کنیا و آزمایش آمادگی در برابر شیوع بیماری هاری فراتر از نایروبی

نایروبی، کنیا – پاسخ کنیا به یک مورد وارد شده از بیماری هاری توانایی این کشور را در بسیج واکنش ملی در پایتخت نشان داد.

اما یک مورد مشکوک در شهرستان شمال شرقی واجیر، سوال مهمی را مطرح کرده است: آیا اقدامات آمادگی این کشور می تواند از جوامع دور از بیمارستان ها، آزمایشگاه ها و مراکز حمل و نقل اصلی محافظت کند؟

مقامات شهرستان واجیر اعلام کردند که مورد مشکوک در واجیر منفی بوده است و این امر نگرانی ها در مورد گسترش بیشتر را کاهش داده است. با این حال، این حادثه بر اهمیت توانایی مراکز بهداشتی محلی در تشخیص سریع عفونت های مشکوک، ایزوله کردن ایمن بیماران و ارائه اطلاعات قابل اعتماد به ساکنان تأکید کرد.

آمادگی برای جوامع نزدیک به مرزهای کنیا فراتر از غربالگری مسافران در فرودگاه ها و گذرگاه های رسمی است.

این امر همچنین به کارکنان بهداشتی آموزش دیده، تجهیزات حفاظتی مناسب، امکانات ایزولاسیون کاربردی و رویه های ارجاع واضح نیاز دارد. ساکنان باید بدانند کجا برای دریافت مراقبت مراجعه کنند و چگونه به هنگام هشدار مقامات بهداشتی واکنش نشان دهند.

بررسی آمادگی واجیر

گاراد سانی محمد، مدیر ارتباطات شهرستان واجیر، به الجزیره گفت که این شهرستان یک مرکز ایزولاسیون در شهر واجیر و یک تیم واکنش سریع برای تقویت آمادگی خود ایجاد کرده است.

او گفت که این شهرستان همچنین از طریق کمپین های رادیویی، مروجین سلامت جامعه، برنامه های سلامت مدارس و پوسترها برای افزایش آگاهی در مورد بیماری هاری استفاده می کند. او افزود که یک برنامه و بودجه آمادگی در نظر گرفته شده است.

با این حال، این شهرستان جزئیاتی در مورد ظرفیت مرکز ایزولاسیون، تعداد کارکنان بهداشتی آموزش دیده به طور خاص در پاسخ به بیماری هاری یا بودجه اختصاص یافته به این تلاش ها ارائه نکرد. بدون این اطلاعات، ارزیابی اینکه آیا این شهرستان پرسنل و منابع لازم برای مدیریت ایمن عفونت های مشکوک یا پاسخ به شیوع گسترده را دارد، دشوار است.

مورد مشکوک شامل یک مرد 20 ساله بود که پس از رسیدن به خانه خود در واجیر در 20 سپتامبر از جمهوری دموکراتیک کنگو از طریق اوگاندا سفر کرده بود. او پس از بروز بیماری تب شدید در بیمارستان زیر شهرستان حاباسوین در واجیر جنوبی مورد ارزیابی قرار گرفت.

مقامات شهرستان اعلام کردند که نمونه او برای بیماری هاری منفی بوده است. او قرار بود در حالی که تحت مراقبت پزشکی قرار دارد، تحت نظر بماند.

این مورد باعث اقدام احتیاطی شد، اما این موضوع نشان نمی دهد که آیا سیستم های آمادگی گسترده تر واجیر در طول شیوع کافی خواهد بود یا خیر. این امر به عواملی از جمله در دسترس بودن تجهیزات حفاظتی، پرسنل آموزش دیده در پیشگیری و کنترل عفونت، حمل و نقل ایمن نمونه ها و پیوندهای قابل اعتماد بین مراکز محلی و آزمایشگاه های تست تعیین شده بستگی دارد.

نزدیکی واجیر به سومالی که در 110 کیلومتری (70 مایلی) به سمت شرق قرار دارد و حرکت افراد و کالاها در مرز، نظارت و ارتباطات عمومی را به ویژه مهم می کند. غربالگری در نقاط ورودی رسمی ضروری است، اما نمی تواند جایگزین توانایی مراکز بهداشتی محلی و کارکنان بهداشتی جامعه در تشخیص علائم هشدار دهنده و راهنمایی افراد به سمت مراقبت های مناسب شود.

