به گزارش ایلنا، سعید الهویی، مربی تیم ملی، پس از اعلام فهرست جدید بزرگسالان صراحتاً گفت اگر مسابقات ناگویا برگزار نمیشد، هفت بازیکن تیم امید در فهرست مدنظر امیر قلعهنویی برای حضور در اردوی تیم ملی قرار داشتند. همین جمله، شاید حتی بیشتر از شکست چهار بر یک مقابل کرهشمالی، اهمیت ناکامی تیم امید را نشان دهد.
فوتبال ایران در مقطعی قرار گرفته که هر فرصت برای دیدن بازیکنان جوان در سطح تیم ملی اهمیت دارد. تیم ملی بعد از جام جهانی ناگزیر باید به سمت تغییر نسل حرکت کند و فاصله تا جام ملتهای آسیا هم آنقدر زیاد نیست که این تغییر به آیندهای نامعلوم موکول شود.
هر اردو، هر بازی دوستانه و هر فیفادی میتواند فرصتی برای نزدیک کردن چند بازیکن جوان به تیم اصلی باشد. در چنین شرایطی، هفت بازیکنی که از نگاه کادر فنی بزرگسالان شایستگی حضور در اردو را داشتند، به دلیل حضور تیم امید در ناگویا از این فرصت محروم شدند.
البته اصل حضور در بازیهای آسیایی را نمیتوان تصمیمی اشتباه دانست. این رقابتها برای فوتبال ایران اهمیت دارد و تیمی که اعزام میشود، طبیعتاً برای نتیجه گرفتن و مدال میجنگد. مسئله اما جای دیگری است؛ وقتی چنین فرصتی از بازیکنان جوان گرفته میشود تا در یک تورنمنت رسمی برای تیم امید به میدان بروند، حداقل انتظار این است که خروجی آن قابل دفاع باشد.
حذف از مرحله گروهی، آن هم با شکست سنگین چهار بر یک در بازی پایانی، باعث شده حالا هم مدال از دست رفته باشد و هم فرصتی که میتوانست در اختیار بخشی از نسل بعدی تیم ملی قرار بگیرد.
سؤال مهم برای کادر فنی تیم ملی
این اتفاق حالا یک پرسش جدی را نیز متوجه کادر فنی تیم ملی بزرگسالان میکند: اگر این هفت بازیکن واقعاً در فهرست مدنظر بودهاند، برنامه استفاده از آنها بعد از ناگویا چیست؟
آیا این موضوع فقط در حد یک جمله در مصاحبه باقی خواهد ماند یا این بازیکنان در اردوهای بعدی واقعاً به تیم ملی نزدیک میشوند؟
اگر قرار است جوانگرایی به یکی از محورهای اصلی تیم ملی تبدیل شود، این روند باید از همین حالا آغاز شود. دعوت بازیکن جوان، تمرین در کنار چهرههای باتجربه، حضور در مسابقات دوستانه و گرفتن دقایق واقعی بازی، همان مسیری است که میتواند یک استعداد را به بازیکن آماده تیم ملی تبدیل کند.
خطر تکرار همان ترکیب آشنا
نگرانی اصلی این است که در نهایت، تیم ملی در جام ملتهای آسیا با همان ترکیب آشنا و باتجربه راهی مسابقات شود و جوانهایی که میتوانستند از همین حالا وارد چرخه تیم ملی شوند، دوباره پشت در بمانند.
جوانگرایی با حرف اتفاق نمیافتد.
برای ساختن نسل بعد، باید از همین امروز هزینه داد؛ نه وقتی که بازیکنان باتجربه از فوتبال ملی کنار رفتهاند و زمان برای ساختن جانشین از دست رفته است.
ناگویا تمام شد، اما فرصت جوانسازی تیم ملی هنوز تمام نشده است. اگر فدراسیون و کادر فنی واقعاً این هفت بازیکن را بخشی از آینده تیم ملی میدانند، باید در اردوهای بعدی برای آنها جا باز شود.
وگرنه شکست چهار بر یک مقابل کرهشمالی فقط یک نتیجه تلخ برای تیم امید نخواهد بود؛ بلکه میتواند به نمادی از یک فرصت سوخته دیگر برای آینده تیم ملی ایران تبدیل شود.