به گزارش ایلنا به نقل از «مونت کارلو»، دو حزب اصلی کردستان عراق با طرح برخی نیروهای سیاسی شیعه برای انتقال گروه‌های معارض کرد ایرانی و خانواده‌های آن‌ها از اقلیم کردستان به جنوب این کشور مخالفت کرده‌اند؛ طرحی که در چارچوب اجرای توافق امنیتی بغداد و تهران مطرح شده است.
بر اساس آمارهای غیرنهایی، بیش از ۲ هزار نیروی وابسته به گروه‌های معارض کرد ایرانی، از جمله حزب دموکرات کردستان ایران، حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، حزب آزادی کردستان و سازمان کومله، در شمال عراق حضور دارند. این گروه‌ها عمدتا در استان‌های اربیل و سلیمانیه و مناطق کویه و قندیل، در نزدیکی مرز ایران و عراق، مستقرند. همچنین شش اردوگاه خانوادگی وابسته به آن‌ها در این مناطق وجود دارد.
جزئیات طرح انتقال
این طرح از سوی برخی نیروهای شیعه عضو «چارچوب هماهنگی»، بزرگ‌ترین ائتلاف سیاسی در ساختار حاکم عراق، پیشنهاد شده و بر انتقال گروه‌های معارض کرد ایرانی و خانواده‌هایشان به استان مثنی، به‌ویژه منطقه بیابانی سماوه در جنوب عراق، متمرکز است.
حامیان طرح معتقدند این اقدام به اجرای توافق امنیتی عراق و ایران کمک می‌کند؛ توافقی که بر اساس آن، بغداد متعهد شده است اجازه ندهد از خاک عراق تهدیدی علیه جمهوری اسلامی ایران شکل بگیرد.
برخی تحلیل‌های سیاسی در بغداد نیز این طرح را ناشی از فشار ایران دانسته‌اند. تهران همواره نسبت به احتمال استفاده آمریکا و رژیم صهیونیستی از گروه‌های معارض کرد ایرانی برای بی‌ثبات کردن ایران ابراز نگرانی کرده است.
دلایل مخالفت احزاب کرد
با وجود تلاش حامیان طرح برای جلب موافقت مسعود بارزانی و بافل طالبانی، رهبران دو حزب اصلی کردستان عراق، این دو حزب با انتقال گروه‌ها و خانواده‌هایشان به جنوب مخالفت کرده‌اند.
یکی از دلایل این مخالفت، سابقه کوچ اجباری کردها از اربیل و کرکوک به جنوب عراق در دوره حکومت پیشین این کشور است. رهبران کرد با تکرار چنین سناریویی درباره کردهای ایرانی مخالف‌اند.
همچنین گروه‌های معارض کرد ایرانی در مناطق نزدیک به مناطق کردنشین ایران مستقرند و انتقال آن‌ها به جنوب عراق، فاصله‌شان را از مناطق اصلی فعالیتشان افزایش می‌دهد. مسعود بارزانی نیز همواره با کوچاندن کردها از مناطق مختلف کردستان، در ایران، ترکیه، عراق و سوریه، مخالفت کرده است.