غربالگری ملی، چالش های محلی

پاسخ ملی کنیا پس از پیوند یک مورد بیماری هاری به یک کنیایی که از جمهوری دموکراتیک کنگو از طریق اوگاندا سفر کرده بود، تشدید شد. بیمار در 3 اکتبر به نایروبی رسید، در 5 اکتبر به ویروس بوندیبوگو این بیماری تشخیص داده شد و طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی (WHO) در 5 اکتبر فوت کرد. کنیا در 6 اکتبر به سازمان بهداشت جهانی اطلاع داد.

بیمار در جمهوری دموکراتیک کنگو بیمار شده بود و با جاده به کامپالا سفر کرد و سپس به نایروبی پرواز کرد. آزمایش های آزمایشگاهی در آزمایشگاه مرجع ملی ویروس شناسی و موسسه تحقیقات پزشکی کنیا، طبق اعلام وزارت بهداشت، عفونت را تایید کرد.

در 14 اکتبر، کنیا مورد دوم بیماری ویروس بوندیبوگو را شامل یک مرد 39 ساله که خویشاوند نزدیک بیمار اول بود، تایید کرد. او در حالی که در قرنطینه بود و تحت نظارت روزانه قرار داشت، در 13 اکتبر علائمی از جمله تب، خستگی و دردهای مفصلی را نشان داد.

آزمایش های آزمایشگاهی عفونت را تایید کرد و او به یک مرکز درمانی تعیین شده برای مراقبت های حمایتی منتقل شد. وزارت بهداشت گفت که این دو مورد به هم مرتبط هستند و هیچ مدرکی مبنی بر انتقال در جامعه گسترده تر وجود ندارد.

مقامات در نتیجه غربالگری در نقاط ورودی، ردیابی تماس و ارتباطات عمومی را تشدید کردند. نتیجه منفی آزمایش در واجیر بر اهمیت بررسی سریع عفونت های مشکوک و استفاده از آزمایش های آزمایشگاهی برای تعیین وجود ویروس تأکید کرد.

تا 6 اکتبر، کنیا 652،584 مسافر را غربالگری کرده، 267 نمونه را آزمایش کرده و 4،971 کارگر بهداشتی را در زمینه پیشگیری و مدیریت بیماری هاری آموزش داده است، طبق اعلام وزارت بهداشت.

واسطه های بهداشتی واجیر در خط مقدم تشخیص و پاسخ به موارد مشکوک بیماری عفونی هستند [File: Hafsa Sheikh/Al Jazeera]

تا 12 اکتبر، سازمان بهداشت جهانی گزارش داد که بیش از 665،000 مسافر غربالگری شده و 127 تماس فهرست شده است که 94 نفر در قرنطینه هستند. پنج آزمایشگاه برای آزمایش این بیماری تعیین شده و تقریباً 5000 کارگر بهداشتی آموزش دیده اند.

این ارقام نشان دهنده مقیاس پاسخ ملی است. با این حال، تعداد مسافران غربالگری شده یا کارگران بهداشتی آموزش دیده به تنهایی نشان نمی دهد که این منابع چقدر به طور موثر توزیع شده اند یا اینکه آیا شهرستان های فردی می توانند به طور ایمن به عفونت های مشکوک پاسخ دهند.

برای واجیر، سوالات کلیدی مربوط به آمادگی امکانات محلی، در دسترس بودن پرسنل آموزش دیده و تجهیزات حفاظتی و سرعت حمل و نقل نمونه ها برای آزمایش است. این شهرستان اقدامات انجام شده را شرح داده است، اما اطلاعات موجود تصویر کاملی از ظرفیت عملیاتی آن ارائه نمی دهد.

آمادگی فراتر از اعداد است

کارکنان بهداشتی باید بتوانند موارد مشکوک را تشخیص دهند، پروتکل های پیشگیری از عفونت را دنبال کنند، نمونه ها را به طور ایمن جمع آوری و حمل کنند و بیماران را بدون در معرض قرار دادن دیگران ارجاع دهند. امکانات همچنین باید تجهیزات حفاظتی مناسب و رویه های واضحی برای مدیریت عفونت های مشکوک داشته باشند.

