تمرینات استقلال در روزهای ابتدایی مهر سال ۱۳۸۷ با جدیت بیشتری دنبال می‌شد چون این تیم باید دوازدهم همان ماه دربی رفت خود در لیگ هشتم را برگزار می‌کرد و امیر قلعه‌نویی به عنوان سرمربی وقت آبی‌پوشان دلش نمی‌خواست رکورد شکست‌ناپذیری خود در دربی‌ها به عنوان سرمربی را از دست بدهد.
در چنین شرایطی اما روز ۱۰ مهر سال ۱۳۸۷ اتفاق عجیبی هنگام برگزاری تمرین استقلال رخ داد. هنگامی که آبی‌پوشان مشغول تمرین بودند ناگهان گروهی از تماشاگران و بوقچی‌ها علیه علی نظری‌جویباری شعار دادند و سرپرست وقت تیم را به باد انتقاد گرفتند. این حرکت با ناراحتی محمود فکری، دستیار آن زمان امیر قلعه‌نویی که در عین حال باجناق علی نظری جویباری نیز محسوب می‌شود، مواجه گردید و تعدادی از تماشاگران و بوقچی‌ها هم در حمایت از جویباری وارد معرکه شدند.
در ابتدا تصور می‌شد که کار با یک جر و بحث ساده تمام می‌شود اما ناگهان همه‌چیز رنگ و بوی خون به خود گرفت! درگیری فیزیکی شدیدی به وجود آمد و کار حتی به چاقوکشی کشیده شد! تمرین برای لحظاتی تعطیل شد و بازیکنان استقلال با چشمانی حیرت‌زده صحنه‌هایی شبیه به فیلمفارسی‌های دهه ۴۰ را در اطراف زمین می‌دیدند. جالب اینجا که طرفین درگیر اصلا کاری با بازیکنان و حتی نظری جویباری و فکری نداشتند و با یکدیگر کتک‌کاری می‌کردند!
این خبر بازتاب رسانه‌ای زیادی پیدا کرد و موجب شد گروهی از عوامل درگیری تا مدت‌ها نسبت به محل تمرین استقلال ممنوع‌الورود شوند.