چرا برخی جت‌های جنگنده، موشک‌ها را روی نوک بال‌هایشان حمل می‌کنند؟

تصویر رایج از یکجت جنگنده، موشک‌های نصب شده در زیر بال‌ها یا بدنه را نشان می‌دهد. با این حال، جنگنده‌های شاخصی مانند F-16 فالکون و F/A-18 هورنت، موشک‌هایشان را مستقیماً روی نوک بال‌ها حمل می‌کنند. این شیوه، نه تنها ظرفیت حمل تسلیحات را افزایش می‌دهد بلکه نقش مهمی در آیرودینامیک و ثبات پرواز ایفا می‌کند.

چرا موشک‌ها روی نوک بال نصب می‌شوند؟

به گزارش گجت نیوز، جت جنگنده F-16 و F/A-18، موشک‌ها را روی نوک بال حمل می‌کنند تا با «ارتعاش بال» (Wing Flutter)، ناپایداری آیرودینامیکی پرواز، مقابله کنند. لاکهید مارتین نصب موشک AIM-120 در نوک بال F-16 را برای کاهش این ارتعاش و امکان حمل سایر موشک‌ها ضروری می‌داند. F/A-18 نیز از AIM-9X سایدوایندر برای همین منظور و مقابله با پهپادها استفاده می‌کند.

نقش وزن و مزایای عملیاتی

وزن موشک‌ها در این آرایش کلیدی است. AIM-120 (۱۶۱ کیلوگرم)، به دلیل سنگینی، در کاهش مؤثر ارتعاش F-16 کارآمدتر از AIM-9 (۸۶ کیلوگرم) است؛ حتی مهمات آموزشی هم‌وزن نیز به این منظور به کار می‌روند. این شیوه، دو نقطه حمل سلاح اضافی می‌افزاید. جنگنده‌ها برای پرواز به این موشک‌ها وابسته نیستند و شلیک یا عدم حمل آن‌ها، عملکرد هواپیما را مختل نمی‌کند.