تحریمهای شدیدی را علیه هر کشور یا نهادی که روابط اقتصادی خود را با ایران حفظ کند، اعمال خواهد کرد. واشینگتن با آغاز این کارزار گسترده، امیدوار است از طریق ابزارهای فشار اقتصادی به اهدافی دست یابد که تاکنون ابزارهای نظامی در دستیابی به آنها ناکام بودهاند.
این استراتژی جدید با هدف تشدید انزوای تهران در سطح بینالمللی طراحی شده است. دولت ایالات متحده قصد دارد با ایجاد ترس از تحریم در میان شرکای تجاری ایران، جریانهای مالی و تجاری این کشور را به شدت محدود کند. این رویکرد نشاندهنده تغییر تاکتیک واشینگتن به سمت استفاده حداکثری از اهرمهای اقتصادی برای فشار بر جمهوری اسلامی است.
چالش رویارویی با چین
با وجود این تهدیدات گسترده، یک پرسش کلیدی و چالشبرانگیز باقی مانده است: دولت ترامپ تا چه اندازه آماده است تا با چین، بزرگترین شریک تجاری ایران، وارد تقابل شود؟ چین پیش از این سیگنالهای متعددی مبنی بر مقاومت در برابر فشارهای اقتصادی ایالات متحده ارسال کرده و اعلام نموده است که روابط خود را با متحدانش، از جمله ایران، به دلیل فشارات خارجی قطع نخواهد کرد.
تحلیلگران معتقدند که اعمال تحریمهای شدید علیه پکن میتواند پیامدهای اقتصادی گستردهای برای خود ایالات متحده و اقتصاد جهانی داشته باشد. بنابراین، ابهام زیادی در مورد اینکه آیا واشینگتن واقعاً جسارت رویارویی مستقیم با اقتصاد چین را در این پرونده دارد یا خیر، وجود دارد.
واشینگتن امیدوار است با اقدامات اقتصادی به نتایجی دست یابد که ابزارهای نظامی تاکنون در دستیابی به آنها موفق نبودهاند.
این وضعیت نشاندهنده یک بازی پیچیده دیپلماتیک و اقتصادی در خاورمیانه است که در آن ایالات متحده سعی دارد با تهدید کشورهای ثالث، حلقه ارتباطات اقتصادی ایران را پاره کند، در حالی که قدرتهای اقتصادی مانند چین احتمالاً در برابر این فشارها ایستادگی خواهند کرد.