سونو (Suno) با انتشار نسخه Studio 2.0، گامهای مهمی را برای ارتقای پلتفرم خود برداشته است که آن را بیش از پیش به یک ایستگاه کاری صوتی دیجیتال (DAW) واقعی نزدیک میکند. این تغییرات نشاندهنده تلاش سونو برای فاصله گرفتن از جایگاه یک ویرایشگر صوتی ساده با قابلیتهای هوش مصنوعی مولد است.
مهمترین ویژگی اضافه شده در این نسخه، پشتیبانی از MIDI است. به گفته سونو، این قابلیت پرتکرارترین درخواست کاربران بوده و عملاً پیشنیاز اصلی برای هر ایستگاه کاری صوتی مدرن محسوب میشود. با این حال، باید توجه داشت که سونو استودیو در حال حاضر از پلاگینهای شخص ثالث یا VSTها پشتیبانی نمیکند؛ بنابراین کاربران در این مرحله محدود به استفاده از سینتیسایزر داخلی اختصاصی این پلتفرم هستند.
این سینتیسایزر داخلی به نظر میرسد یک پلاگین پایه با دو نوسانساز (oscillator) و مجموعهای از پاکتها (envelopes) باشد. هدف اصلی سونو در این بهروزرسانی، فراهم کردن ابزاری است که فراتر از تولید خودکار موسیقی عمل کرده و به تولیدکنندگان امکان کنترل دقیقتری بر فرآیند خلاقانه موسیقی بدهد.
سونو با این اقدام تلاش میکند تا در بازار رقابتی ابزارهای تولید موسیقی، جایگاه خود را به عنوان یک پلتفرم جدی و حرفهای تثبیت کند. اگرچه محدودیتهای فعلی در استفاده از ابزارهای جانبی ممکن است برای حرفهایهای موسیقی چالشبرانگیز باشد، اما افزودن MIDI نشاندهنده مسیر توسعه سونو به سمت ابزارهای استاندارد صنعت موسیقی است.