این سال برای امیت اسمیت سال مهمی است.
رکورددار تمام دوران NFL، ستاره سالن مشاهیر و محور اصلی پویایی پرشوری که در دهه 90 سه بار قهرمان سوپر بول شد، سی‌امین سالگرد آخرین قهرمانی‌اش در سوپر بول را جشن می‌گیرد - که اتفاقاً آخرین باری است که کاوبویز قهرمان شده است - و همچنین بیست‌وهفتمین سالگرد پیروزی‌اش در برنامه رقابتی ABC به نام "رقص با ستاره‌ها". اسمیت 57 ساله با AT&T، شریک رسمی رای‌گیری برنامه، همکاری کرده است تا با طرفداران ارتباط برقرار کند و با انتشار مجموعه‌ای از ویدیوهای اجتماعی، دوران اوج خود را دوباره زنده کند.
اسمیت به Variety می‌گوید: «این عالی است زیرا AT&T کار فوق‌العاده‌ای در ارتباط دادن مردم با عزیزانشان انجام داده است، و این برنامه تماماً حفظ ارتباط مردم با لحظاتی است که برایشان مهم است.»
او همچنین با شرکت در شب سوپر بول، با رقصیدن در قسمت 13 اکتبر همراه با هم‌تیمی‌های سابقش در DWTS، دیمارکوس ویر، دونالد درایور و دنی آمندولا، به یادآوری خاطرات قهرمانی‌اش پرداخت.
اسمیت می‌گوید: «من یکی از کسانی بودم که احتمالاً دیگران را تشویق کردم تا در این برنامه شرکت کنند، بنابراین دیدن جری رایس و خودم که راه را باز کردیم و به مردم نشان دادیم که استعدادهای دیگری غیر از ورزش هم دارند، عالی بود.»
اسمیت با Variety در مورد همه چیز از «رقص با ستاره‌ها» و وضعیت دالاس کاوبویز تحت مالکیت جری جونز گرفته تا سیاست‌های خشونت خانگی NFL و عدم احترام کافی به دویدن‌کننده‌ها صحبت کرد.
او می‌گوید: «این عالی بود. تنها چیزی که می‌خواستم این بود که خودم باشم و سعی نکنم کسی دیگری باشم. بیشتر مردم نمی‌فهمند که دویدن با توپ فوتبال تقریباً مانند رقص است - یک پرتره در حال حرکت. به عنوان یک دویدن‌کننده، من در میان دفاع‌ها شناور می‌شوم و با سبکی، قدرت، شدت و ظرافت می‌دوم، و رقص هم می‌تواند به همین شکل باشد. اگر Paso Doble را رقصید، این هم دارای سبکی، قدرت، شدت و ظرافت است که همه آن چیزهایی هستند که من در زمین فوتبال داشتم. این از نظر ذهنی مرتبط است، اما تکنیک به چیز کاملاً متفاوتی نیاز دارد. و ورزشکاران به یادگیری، آماده‌سازی و ورود به عرصه عادت دارند، بنابراین این یک تناسب طبیعی است.»
او ادامه می‌دهد: «من درک می‌کنم و اجازه می‌دهم ذهنم به آنجا برود! اما من خانواده‌ای دارم که باید به آنها رسیدگی کنم، بنابراین رقص برای من صرفاً رقص بود. با این حال، ارتباط بین من و شریکم باید کاملاً درست باشد. چیزی که در ابتدا انجام دادیم - و این چیزی است که من آن را دوست داشتم - ما قبل از هر چیز مرزهای خود را تعیین کردیم و هر دو به آن احترام گذاشتیم. من می‌دانستم که باید ارتباطی با شریکم داشته باشم که واقعی به نظر برسد - مانند بازیگران. بنابراین، وقتی نوبت به رقص می‌رسید، من و شریکم متصل بودیم و هیچ چیز دیگری در آن لحظه مهم نبود.»
اسمیت می‌گوید: «من مجبور شدم دوباره به یاد بیاورم! این سرگرم‌کننده بود. ما باید روتین را یاد می‌گرفتیم و نسبتاً سریع آن را یاد گرفتیم. کمی تمرین لازم داشت، اما وقتی آن را یاد می‌گرفتید، آن را یاد می‌گرفتید.»
