مونیخ، پایتخت ایالت باواریا در آلمان، بار دیگر در حال تغییر رویکرد خود به سمت نرم‌افزارهای متن‌باز است. این شهر قصد دارد وابستگی خود به نرم‌افزارهای اختصاصی را کاهش دهد و به جای آن از راهکارهای متن‌باز استفاده کند. با این حال، برخلاف انتظارات بسیاری از طرفداران لینوکس، این تغییر رویکرد به معنای جایگزینی سیستم‌عامل ویندوز با لینوکس در دسکتاپ‌های کارکنان دولتی نیست.
این تصمیم مونیخ پس از سال‌ها استفاده از نرم‌افزارهای اختصاصی و تجربه‌های ناموفق قبلی در زمینه مهاجرت به لینوکس اتخاذ شده است. در سال 2009، مونیخ تلاش کرد تا به طور کامل به لینوکس مهاجرت کند، اما این پروژه با مشکلاتی مواجه شد و در نهایت متوقف شد. یکی از دلایل اصلی این شکست، عدم سازگاری برخی از نرم‌افزارهای مورد نیاز کارکنان دولتی با لینوکس بود.
این بار، مونیخ رویکرد متفاوتی را در پیش گرفته است. به جای تمرکز بر جایگزینی کامل ویندوز با لینوکس، این شهر قصد دارد از نرم‌افزارهای متن‌باز در زمینه‌هایی که امکان‌پذیر است استفاده کند. به عنوان مثال، مونیخ قصد دارد از LibreOffice به جای Microsoft Office و از GIMP به جای Adobe Photoshop استفاده کند.
یکی از منتقدان این رویکرد، هرمان شولر، یک فعال متن‌باز آلمانی است. او معتقد است که مونیخ فرصت را برای ایجاد یک سیستم‌عامل دسکتاپ کاملاً متن‌باز از دست داده است. شولر می‌گوید: «Open source in the public sector doesn’t fail because of technical issues. It fails because it’s not aligned with the political agenda.» (نرم‌افزار متن‌باز در بخش دولتی به دلیل مشکلات فنی شکست نمی‌خورد، بلکه به دلیل این شکست می‌خورد که با دستور کار سیاسی همسو نیست.)
با این حال، مقامات مونیخ معتقدند که این رویکرد واقع‌بینانه‌تر است و احتمال موفقیت بیشتری دارد. آن‌ها می‌گویند که هدف آن‌ها ارائه بهترین ابزارها به کارکنان دولتی است، صرف نظر از اینکه این ابزارها متن‌باز باشند یا اختصاصی.
این تصمیم مونیخ نشان‌دهنده یک تغییر رویکرد در زمینه استفاده از نرم‌افزارهای متن‌باز در بخش دولتی است. به جای تلاش برای جایگزینی کامل نرم‌افزارهای اختصاصی با نرم‌افزارهای متن‌باز، بسیاری از سازمان‌ها در حال استفاده از رویکرد ترکیبی هستند که در آن از هر دو نوع نرم‌افزار استفاده می‌شود.