به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از PLOS Medicine، یک مطالعه بزرگ که بیش از ۹۵ هزار نفر را بررسی کرده است، نشان میدهد که نحوه خوابیدن شما ممکن است با خطر ابتلا به دهها بیماری مرتبط باشد. افرادی که زمان بیشتری را در خواب REM گذراندهاند، خطر ابتلا به ۸۳ بیماری از جمله زوال عقل، نارسایی قلبی و بیماری پارکینسون در آنها کمتر بوده است، در حالی که خواب عمیقتر با خطر کمتر ابتلا به بیماریهایی مانند دیابت نوع ۲ و افسردگی اساسی همراه بوده است.
بر اساس مطالعاتی که توسط «شنگژی سان» از دانشگاه پزشکی «کپیتال» چین و همکارانش انجام شد، مقادیر بیشتر خواب REM و خواب عمیق با کاهش خطر ابتلا به دهها بیماری مرتبط است و کمتر از ۵ ساعت خواب در کل با افزایش خطر ابتلا به بیماری مرتبط است.
خواب REM یا خواب با حرکت سریع چشم یا خواب (Rapid Eye Movement Sleep) یکی از مراحل خواب در پستانداران است که در آن بدن در حالت خواب عمیق به سر میبرد ولی واکنش مغز در حالت بیداری است.
کمیت و کیفیت خواب از اولویتهای کمیسیون بهداشت ملی چین و تمرکز گستردهتر در چین است. جدیدترین گزارش سلامت خواب چین در سال ۲۰۲۶ نشان میدهد در حالی که به طور متوسط افراد چینی مورد بررسی ۶.۹۷ ساعت در شب میخوابند، ۲۳ درصد کمتر از ۶ ساعت در شب میخوابند. همین گزارش خاطرنشان میکند که تنها ۲۶ درصد از پاسخدهندگان برنامه خواب ثابتی را گزارش کردهاند و اختلالات خواب با گذشت زمان افزایش یافته است. بنابراین درک چگونگی ارتباط الگوهای خواب با خطر ابتلا به بیماری برای شهروندان چینی بسیار مهم است.
هنوز درک محدودی از چگونگی ارتباط مراحل خواب و سایر الگوهای خواب در دنیای واقعی با پیامدهای سلامتی وجود دارد. بخشی از این امر به این دلیل است که معیارهای خواب گزارش شده توسط خود افراد اغلب همبستگی ضعیفی با ارزیابیهای عینی نشان میدهند و ثبت الگوهای خواب در دنیای واقعی را دشوار میکند.
در مطالعه جدید، محققان دادههای ۹۵۵۵۹ شرکتکننده در بانک زیستی بریتانیا را تجزیه و تحلیل کردند که به مدت هفت روز و شب متوالی شتاب سنج مچی به مچ خود بسته بودند. محققان از یک الگوریتم یادگیری عمیق برای محاسبه مراحل خواب (خواب REM، عمیق و سبک)، کل مدت خواب، بیداری پس از شروع خواب و بینظمی خواب از شبی به شب دیگر استفاده کردند. شرکتکنندگان به طور متوسط ۸.۹ سال پیگیری شدند و سوابق سلامتی آنها برای آزمایش ارتباط با بیش از ۱۰۰۰ پیامد بیماری در دسترس بود.
خواب REM بیشتر (در هر محدوده بین چارکی، ۴۷.۶ دقیقه) با کاهش خطر ۸۳ بیماری، از جمله نارسایی قلبی (نسبت خطر ۰.۷۴)، زوال عقل (نسبت خطر ۰.۵۴) و بیماری پارکینسون (نسبت خطر ۰.۲۰) مرتبط بود، در حالی که خواب عمیق بیشتر با کاهش خطر ۷ بیماری، از جمله دیابت نوع ۲ و اختلال افسردگی اساسی مرتبط بود. بینظمی خواب بیشتر و بیداری پس از شروع خواب، هر کدام با افزایش خطر چندین بیماری، از جمله اضطراب و اختلالات مصرف مواد، مرتبط بودند. مدت کل خواب، رابطهای غیرخطی با خطر بیماری در بسیاری از بیماریها نشان داد؛ به طوری که کمترین خطر در بازه زمانی ۶ تا ۸ ساعته متمرکز بود. افرادی که کمتر از ۵ ساعت میخوابیدند، با بیشترین آسیبپذیری بالینی، با افزایش خطر ابتلا به ۳۷ بیماری، مواجه بودند. با این حال، به عنوان یک مطالعه مشاهدهای، این تحقیق نمیتواند ثابت کند که الگوهای خواب مستقیماً باعث خطر بیماری میشوند.
پژوهشگران میگویند: «این یافتهها شواهد بیشتری را ارائه میدهند که از نقش مدت خواب ۶ تا ۸ ساعت به عنوان یک محافظ سلامت برای بزرگسالان میانسال و مسن حمایت میکند که احتمالاً به توزیع مطلوبتر مراحل خواب نسبت داده میشود. حفظ مدت خواب ۶ تا ۸ ساعت میتواند به طور مؤثر خطر ابتلا به بیماریهای متعدد را کاهش دهد و بینشهای جدیدی را برای ارتقای سلامت و اقدامات پیشگیرانه ارائه دهد.»
مدت خواب، ارتباط غیرخطی معناداری با ۸۶ فنوتیپ بیماری نشان داد و حداقل مدت زمان خطر برای اکثر این بیماریها (۶۹ فنوتیپ) دقیقاً در یک بازه زمانی ۶ تا ۸ ساعته متمرکز بود.