او در مورد تیم‌های برنده فعلی می‌گوید: «خب، تیم‌های شکست‌ناپذیر در حال حاضر خوب به نظر می‌رسند - 49ers... آیا Bills هم شکست‌ناپذیر هستند؟ آنها هم خوب به نظر می‌رسند. و کانزاس سیتی هم خوب است. ماهومز حالا یک دویدن‌کننده واقعی دارد که همه باید به آن احترام بگذارند، و این تفاوت زیادی ایجاد می‌کند.
او ادامه می‌دهد: «این یادآور Saquon Barkley و نیویورک جاینتس است. چرا بهترین بازیکن خود را رها کردید؟! برای یک کوارتربک [دنیل جونز] که در نهایت از او هم دست کشیدید. این همان بی‌احترامی است که در مورد آن صحبت می‌کنیم. حتی با کنت والتِر 3، آنها سام دارنولد را به عنوان کوارتربک انتخاب کردند و کنت والتِر 3 را رها کردند. و کنت والتِر 3 به تیم درستی رفت با مربی عالی اندی رید، یک هماهنگ‌کننده تهاجمی عالی اریک بیه‌نیمی، پاتریک ماهومز و یک تیم بسیار رقابتی. پاتریک ماهومز بهترین کوارتربک در NFL در حال حاضر است. بازی دویدن در کانزاس سیتی خیلی بهتر از چیزی است که به آن اعتبار می‌دهند.»
او می‌گوید: «NFL می‌خواهد بازیکنان بسیار حرفه‌ای و ثابت‌قدم باشند، و من فکر می‌کنم برخی از قوانین - برخی از فراخوان‌های تداخل پاس، فراخوان‌های خیالی و چیزهای جزئی - باید کاهش یابد و مهار شود. در مورد برخی از چیزها، مثل گرفتن پیراهن یا گرفتن از شانه، فراخوان‌های واضحی وجود دارد، اما برخی از آنها خفیف هستند. آنها همه چیز را بررسی می‌کنند، پس چرا نمی‌توانند فراخوان‌های تداخل پاس را هم بررسی کنند؟»
او در مورد حضور تیلور سویفت در بازی‌ها می‌گوید: «این موضوع بحث‌برانگیز نیست. او فقط می‌خواهد از همسرش حمایت کند و به هیچ چیز دیگری اهمیت نمی‌دهد، اما شبکه‌ها این موضوع را بزرگ می‌کنند زیرا او یک ستاره است. او به دنبال دوربین نیست! او فقط می‌خواهد زندگی کند. اگر او نبود، چه می‌شد؟ هیچ کس نمی‌خواهد این کار را انجام دهد. او فقط سعی می‌کند خودش باشد. این همان چیزی است که به معنای از دست دادن ناشناسی است - مردم شما را دنبال می‌کنند.»
او در مورد سیاست‌های NFL می‌گوید: «این یک سیاست بد است. دلیل آن این است که نامزدها تغییر می‌کنند. همسرها گاهی تغییر می‌کنند، اما به اندازه نامزدها تغییر نمی‌کنند. و اگر برای سه نفر این کار را انجام می‌دهید، باید برای همه انجام دهید - نه فقط تعداد کمی - و این همان جایی است که من با این سناریو مخالفم. علاوه بر این، این موضوع نباید در تمرین مطرح شود! جیمی جانسون هرگز اجازه نمی‌داد! و در نهایت، بازیکنان هم این را نمی‌خواهند، زیرا این شغل آنهاست! این مکان برای لاس‌زدن نیست! شما برای کار کردن آنجا هستید. محتوای رسانه‌های اجتماعی خود را بعداً دریافت کنید.»
او در مورد وضعیت دالاس کاوبویز می‌گوید: «اول از همه، من حتی نمی‌خواهم در مورد اینکه جری باید چه کار کند صحبت کنم. نکات زیادی برای بررسی وجود دارد. در گذشته، یک طرح وجود داشت که نشان می‌داد چگونه یک تیم بسازیم.
