پژوهشی جدید نشان می‌دهد مصرف نوعی از داروهای نسل جدید برای پیشگیری از حملات میگرن ممکن است با افزایش ۴۰ درصدی خطر سقط جنین در ۲۰ هفته نخست بارداری مرتبط باشد. با این حال، پژوهشگران تأکید می‌کنند که این یافته به معنای اثبات نقش مستقیم این داروها در سقط جنین نیست و برای مشخص شدن میزان ایمنی آنها در دوران بارداری، تحقیقات بیشتری لازم است.
میگرن یکی از بیماری‌های شایع عصبی است که زنان بیشتر از مردان به آن مبتلا می‌شوند. درمان این بیماری نیز همیشه آسان نیست و داروهای مسکن معمولی برای برخی بیماران تأثیر کافی ندارند.
در سال ۲۰۱۸، گروه جدیدی از داروهای تزریقی برای درمان میگرن تأیید شد که به‌ویژه برای افرادی کاربرد دارد که به درمان‌های رایج پاسخ نمی‌دهند. این داروها با نام آنتی‌بادی‌های مونوکلونال هدف‌گیرنده CGRP شناخته می‌شوند و با مسدود کردن عملکرد پروتئینی که در بروز حملات میگرنی نقش دارد، به پیشگیری از این حملات کمک می‌کنند.
با وجود اثربخشی این داروها و عوارض جانبی کمتر آنها در مقایسه با برخی درمان‌های دیگر، نگرانی‌هایی درباره ایمنی مصرفشان در دوران بارداری مطرح شده است.
افزایش خطر سقط جنین در مصرف‌کنندگان داروهای جدید میگرن
پژوهشگران به سرپرستی آنیک برار، متخصص اپیدمیولوژی در مرکز بیمارستان دانشگاهی سنت‌ژوستین کانادا، اطلاعات مربوط به ۷۵۷۹ بارداری را بررسی کردند. این داده‌ها از سوابق بیمه درمانی آمریکا در فاصله سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به دست آمده بود.
نتایج نشان داد افرادی که در دوران بارداری در معرض داروهای مهارکننده CGRP قرار داشتند، در مقایسه با افرادی که این داروها را مصرف نکرده بودند، با حدود ۴۰ درصد افزایش خطر سقط خودبه‌خودی در ۲۰ هفته نخست بارداری مواجه بودند.
در مقابل، مصرف پروپرانولول، یکی دیگر از داروهای مورد بررسی برای پیشگیری از میگرن، با افزایش خطر سقط جنین ارتباط معناداری نشان نداد.
پروتئین CGRP علاوه بر نقش مهمی که در بروز حملات میگرنی دارد، در تنظیم جریان خون، لانه‌گزینی جنین و رشد جفت نیز مؤثر است. به همین دلیل، دانشمندان احتمال می‌دهند که مسدود کردن عملکرد این پروتئین بتواند بر روند بارداری تأثیر بگذارد؛ هرچند این فرضیه هنوز به بررسی بیشتری نیاز دارد.
آیا این داروها باعث سقط جنین می‌شوند؟
پژوهشگران تأکید می‌کنند که این مطالعه از نوع مشاهده‌ای است و تنها ارتباط میان مصرف دارو و افزایش خطر سقط جنین را نشان می‌دهد؛ بنابراین نمی‌توان نتیجه گرفت که داروها مستقیماً باعث سقط می‌شوند.
از سوی دیگر، این داروها معمولاً برای افرادی تجویز می‌شوند که میگرن شدید یا مقاوم به درمان دارند. در نتیجه، احتمال دارد شدت بیماری یا عوامل دیگری نیز در افزایش خطر سقط نقش داشته باشند.
همچنین، اطلاعات مربوط به شدت میگرن، مصرف واقعی داروهای تجویزشده و برنامه‌ریزی‌شده بودن بارداری در این بررسی به‌طور کامل در دسترس نبود.
پژوهشگران بر ضرورت انجام مطالعات بیشتر برای بررسی تأثیر این داروها بر سقط جنین، سلامت جنین و پیامد‌های بلندمدت آن برای فرزندان تأکید دارند.
توصیه مهم: افرادی که برای پیشگیری از میگرن از این داروها استفاده می‌کنند و قصد بارداری دارند یا باردار شده‌اند، بهتر است درباره خطرات احتمالی و گزینه‌های درمانی جایگزین با پزشک خود مشورت کنند و بدون نظر پزشک تغییری در مصرف داروهایشان ایجاد نکنند.
نتایج این پژوهش در مجله علمی JAMA Neurology منتشر شده است.