دانش اسماعیلی، در گفت و گو با خبرنگار ایلنا با انتقاد از قطع کالابرگ برخی کارگران ساختمانی که برای تأمین معاش به کشورهای ترکیه و عراق عزیمت کردهاند، گفت: این کارگران به دلیل نبود فرصتهای شغلی مناسب، دستمزدهای پایین و کاهش ارزش پول ملی، ناچار شدهاند برای کسب درآمد راهی کشورهای همجوار شوند.
وی افزود: بسیاری از این کارگران به تنهایی و بدون خانواده برای کار به ترکیه و عراق میروند و خانوادههای خود را در ایران تنها میگذارند. برخی از آنها نیز فقط سالی دو بار فرصت بازگشت به کشور و دیدار با همسر و فرزندانشان را پیدا میکنند.
اسماعیلی با بیان اینکه عزیمت این افراد به کشورهای همسایه به معنای برخورداری از درآمد بالا یا رفاه اقتصادی نیست، اظهار کرد: این کارگران برای تأمین حداقل معیشت خانوادههای خود و در شرایط دشوار اقتصادی مجبور به مهاجرت کاری شدهاند و درآمد حاصل از این کار نیز صرف هزینههای زندگی خانوادههایشان در داخل کشور میشود.
این فعال کارگری ادامه داد: قطع کالابرگ و یارانه سرپرستان این خانوارها، در واقع فشار مضاعفی بر خانوادههای کارگری وارد میکند و باید شرایط و وضعیت واقعی این افراد پیش از تصمیمگیری درباره حمایتهای معیشتی آنها مورد توجه قرار گیرد.
وی تأکید کرد: دولت باید در سیاستهای مربوط به قطع یارانه و کالابرگ این کارگران تجدیدنظر کند و صرف حضور موقت کارگر در خارج از کشور را ملاک حذف حمایتهای معیشتی قرار ندهد.
اسماعیلی خاطرنشان کرد: کارگر ساختمانی که به دلیل نبود کار در داخل کشور مجبور شده است برای تأمین معاش خانوادهاش در ترکیه یا عراق کار کند، نباید به دلیل همین تلاش برای کسب درآمد و اداره زندگی، از حمایتهای معیشتی محروم شود. حمایت از این خانوادهها، حمایت از معیشت اقشار کارگری است.