با این حال، عناصر سورئال در آن افزایش یافته است. شما در نقش ردریک روست، یک زندانی تبدیل شده به محقق آتش‌سوزی بازی خواهید کرد—و به جای کیم کیتسوراگی، "یک ریاضیدان وابسته به تریاک، دکتر آسترید آلبرس، و یک فعال حقیقت‌جو با نانچاک، راننده اتوبوس منطقه، ریکو" را خواهید داشت. خدایا. ما دوباره برگشتیم.
نقطه اصلی واگرایی—به جز تأکید بر فیزیک سه بعدی، که الهام‌بخش آن بازی‌های Divinity Engine و Dark Messiah of Might and Magic است—در لحن و تم آن است. سایت به صراحت بیان می‌کند که "این پایان تاریخ نیست، بلکه آغاز آینده در شهر سه‌گانه آرتاتانتور است".
این خط "پایان تاریخ" به نظر می‌رسد اشاره‌ای غیرمستقیم به Disco Elysium و سنگ بنای فلسفی آن باشد—نمایش نیهیلیستی از نقطه پایانی تکامل اجتماعی، که (همانطور که افراد بیشتر با این نوع چیزها آشنا هستند) در Disco Elysium توسط Pale و فشار طاقت‌فرسای Moralintern نشان داده می‌شود. برای نقل قول مستقیم از بازی:
"مرکزگرایی تغییر نیست—حتی تغییر تدریجی. این کنترل است. بر خود و جهان. آن را تمرین کنید. به آسمان نگاه کنید، به اشکال تاریک کشتی‌های هوایی Coalition که در آنجا معلق هستند. از خود بپرسید: آیا چیزی شوم در اخلاق وجود دارد؟ و سپس پاسخ دهید: نه. خدا در بهشت خود است. همه چیز روی زمین عادی است".
به طور خلاصه، با کشیدن این خط، Summer Eternal به وضوح می‌گوید که محیط جدید آن کاملاً زنده تر خواهد بود. خوشبینانه‌تر؟ شاید نه. شخصیت اصلی مجموعه‌ای تاریک و پر از خودهای روانشناختی در یک "حیاط مرغ" دارد و بازی در گرم‌ترین تابستان تاریخ اتفاق می‌افتد. اما حتی با نگاهی به آثار هنری، تأکید کمتری بر زوال آهسته و ویرانگر و تأکید بیشتری بر آتش‌افروزی انقلاب روانگردان وجود دارد. واضح است که من بسیار، بسیار هیجان زده هستم.
بازی‌های 2026: تمام بازی‌های آیندهبهترین بازی‌های کامپیوتر: مورد علاقه‌های همیشگی مابازی‌های رایگان کامپیوتر: جشنواره رایگانبهترین بازی‌های FPS: بهترین تیراندازیبهترین RPG ها: ماجراهای بزرگبهترین بازی‌های Co-op: با هم بهتر