سازمان بهداشت جهانی گزارش داد که امتیاز آمادگی ملی کنیا از 66 درصد در ماه می به 82 درصد در ماه ژوئیه افزایش یافته است. این ارزیابی شامل اقداماتی از جمله نظارت، آزمایشگاه، امکانات ایزولاسیون و درمان و تیم های واکنش آموزش دیده است.

بهبود نشان می دهد که اقدامات آمادگی قبل از تایید مورد وارد شده پیشرفت کرده است. با این حال، یک امتیاز ملی نمی تواند نشان دهد که آیا هر شهرستان تجهیزات، پرسنل و ترتیبات ارجاع لازم برای پاسخ موثر را دارد یا خیر. ارزیابی ظرفیت محلی برای شناسایی شکاف هایی که ممکن است ارقام ملی نشان ندهند، ضروری است.

صلیب سرخ کنیا نیز از تلاش های آمادگی و آگاهی عمومی حمایت کرده است. دکتر پل اولاله، نماینده این سازمان، در مورد یک ارزیابی آمادگی صحبت کرد. با این حال، مبنای رقم جداگانه منتسب به این سازمان در اطلاعات موجود برای این گزارش مشخص نشده است و تعیین اینکه چه چیزی را اندازه گیری کرده است یا اینکه آیا نقاط ضعف سطح شهرستان را شناسایی کرده است، دشوار است.

این سازمان بر نیاز به مبارزه با اطلاعات نادرست تأکید کرده است. در طول شیوع، شایعات می تواند باعث سردرگمی در مورد علائم، نحوه انتشار ویروس و اینکه آیا باید به دنبال مراقبت پزشکی باشند یا خیر شود.

برای ساکنان، اطلاعات باید عملی باشد. افراد باید بدانند کجا برای دریافت مراقبت مراجعه کنند، چگونه یک بیماری مشکوک را گزارش دهند و در حین انتظار برای مشاوره پزشکی چه کاری انجام دهند. ارتباطات همچنین باید به برچسب زدن بپردازد و به مردم اطمینان دهد که گزارش یک بیماری مشکوک می تواند به محافظت از خانواده ها و جوامع آنها کمک کند.

مروجین سلامت جامعه، ایستگاه های رادیویی محلی، مدارس و رهبران جامعه مورد اعتماد می توانند به ارائه اطلاعات به زبان ها و قالب هایی که ساکنان درک می کنند کمک کنند. اما کمپین های آگاهی زمانی موثرتر هستند که با خدمات بهداشتی که می توانند به سرعت به نگرانی ها پاسخ دهند، پشتیبانی شوند.

بردن آمادگی به جامعه

تجربه واجیر نشان می دهد که آمادگی بیماری هاری کنیا باید نه تنها با ارقام غربالگری ملی و کل آموزش، بلکه با توانایی شهرستان های فردی در پاسخ ایمن در صورت بروز یک مورد مشکوک اندازه گیری شود.

یک مرکز ایزولاسیون، یک تیم واکنش سریع و کمپین های آگاهی عمومی اجزای مهم یک پاسخ موثر هستند. با این حال، صرف وجود آنها نشان نمی دهد که آیا امکانات تجهیزات کافی دارند، پرسنل می توانند پروتکل های تعیین شده را دنبال کنند یا ساکنان می توانند در صورت نیاز به اطلاعات قابل اعتماد دسترسی داشته باشند.

دکتر ماری موتون، دبیر اصلی بهداشت عمومی و استانداردهای حرفه ای کنیا، در بیانیه ای که به نمایندگی از وزیر بهداشت آدِن دوعاله منتشر شده است، بر اهمیت محافظت از کارکنان خط مقدم تأکید کرد.

“هیچ کارگر بهداشتی در این کشور نباید از او خواسته شود که به یک مورد مشکوک بیماری هاری بدون تجهیزات حفاظتی مناسب رسیدگی کند.”

نویسنده: هافسا ابدیواهاب شیخ