انتشار Wii Sports در سال 2006 یک پدیده فرهنگی بود. مردم برای به دست آوردن کنسول‌های Wii خود قبل از تعطیلات با یکدیگر در فروشگاه‌های Best Buy درگیر می‌شدند، عمدتاً به دلیل فناوری کنترل حرکتی بسته‌بندی شده Wii. گردهمایی‌های خانوادگی اغلب به مسابقات بولینگ یا تنیس تبدیل می‌شد، صرف نظر از اینکه خانه چه کسی بود زیرا همه یک Wii داشتند. سه سال بعد، Wii Sports Resort تأثیر فرهنگی مشابهی نداشت، اما Wii Motion Plus را معرفی کرد و دلیلی برای ارتقا به طرفداران داد.
با Nintendo Switch Sports در سال 2022، تازگی از غیبت طولانی مدت این سری و ورود فرنچایز به Nintendo Switch که به طرز چشمگیری محبوب‌تر و پیشرفته‌تر بود، ناشی می‌شد. اما با انتشار Nintendo Switch Sports Resort در این ماه، اهمیت فرهنگی به طور قابل توجهی با هر ورودی کاهش یافته است. با این حال، پس از صرف یک ساعت در گشت و گذار در جزیره ووهو که به تازگی بازسازی شده است، من نگران تأثیر اصلی آن نیستم. در عوض، من بیشتر بر روی چند ساعت تفریح سبک که به من و دوستانم ارائه می‌دهد، تمرکز می‌کنم.
Nintendo Switch Sports Resort نسخه به‌روزرسانی‌شده‌ای از جزیره ووهو را ارائه می‌دهد که بیشتر به خاطر حضور در Wii Sports Resort شناخته شده است. جزیره تفریحی را می‌توان در خشکی با اسکیت‌برد، در هوا با هواپیما و در دریا با Power Cruiser کاوش کرد. من این فرصت را داشتم که با هر سه روش بسیار شهودی این کار را انجام دهم.
حرکت بر روی اسکیت‌برد با نگه داشتن یک Joy-Con در حالت Mouse و تقلید از حرکت ضربه زدن و هل دادن ساده است، با کج کردن Joy-Con برای هدایت و بلند کردن آن از سطح (در مورد من، پای من) برای پرش و انجام حرکات نمایشی. هواپیما به شما امکان می‌دهد Joy-Con را مانند یک هواپیمای کاغذی که آماده پرتاب آن هستید نگه دارید، با کنترل‌های شیب و ژیروسکوپ که زاویه و سرعت شما را کنترل می‌کنند. Power Cruising به شما امکان می‌دهد با نگه داشتن دو Joy-Con مانند فرمان وارد صندلی یک جت اسکی شوید، برای هدایت کج کنید و برای افزایش سرعت بچرخانید. کاوش در جزیره لذت‌بخش است، زیرا مناطق عکاسی توریستی را جستجو می‌کنید که کمی در مورد تاریخچه جزیره ووهو توضیح می‌دهند، و همچنین مجموعه‌های فراوانی که با امتیاز برای سفارشی کردن Mii یا آواتار خود پاداش می‌گیرید.
من از عنصر کاوش در Nintendo Switch Sports Resort لذت بردم و تقریباً مطمئناً لایه جدیدی از قابلیت پخش مجدد را به کل بسته اضافه می‌کند، اما جاذبه اصلی ورزش‌های فردی هستند. Thumb Wrestling یک مینی‌گیم احمقانه است که در آن Joy-Con را به صورت عمودی نگه می‌دارید و سعی می‌کنید انگشت حریف را با تکان دادن سرسختانه Joy-Con خود برای فرار از چنگ خود، پین کنید. بازی Archery در حالت ویژه با استفاده از دو Joy-Con عمودی به چهار نفر اجازه می‌دهد تا به طور همزمان به قسمت‌های مختلف یک هدف را نشانه بگیرند (با امتیاز دادن به حریف خود اگر به طور تصادفی به قسمت او ضربه بزنید).
بوکسینگ به شما امکان می‌دهد از حملات ورودی دفاع کنید و سپس شانس خود را امتحان کنید وقتی یک فرصت را ببینید. Table Tennis به شما امکان می‌دهد Joy-Con را مانند یک راکت نگه دارید و سعی کنید حریف خود را مجبور کنید اشتباه کند تا یا به میز ضربه بزند یا ضربه ضعیف خود را به شدت برگردانید. و البته، بولینگ هنوز هم به همان اندازه سرگرم‌کننده و ساده است. اگر مدتی است که از Wii Sports بازی نکرده‌اید، متوجه خواهید شد که دیگر مربوط به زمان‌بندی رها کردن نیست و بیشتر مربوط به چرخش و هدف است.
هر ورزشی که بازی کردم به خوبی کنترل می‌شد، حتی اگر کنترل‌های حرکتی بوکسینگ در صورتی که ضربه را به درستی بزنم و از توانایی تقلب در زمان‌بندی رها کردن نسخه Wii Sports Bowling دلتنگ باشم، مشکل‌ساز بود. شما می‌توانید آنها را در قالب‌های مختلف، از جمله انواع خاص، مانند بولینگ با صد پین، و همچنین حالت Island Crown بازی کنید، جایی که در نه ورزش با 20 شخصیت CPU رقابت می‌کنید تا رتبه را بالا ببرید و رئیس جزیره افسانه‌ای آن ورزش را شکست دهید. Island Crown به طور خاص، حالت‌هایی به نظر می‌رسد که ساعت‌های زیادی از وقت من را در هنگام عرضه نهایی بازی به خود اختصاص دهد.
صرف نظر از اینکه Nintendo Switch Sports Resort قرار است چه تأثیری داشته باشد، من آنچه را که از یک ساعت تکان دادن و تکان دادن Joy-Con خود نیاز داشتم به دست آوردم: یک تجربه ورزشی معمولی و سرگرم‌کننده که پر از مینی‌گیم‌های کوچک است که از بازی کردن به تنهایی یا در یک محیط گروهی لذت خواهم برد. خوشبختانه، خیلی زود Nintendo Switch Sports Resort را در کنسول شخصی خود خواهم داشت، زیرا در تاریخ 22 اکتبر به Switch 2 می‌رسد.