به گزارش اطلاعات آنلاین، منابع اوکراینی گزارش دادهاند که این سامانه در منطقه روستوف در حال استفاده است. میثاق-۲ از یک جستجوگر مادون قرمز غیرفعال استفاده میکند و به عنوان یک سلاح شلیک کن و فراموش کن طراحی شده است. پس از پرتاب، موشک میتواند بدون نیاز به راهنمایی مداوم از سوی اپراتور، رد مادون قرمز هدف خود را ردیابی کند و به تیم شلیک اجازه میدهد تا بلافاصله موقعیت خود را ترک کند.
میثاق-۲ از فناوری برگرفته از QW-۱ چین توسعه یافته که به طور گسترده صادر شد و حضور بینالمللی چشمگیری ایجاد کرد و پایه و اساس توسعه موشک بومی ایران را تشکیل داد. ایران فناوری مرتبط با این سامانه را به دست آورد و تولید میثاق-۱ را در سال ۲۰۰۶ آغاز کرد. این کشور متعاقباً میثاق-۲ را توسعه داد و تغییراتی در پیشرانه، هدایت و سایر اجزای موشک ایجاد کرد. ایران بعداً موشک میثاق-۳ را توسعه داد که شامل یک فیوز مجاورتی لیزری و بهبودهایی در سامانه جستجوگر و پیشران بود. این اصلاحات با هدف بهبود توانایی موشک در درگیری با اهداف هوایی کوچک و مانورپذیر و افزایش پوشش درگیری مؤثر آن انجام شد.
استفاده روسیه از میثاق-۲ در حالی است که پهپادهای اوکراینی به یکی از تهدیدهای جدی برای نیروها و زیرساختهای روسیه تبدیل شدهاند. واحدهای روسی تعداد فزایندهای از گروههای آتش متحرک مجهز به مسلسل، سامانههای جنگ الکترونیک، حسگرهای نوری و موشکهای دفاع هوایی کوتاهبرد را برای مقابله با هواپیماهای بدون سرنشین اوکراینی ایجاد کردهاند. همچنان این احتمال وجود دارد که سامانههای ایرانی به دلیل هزینههای پایینتر یا به دلیل کمبود سامانهها در خود روسیه خریداری شده باشند. گرچه کره شمالی تأمینکننده اصلی نظامی خارجی روسیه بوده، اما در گذشته خریدهای محدود تجهیزات ایرانی، بهویژه هواپیماهای بدون سرنشین، انجام شده است.
این موشک ایرانی همچنین به دلیل گمانهزنیها پیرامون از دست دادن یک فروند جنگنده F-15E Strike Eagle نیروی هوایی ایالات متحده در جریان عملیات جنگی علیه ایران، توجهها را به خود جلب کرده است. برخی ارزیابیها حاکی از آن است که یک سامانه قابل حمل ایرانی میتوانسته مسئول انهدام این هواپیما باشد، گرچه موشک خاصی که F-15E را سرنگون کرده، به طور علنی مشخص نشده است. ایران چند نسل از سامانههای قابل حمل را در اختیار دارد که عمدتاً مبتنی بر فناوریهای چینی با پیشرفتهای محلی محدود هستند. با اینکه قابلیتهای سامانههای دفاع هوایی هدایتشونده با رادار ایران زیر سوال رفته است، اما سامانههای هدایتشونده با مادون قرمز آن بسیار توانمندند و از ابتدای سال مسئول سرنگونی چند ده هواگرد متوسط و گرانقیمت آمریکایی بودهاند.