پرتاب موفق استارلینک V3 با طعم تلخ؛ بوستر سوپر هوی اسپیس‌ایکس دوباره در فرود ناکام ماند

اسپیس‌ایکس در تازه‌ترین آزمایش سامانه استارشیپ، موفق شد ماهواره‌های جدید استارلینک V3 را مستقر کند، اما بار دیگر با نقص در عملکرد بوستر Super Heavy روبه‌رو شد؛ مشکلی که برای دومین بار در پروازهای نسخه V3 این موشک تکرار می‌شود.

در نخستین پرواز استارشیپ V3 که در ماه مه ۲۰۲۶ انجام شد، بوستر Super Heavy هنگام جداسازی از مرحله فوقانی دچار نقص شد. در مأموریت اخیر نیز اگرچه مرحله فوقانی پس از استقرار ماهواره‌های استارلینک توانست فرودی شبیه‌سازی‌شده را با موفقیت انجام دهد، اما بوستر نتوانست مأموریت خود را به پایان برساند.

به گزارش ایتنا به نقل از Techcrunch، این پرتاب تنها کمی بیش از یک هفته پس از لغو سیزدهمین پرواز آزمایشی استارشیپ انجام شد؛ پروازی که به دلیل بروز چندین نقص در موتورهای موشک، بلافاصله پس از احتراق متوقف شده بود. اسپیس‌ایکس اعلام کرد برای رفع این مشکلات، پیش از پرتاب جدید، شش موتور را تعویض کرده است.

در جریان این مأموریت، بوستر مطابق برنامه مسیر خود را طی کرد، اما هنگام اجرای فرایند فرود شبیه‌سازی‌شده نتوانست تمامی موتورهای موردنیاز را دوباره روشن کند. در نتیجه، با سرعتی بیش از حد انتظار با سطح آب برخورد کرد و منفجر شد.

این مأموریت نخستین پرواز استارشیپ پس از عرضه عمومی سهام اسپیس‌ایکس در ماه ژوئن و بزرگ‌ترین عرضه اولیه سهام تاریخ این شرکت به شمار می‌رود. در چارچوب رویکرد شناخته‌شده اسپیس‌ایکس با شعار «پرواز، شکست، اصلاح»، این شرکت تنها یک روز پس از لغو پرتاب قبلی با افت ارزش سهام مواجه شد. روند نزولی سهام از زمان عرضه اولیه نیز ادامه یافته و قیمت هر سهم از بیش از ۲۰۰ دلار به ۱۱۵ دلار در پایان معاملات روز جمعه رسیده است. سهام اسپیس‌ایکس در معاملات پس از ساعات رسمی نیز پس از این پرتاب ناموفق حدود ۲ درصد دیگر کاهش یافت، هرچند بخشی از این افت در ادامه جبران شد.

با وجود ناکامی بوستر، عملکرد مرحله فوقانی استارشیپ V3 نسبت به پرواز قبلی به‌مراتب موفق‌تر بود. در نخستین پرواز این نسخه، یکی از موتورهای مرحله فوقانی از کار افتاده بود، اما در مأموریت اخیر، این بخش بدون مشکل مسیر خود را تا استقرار ماهواره‌های جدید استارلینک طی کرد. همچنین مرحله فوقانی پس از تحمل فشار شدید ورود مجدد به جو، حدود یک ساعت پس از پرتاب، فرودی شبیه‌سازی‌شده در اقیانوس هند انجام داد.

یکی دیگر از نکات قابل توجه این مأموریت آن بود که برخلاف پروازهای پیشین، مرحله فوقانی هنگام واژگون شدن روی آب منفجر نشد. این فضاپیما روی سطح آب شناور ماند و به اسپیس‌ایکس فرصت داد تا با استفاده از یک پهپاد، وضعیت کاشی‌های محافظ حرارتی بدنه را از فاصله نزدیک بررسی کند.

ماهواره‌های جدید استارلینک حدود ۲۰ دقیقه پس از پرتاب وارد جو زمین شدند و از بین رفتند؛ زیرا استارشیپ هنوز توانایی قرار دادن محموله در مدار زمین را ندارد. با این حال، اسپیس‌ایکس اعلام کرد توانسته است پیش از ورود ماهواره‌ها به جو، با همه آن‌ها ارتباط برقرار کند؛ دستاوردی که گامی مهم در مسیر توسعه این سامانه محسوب می‌شود.

استقرار ماهواره‌های نسل جدید استارلینک V3 می‌تواند از نظر اقتصادی نیز اهمیت زیادی برای اسپیس‌ایکس داشته باشد. این شرکت اعلام کرده است که حمل ۶۰ ماهواره V3 توسط استارشیپ، ظرفیت ارسال و دریافت داده را در مقایسه با مأموریت‌های فالکون ۹ تا ۲۰ برابر افزایش می‌دهد و می‌تواند بهره‌وری شبکه اینترنت ماهواره‌ای این شرکت را به شکل محسوسی ارتقا دهد.

با این حال، تحقق کامل این مزیت‌ها به موفقیت پروژه استفاده مجدد از موشک Super Heavy وابسته است. مدیر بخش S-1 اسپیس‌ایکس نیز تأکید کرده که بدون دستیابی به یک سامانه استارشیپ کاملاً قابل استفاده مجدد، توسعه شبکه استارلینک با سرعت کمتر و هزینه بیشتری ادامه خواهد یافت.