به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، محمود خلیل در مارس ۲۰۲۵، در حالی که مشغول تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه کلمبیا بود، توسط افسران لباسشخصی وزارت امنیت داخلی از خانهاش در نیویورک ربوده شد. او با وجود داشتن گرینکارت و اقامت دائم قانونی، به دستور دولت و بر اساس بندهای قانونی دوران مککارتی هدف قرار گرفت؛ چرا که دولت او را صدایی بانفوذ در حمایت از اعتراضات دانشجویی علیه حملات اسرائیل به غزه میدانست. خلیل بدون هیچگونه جرم اثباتشدهای، ۱۰۴ روز را در بازداشتگاههای دورافتاده گذراند و حتی تولد فرزندش را از دست داد.
کتاب او، فراتر از یک سرگذشت شخصی، تصویری ویرانگر از استبداد رو به رشد و سیاستهای مهاجرتی ایالات متحده ارائه میدهد. خلیل با اشاره به اداره بازداشتگاهها توسط سهامداران بخش خصوصی، فاش میکند که چگونه رنج انسانها در این سیستم به خطوط ترازنامه مالی و کسب درآمد تبدیل میشود؛ جایی که هر تخت پر به معنای سود بیشتر است و سیستم حقوقی عامدانه فرایندها را طولانی میکند تا درآمد بیشتری کسب شود.
این اثر همچنین نگاهی انتقادی به عملکرد دانشگاه کلمبیا دارد؛ نهادی که به جای شنیدن اعتراضات دانشجویان علیه جنایات جنگی، مدیریت بحران را ترجیح داد و جنبشهای مسالمتآمیز دانشجویی را به ناحق با برچسبهای امنیتی و یهودستیزی سرکوب کرد. خلیل که دوران نوجوانیاش را در سایه دیکتاتوری سوریه و فرار به لبنان گذرانده بود، باور دارد که رویای آمریکایی برای فلسطینیها معنایی جز استثنا شدن از تمام قواعد مقدس آزادی ندارد.
کتاب «زمینی برای ایستادن نیست» (No Land to Stand On) به تازگی و توسط انتشارات پیکادور منتشر شده است.