وحید احمدی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا، درباره اینکه توجه به احتمال جنگ و درگیری مجدد بین ایران و آمریکا برخی موضوع تغییر دکترین هسته‌ای ما و خروج از NPT را مطرح می‌کنند؛ دور بعدی درگیری بین ایران و آمریکا، اگر اتفاق بیفتد، چگونه خواهد بود؟ و اینکه آیا راه‌حل، خروج از NPT و تغییر دکترین هسته‌ای است یا گفت‌وگو و مذاکرات، گفت: در رابطه با احتمال درگیری با آمریکا به‌عنوان جنگ بعدی، این احتمال وجود دارد.
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: اینکه آیا این درگیری برای آمریکایی‌ها آورده‌ای خواهد داشت یا نه، خود غربی‌ها بر این باور هستند که آورده‌ای برای آن‌ها نمی‌تواند داشته باشد؛ به دلیل اینکه معتقدند با توجه به آنچه در گذشته اتفاق افتاده، هرچه این‌ها در توان داشتند، در جنگ‌های دوازده روزه، چهل روزه و جنگ دوهفته‌ای جنوب به کار گرفته‌اند بنابراین اقدام جدیدتری نمی‌توانند داشته باشند.
وی خاطرنشان کرد: تردید غربی‌ها نسبت به این موضوع است و این تردید تقریباً به شکل بسیار گسترده‌ای در بین صاحب‌نظران وجود دارد و ایجاد شده است اما اینکه جمهوری اسلامی ایران در قبال این تهدیدات چه تمهیداتی دارد، قطعاً ما با توجه به تجربه‌های گذشته پروتکلهای خودمان را حتماً تغییر می‌دهیم.
احمدی بیان کرد: پروتکلهای جدید در ضربات جمهوری اسلامی ایران هم فراتر از منطقه خواهد بود و هم اتفاقاتی صورت خواهد گرفت؛ چیزی که در گذشته وجود نداشته است و موجب پشیمانی غربی‌ها خواهد بود. بنابراین، من فکر می‌کنم اگر اتفاقی بیفتد، حتماً تبعات قطعی و شدیدی برای غربی‌ها و آمریکایی‌ها خواهد داشت.
وی در رابطه با خروج از NPT، عنوان کرد: به هر حال اگر شرایط به همین سمت پیش برود، ما با توجه به تعهداتی که در قالب عضویت در NPT برای کشور ایجاد شده و رعایت شده است و طرف مقابل، یعنی سازمان بین‌المللی انرژی اتمی تعهداتش را انجام نداده به این نتیجه می‌رسیم که بودن در چنین شرایطی برای ما هزینه‌های زیادی داشته و هیچ‌گونه بهره‌وری برای ما نداشته است. قطعاً این موضوع به یک مسئله جدی تبدیل می‌شود و در حال حاضر هم دارد به یک مطالبه عمومی تبدیل می‌شود.
احمدی تاکید کرد: معنی ندارد ما در این معاهده باشیم و قید و بند و مشکلات برای ما ایجاد کنند و برخلاف تمام پروتکلهای موجود به ما حمله کنند، دانشمندان ما را از بین ببرند و حتی این‌ها در حد یک موضع‌گیری هم در قالب محکومیت نداشته باشند، بنابراین معلوم است که سمت‌وسوی خروج از NPT، یک وضعیت مطالبه عمومی پیدا می‌کند.
وی ادامه داد: جمهوری اسلامی ایران اثرگذار است در سرنوشت خودش به‌عنوان اینکه خروج از NPT را داشته باشد و حتی فراتر از خروج از NPT می‌تواند تبعات دیگری هم ایجاد شود. یعنی اگر موجودیت کشور آسیب ببیند یا در خطر قرار بگیرد، حتی به اعتقاد من، بمب هسته‌ای هم جزو مطالباتی می‌شود که همین الان مردم غالباً این مطالبه را دارند و نسبت به مسئولان معترض هستند که چرا در این موضوع مماشات می‌کنند.
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی بیان کرد: من فکر می‌کنم غربی‌ها هم این را بفهمند و برای ملاحظه همین موارد هم باشد، به خودشان بیایند و بیش از این به دنبال آسیب رساندن به جمهوری اسلامی ایران نباشند؛ چون صبر جمهوری اسلامی ایران هم حدی دارد و اگر از آن حد فراتر برود، قطعاً جمهوری اسلامی ایران بدون توجه به مباحث موجود و با توجه به آنچه جهت منافع کشور ضرورت داشته باشد، تردیدی به خودش راه نمی‌دهد و مسیر خودش را دنبال می‌کند.
وی در پاسخ به این که شاهد بودیم آمریکا خواستار حضور آقای رضایی در این دوره از مذاکرات و همچنین رایزنی‌های اخیر بوده است تحلیل شما چیست، گفت: آنچه می‌تواند مذاکرات را به ثمر برساند، تعهدات طرفین است. نتایج مذاکرات تاکنون نشان داده که آمریکایی‌ها به هیچ‌کدام از تعهداتشان در جریان مذاکرات پایبند نبودند و عمل نکردند. این دیوار بی‌اعتمادی روزبه‌روز بین جمهوری اسلامی ایران و آمریکایی‌ها بلندتر شده است.
احمدی اظهار داشت: تا وقتی که رویه و رفتار آمریکایی‌ها تغییر پیدا نکند، تا نگاه آن‌ها نسبت به مذاکرات تغییر پیدا نکند و نسبت به تعهداتشان تغییر رویه ندهند، قطعاً هیچ مذاکره‌ای با تغییر هیچ فردی هم به جایی نخواهد رسید. بله، نتیجه نخواهد داشت.
این نماینده مجلس تاکید کرد: جمهوری اسلامی ایران هم بنا ندارد دیگر این بازی‌ها و دور تسلسل‌های باطلی را که در گذشته وجود داشته و نتیجه‌ای برای جمهوری اسلامی ایران نداشته و غربی‌ها در واقع به اهداف خودشان رسیده‌اند، ادامه بدهد. جمهوری اسلامی ایران نمی‌خواهد دیگر این مسیر را ادامه بدهد.
وی با بیان این که اگر چنانچه رویه غربی‌ها تغییر پیدا کند، اگر به تعهداتی که می‌دهند پایبند بمانند و این را در عمل به اثبات برسانند، خب آن موقع می‌توانیم بگوییم مذاکرات می‌تواند نتیجه داشته باشد، گفت: قطعاً حضور فرد مؤثری هم در مذاکرات، مثل آقای رضایی، می‌تواند موضوعیت داشته باشد. والا اگر رویه تغییر پیدا نکند و اگر روال مذاکرات همان چیزی که در گذشته بوده بخواهد استمرار داشته باشد، تغییر افراد نمی‌تواند برای این کار نتیجه‌بخش باشد.