هنرمند و فیلمساز چینی، سونگ اونگ، انتظار نداشت که “Magic Atlas” به عنوان اولین فیلم انیمیشن در رقابتهای جشنواره بینالمللی فیلم توکیو انتخاب شود.
“من هیچوقت ‘Magic Atlas’ را به عنوان یک فیلم انیمیشن در نظر نگرفتم. برای من، این فیلم بسیاری از هنرها را یکپارچه میکند. انیمیشن تنها برچسبی است که برای شکل آن استفاده میکنیم. من خوشحالم که افراد جشنواره بینالمللی فیلم توکیو تلاشهای من را در نظر گرفتند،” سونگ به مجله “Variety” میگوید.
“Magic Atlas،” که ده سال طول کشید تا تکمیل شود، در لوچا، یک امپراتوری معدن ذغال سنگ جایی که پرواز ممنوع است، قرار دارد. هر ۶۰ سال یک جشنواره مردم را از یادآوری دورهای که پیش از آن آمده بود محروم میکند. پس از دستگیری یک شعبدهباز، او در زندان با یک پسر یتیم آشنا میشود و به او کتاب “Magic Atlas” را میدهد. این کتاب پسر را به گذشتهای که امپراتوری سعی کرده است آن را فراموش کند، راهنمایی میکند.
فیلم بین تصاویر چاپ چوبی، نقاشی با قلمحلقه و رنگهای زنده جابجا میشود. تصاویر اغلب کاری را انجام میدهند که یک روند معمولی ممکن است انجام دهد، از هنر و سنتهای دیداری از دورهها و فرهنگهای مختلف بهره میبرد.
سونگ میگوید که فیلم توسط وقایع جهانی شکلگرفته است، از جمله شیوع ویروس کرونا و جنگ در اوکراین، و همچنین تغییرات شخصی مانند ورود او به بودایی. او همه پساندازهای خود را در این پروژه قرار داد. وقتی گالریها در دوران کرونا بسته شدند، فروش هنر او به پایان رسید. او میگوید که مجبور شد خودش خریداران را پیدا کند و وام دریافت کند تا فیلم را ادامه دهد.
“در تفکر هنری خودم، باور دارم هر خالق باید یک لحظه ‘تمامعیار’ در زندگیاش داشته باشد: ایجاد اثری تعیینکننده که همه چیز را از او خارج میکند. برای من، ‘Magic Atlas’ لحظه تمامعیار من بود”، او میگوید. “امیدوار بودم قبل از اینکه فرزندم بزرگ شود و در حالی که پدر و مادرم هنوز زنده هستند، آن را تکمیل کنم. متاسفانه، پدرم یک سال قبل از تکمیل فیلم درگذشت.”
سونگ میگوید، بجای اینکه به هر یک از وقایع خاصی اظهار نظر کند، او از تأثیرات فرهنگی و سیاسی مختلف استفاده کرده است تا بر تقسیمهای جهانی او تأکید کند. او همچنین تصاویر از تمدنهای باستانی، از جمله پیروammen، با عناصر افسانهای را وارد کرده است.
“فیلم نمیتواند واقعیت را به طور مستقیم دستیابی کند، اما میتواند دیدگاه گستردهتری داشته باشد. میتواند حالت وجود ما و چیزهایی که به آنها علاقهمندیم را بیان کند،” او میگوید.
پرسیده شد که آیا فیلمها نیاز دارند داستانهای خود را به وضوح توضیح دهند، سونگ میگوید: “من در واقع با ‘داستان’ مخالفم. من نمیگویم که فیلمها نباید داستان داشته باشند. من به فیلمهایی که برای بستهبندی و اهداف تجاری داستان را برجسته میکنند، ابراز مخالف میکنم. به عنوان یک هنر، فیلم باید حالت وجودی را بیان کند.”
سونگ آندری تارکوفسکی، فیلمساز مشهور اوکراینی با فیلم “Nostalghia” در سال ۱۹۸۳، و فیلمساز فقید مجارستان، بیلا تار را به عنوان فیلمسازانی که او به آنها احترام میگذارد، نام میبرد. “آنها در روشی که به زندگی نگاه میکنند، صادقین هستند. آنها فقط بر مبنای داستانهای تخیلی تکیه نمیکنند. برای من، این نوع فرم هنری سینما باید داشته باشد،” او میگوید.
در حالی که بر روی “Magic Atlas” کار میکرد، سونگ از نقاشیهای دیواری دانگهوا، نقاشیهای دوران سونگ و نوشتههای خوشنویسی، به علاوه تصاویر از فرهنگهای دیگر مطالعه کرد. از او پرسیدند که آیا نگران این هستند که برخی از بینندگان ممکن است فیلم را سخت دنبال کنند، او میگوید: “همیشه یک مانع ورود خواهد بود. ده سال کار به طور طبیعی به فیلم عمق میبخشد. اما من این اثر مهم را برای خودم ساختم. هدف من این بود که آن را واقعیت بخشم، نه اینکه هر بیننده را راضی کنم.”
سونگ میگوید که نمایشگاههای مرتبط با “Magic Atlas” در ایالات متحده و سنگاپور برنامهریزی شدهاند، اما هنوز مکانها و تاریخها اعلام نشدهاند. او همچنین یک پروژه جدید به نام “All or Nothing” که عنوان چینی آن “Fuyou” به معنای “Mayfly” است، شروع کرده است. این فیلم از جهان “Magic Atlas” ادامه خواهد داد، از موضوع کلی فراموشی به تجربه شخصی از از دست دادن حافظه پیشرفت خواهد کرد. سونگ میگوید که او اولین شات را در یک فضای نمایشگاهی در هانگژو فیلمبرداری کرد و امیدوار است که پروژه را در دو سال آینده تکمیل کند.
By: Lin Ying-Hsuan