اتفاقات نیمهشب دوشنبه در «فوتبال برتر» خیلی زود به یکی از سوژههای اصلی فوتبال ایران تبدیل شد؛ حجت کریمی و علی خطیر مقابل یکدیگر قرار گرفتند و در بخش دیگری از برنامه نیز امیررضا واعظ آشتیانی و خطیر وارد یک بحث تند و جنجالی شدند. حرفهایی زده شد که شاید تا مدتها درباره آنها صحبت شود، اما حالا که یک روز از آن برنامه گذشته، میشود از زاویه دیگری به ماجرا نگاه کرد.
نگاهی به کامنتهای مخاطبان در گزارشهای دیروز خبرورزشی به ویژه گزارش «دعوا برای اثبات پویایی فدراسیون؟/ آقای تاج! منتقدان منتظر کنار رفتن شما هستند» نشان میدهد بسیاری از آنها معتقدند این درگیریها، هرچقدر هم جنجالی باشد، نباید صورتمسئله فوتبال ایران را پاک کند. از نگاه این گروه، دعوای خطیر، کریمی و واعظ آشتیانی یک طرف ماجراست و عملکرد مهدی تاج در رأس فدراسیون طرف دیگر.
دعواها تمام میشوند، سؤالها باقی میمانند
در میان کامنتهای گزارش دیروز، انتقادهای زیادی متوجه مهدی تاج شده بود. بعضیها صراحتاً از کنار رفتن رئیس فدراسیون صحبت کرده بودند و بعضی دیگر هم معتقد بودند تغییر باید از رأس فدراسیون شروع شود. حتی یکی از مخاطبان نوشته بود که با شکست تیم ملی در جام ملتهای آسیا، ممکن است اتفاقی رخ بدهد که تاج را هم همراه با قلعهنویی با خود ببرد.
طبیعی است که نمیتوان نظر چند کاربر را به حساب همه مردم و هواداران فوتبال گذاشت، اما همین واکنشها یک واقعیت را نشان میدهد؛ حاشیههای فوتبال برتر نتوانسته ذهن بخشی از مخاطبان را از سؤال اصلی دور کند. سؤال این است که بالاخره مسئولیت وضعیت فوتبال ایران با چه کسی است؟
خطیر و کریمی با یکدیگر اختلاف دارند، واعظ آشتیانی علیه خطیر صحبت میکند و پاسخ میگیرد، اما همه این افراد در نهایت بخشی از ساختار مدیریتی فوتبال ایران هستند. بنابراین دعوای آنها نمیتواند همه مشکلات را توضیح بدهد و نباید باعث شود عملکرد مجموعه مدیریتی فدراسیون فراموش شود.
جام جهانی بزرگتر شد؛ ایران به جمع ۳۲ تیم نرسید
برای بررسی این انتقادها بد نیست کمی هم سراغ نتایج تیمهای ملی برویم. تیم ملی ایران در جامهای جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ نتوانست از مرحله گروهی صعود کند اما حداقل در جمع ۳۲ تیم حاضر در جام جهانی قرار داشت؛ مسابقاتی که با حضور ۳۲ تیم برگزار میشد.
اما در جام جهانی ۲۰۲۶ شرایط کاملاً متفاوت بود. تعداد تیمهای حاضر در مسابقات به ۴۸ تیم افزایش پیدا کرد و ۳۲ تیم راهی مرحله حذفی شدند. ایران در هر سه بازی مرحله گروهی مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر به تساوی رسید و با سه امتیاز در رده سوم گروه قرار گرفت؛ نتیجهای که باعث شد تیم ملی در نهایت رتبه ۳۳ جام جهانی را به دست بیاورد و فقط یک پله پایینتر از جمع ۳۲ تیم مرحله حذفی قرار بگیرد.
یعنی حتی با بزرگتر شدن جام جهانی و اضافه شدن ۱۶ تیم به مسابقات، تیم ملی ایران نتوانست خودش را به مرحله حذفی برساند. این اتفاق را نمیتوان نادیده گرفت و طبیعی است که عملکرد تیم ملی در این مسابقات مورد سؤال قرار بگیرد.
در جام ملتهای آسیا هم داستان به شکل دیگری تکرار شد. ایران در جام ملتهای ۲۰۱۹ با شکست ۳ بر صفر مقابل ژاپن و در جام ملتهای ۲۰۲۳ با شکست ۳ بر ۲ برابر قطر از رسیدن به فینال بازماند و هر دو بار در مرحله نیمهنهایی حذف شد.
امیدها هم در ناگویا ناکام ماندند
اگر فقط تیم ملی بزرگسالان را ملاک قرار بدهیم شاید بتوان بخشی از مشکلات را به مسائل فنی و شرایط مسابقات نسبت داد، اما وضعیت تیم امید هم قابل توجه است. تیم امید ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا نیز نتوانست از مرحله گروهی عبور کند و با شکست سنگین ۴ بر یک مقابل کره شمالی از این رقابتها کنار رفت.
وقتی این نتایج را کنار یکدیگر قرار میدهیم، سؤال منتقدان جدیتر میشود؛ تیم ملی در جام ملتهای آسیا به فینال نرسیده، در جام جهانی ۲۰۲۶ حتی با وجود افزایش تعداد تیمها نتوانسته وارد جمع ۳۲ تیم مرحله حذفی شود و تیم امید نیز در بازیهای آسیایی ناگویا از مرحله گروهی عبور نکرده است.
حالا دوباره باید به اتفاقات «فوتبال برتر» برگردیم. دعوای خطیر و کریمی و بحث واعظ آشتیانی با خطیر ممکن است برای چند روز سوژه فوتبال ایران باشد اما آیا قرار است با پایان این حاشیهها، تمام سؤالها هم تمام شوند؟ قطعاً نه.
آقای تاج؛ این مردم قانع نشدهاند
مهدی تاج در اسفند ۱۴۰۳ برای چهار سال دیگر به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال انتخاب شد. او همچنان نفر اول فوتبال ایران است و طبیعی است که بخش مهمی از انتقادها نیز متوجه او باشد. وقتی نتیجه تیمهای ملی مورد سؤال قرار میگیرد و همزمان اعضای هیئترئیسه روی آنتن زنده مقابل یکدیگر قرار میگیرند، افکار عمومی از رئیس فدراسیون توضیح میخواهد.
موضوع تمدید قرارداد چهار ساله امیر قلعهنویی هم حالا به این ماجرا اضافه شده است. حجت کریمی در برنامه «فوتبال برتر» مدعی شد اعضای هیئترئیسه در ابتدا با تمدید قرارداد سرمربی تیم ملی موافق نبودند اما بعد از صحبت مهدی تاج، نظر اعضا تغییر کرد و در نهایت تمدید قرارداد انجام شد. همه چیز در فضای هواداری تیم ملی مشخص می کند مردم هنوز قانع نشده اند و البته حالا زاویه خواسته شان که رفتن قلعه نویی بود به این سمت تغییر کرده که دوست دارند تغییرات ساختاری از بالا به پایین صورت بگیرد و می نویسند و ویدیو از خودشان منتشر می کنند که "تا تاج هست این وضعیت هست ولی اگر او برود همه چیز درست می شود" و قلعه نویی که از بعد جام جهانی خواهان رفتنش بودند هم می رود.