ورزش به خوبی برای حمایت از تناسب اندام و سلامت روان شناخته شده است. تحقیقات جدید از BYU نشان میدهد که ممکن است مزایایی نیز برای ازدواج داشته باشد، به ویژه زمانی که زوجها با هم فعال هستند.
این مطالعه که به تازگی در Family Relations منتشر شده است، نشان داد که زوجهایی که با هم ورزش میکنند، ارتباط بهتری دارند، در حل تعارضات موثرتر عمل میکنند و استرس کمتری را نسبت به زوجهایی که فعالیت بدنی را به اشتراک نمیگذارند، تجربه میکنند.
این تحقیق توسط جرمی یورگاسون، استاد مدرسه زندگی خانوادگی BYU، با همکاری اشلین هیات میلدهال، که ابتدا به عنوان محقق کارشناسی در BYU در این پروژه درگیر شد، رهبری شد.
یورگاسون گفت: «یافتههای ما نشان میدهد که ورزش مشترک، به شکلی کوچک اما معنادار، توانایی حل مسالمتآمیز تعارض را تسهیل میکند. افراد نتایج مثبتتری را در ارتباط و حل تعارض گزارش کردند، زمانی که با هم ورزش میکردند.»
ورزش کردن با هم نشاندهنده مزایای قویتر رابطه است
برای بررسی ارتباط بین ورزش و ازدواج، محققان به پاسخهای نظرسنجی از تقریباً 1700 زوج متاهل جوان که در مطالعه ملی نماینده روابط زوجی و تجربیات گذار (CREATE) ثبت نام کرده بودند، پرداختند. پروژه BYU بیش از یک دهه است که زوجهای تازه ازدواج کرده در سراسر ایالات متحده را ردیابی میکند.
محققان هم ورزش فردی و هم فعالیت بدنی انجام شده با هم به عنوان یک زوج را بررسی کردند. سپس این عادات را با سه معیار سلامت رابطه مقایسه کردند: ارتباط، حل تعارض و استرس زناشویی.
هم ورزش فردی و هم ورزش مشترک با ازدواج سالمتر مرتبط بودند. با این حال، فعالیت بدنی انجام شده با هم به طور مداوم پیوندهای قویتری با پیامدهای مثبت رابطه نسبت به ورزش جداگانه نشان داد.
یورگاسون گفت: «حدود 60 درصد از شوهرها و همسران در این نمونه گفتند که ورزش میکنند، اما تنها حدود یک سوم با هم ورزش میکنند. این بدان معناست که حدود نیمی از افرادی که ورزش میکنند با همسر خود ورزش نمیکنند. در حالی که تأثیر آن لزوماً زیاد نیست، اما بسیار سازگار است، که به من اطمینان میدهد که به نوعی بر روابط تأثیر میگذارد.»
چرا ورزش مشترک ممکن است به ارتباط زوجین کمک کند
تحقیقات قبلی نشان داده است که گذراندن اوقات فراغت با هم میتواند برای زوجها مفید باشد. این مطالعه به طور خاص بر فعالیت بدنی مشترک تمرکز کرده است.
محققان پیشنهاد میکنند که ورزش کردن با هم به طور طبیعی میتواند فرصتهای بیشتری برای گفتگو و تعاملات مثبت ایجاد کند. لحظات ارتباطی مکرر مانند این میتواند به مرور زمان به تقویت یک رابطه کمک کند.
میلدهال گفت: «از بین هر سه نتیجه، ورزش بیشترین تأثیر را بر ارتباط داشت. به همین دلیل است که جالب بود که پیادهروی شماره یک گزارش شده در ورزش بود. این به طور طبیعی فرصتهایی را برای برقراری ارتباط فراهم میکند.»
پیادهروی رایجترین شکل ورزش مشترک گزارش شده توسط زوجها در این مطالعه بود. این یافته نشان میدهد که زوجها ممکن است برای تجربه مزایای بالقوه رابطه فعالیت بدنی مشترک، به عضویت در باشگاههای ورزشی پرهزینه یا تجهیزات ورزشی پیچیده در خانه نیاز نداشته باشند.
زوجهایی که با هم ورزش میکردند، همچنین گزارش دادند که شنوندگان بهتری هستند و احساس قویتری دارند که همسرشان آنها را شنیده و از آنها حمایت میکند. به گفته یورگاسون، این تعاملات ممکن است توضیح دهند که چرا فعالیت بدنی مشترک با ارتباط سالمتر و حل تعارض بهتر مرتبط است.
یک عادت ساده، نه درمان رابطه
محققان تأکید میکنند که ورزش کردن با هم راه حلی برای هر گونه مشکل در رابطه نیست. برای زوجهای جوان، به ویژه آنهایی که در حال بزرگ کردن فرزند هستند، یافتن زمان برای فعالیت بدنی مشترک ممکن است نیاز به برنامهریزی آگاهانه داشته باشد.
با این حال، محققان میگویند که ورزش مشترک میتواند یکی از چندین عادت سالم باشد که فرصتهای منظمی را برای ارتباط زوجها فراهم میکند. در میان تقاضاهای رقابتی مدرسه، زندگی روزمره و فرزندپروری، حتی یک پیادهروی ساده نیز میتواند زمان ارزشمندی را برای گفتگو و ارتباط ایجاد کند.