و من فکر می‌کنم کاوبویز در حال تلاش برای رسیدن به آن طرح هستند. جیمی با استفاده از منابعی که از معامله هرشل واکر به دست آورد، کار بزرگی انجام داد، اما او همچنین سیستم‌هایی را ایجاد کرد که با استعدادها مطابقت داشت. سیستم تهاجمی نورف ترنر در سال 91 ما را به یک تیم بهتر تبدیل کرد. ما از 7-9 به 11-5 رسیدیم و به پلی‌آف رسیدیم، و سپس از آنجا به بعد به موفقیت رسیدیم. جری و تیمش در حال ساختن تیم هستند، و به همین دلیل است که ما شاهد معامله میکا پارسونز و منابعی که از آن به دست آوردیم. البته، برخی از اینها هنوز به نتیجه نرسیده است زیرا خط دفاع و دفاع ثانویه باید خیلی بهتر شوند، و تیم به عمق بیشتری نیاز دارد. در دهه 90، ما عمق زیادی داشتیم. تیم ما آنقدر عمیق بود که هیچ کس نمی‌توانست با ما مقابله کند. ما می‌توانستیم خط دفاع دوم را هم وارد کنیم و هیچ کس نمی‌توانست با آن مقابله کند. و از نظر تهاجمی، ما آنقدر خوب و متعادل بودیم که باید انتخاب می‌کردید که کدام را هدف قرار دهید.
او در مورد داک پرسکت می‌گوید: «من فکر می‌کنم او از کوارتربک شما در نیوجرسی [گنو اسمیت] بهتر است!»
او ادامه می‌دهد: «خب، اجازه دهید این را بگویم! اما چه کسی را می‌خواهید در آنجا بگذارید؟ هیچ کس. همه قبلاً مشغول هستند. او بهترین فرصت ما برای پیروزی است. او 30 امتیاز کسب می‌کند! و سپس دفاع ما 30 امتیاز از دست می‌دهد. بنابراین، در مورد چه صحبت می‌کنیم؟ لیوان نیمه‌پر است و ما از داک می‌خواهیم که بقیه را پر کند.
او می‌گوید: «من مطمئنم که او این کار را می‌کند! اما او تمام اعتبار را دریافت خواهد کرد وقتی پیروز شوند. یعنی او در شب دیگر [مقابل باکانییرز] خوب به نظر نمی‌رسید، اما هیچ کس خوب به نظر نمی‌رسید. و کاوبویز به برزیل رفتند! آنها به برزیل رفتند، سپس به تگزاس برای یک بازی بسیار احساسی رفتند، تمام انرژی خود را صرف کردند و سپس در روز پنجشنبه بازی کردند.
او می‌گوید: «ما احتمالاً برنگشته بودیم!»
او می‌گوید: «هی، می‌دانی مایکل از این فضا خوشش می‌آمد!»
او می‌گوید: «من نمی‌دانم شما در مورد چه چیزی صحبت می‌کنید! کاخ سفید در دی‌سی؟»
او می‌گوید: «من نمی‌دانم شما در مورد چه چیزی صحبت می‌کنید! من نمی‌خواهم تایید یا رد کنم!»
او می‌گوید: «بله، من فکر می‌کنم ممکن است. رکوردهای ساخته می‌شوند تا شکسته شوند. و شاید مردم این را متوجه نشوند، اما دریک هنری رکورد دویدن من را در دبیرستان شکست داد، بنابراین شک ندارم که او می‌تواند این کار را انجام دهد. این رکورد در مورد طول عمر و ثبات است و او هر دو را دارد. او از بدنش مراقبت می‌کند، یک پسر بزرگ است و خوب می‌دود. او فقط باید از دنبال کردن آن خسته شود، و من فکر نمی‌کنم در حال حاضر خسته شده باشد. او همین شب گذشته 100 یارد دوید.
او می‌گوید: «نه، من این را درک می‌کنم. این موضوع عجیب نیست و کاملاً واضح است: لیگ می‌خواهد کوارتربک‌ها را تبلیغ کند. کوارتربک‌ها بازیکنان اصلی هستند و این طرز فکر هر مالک و هر تیمی است. با این حال، این به این معنی نیست که همه آنها یکسان هستند، و لیگ می‌خواهد همه کوارتربک‌ها را در یک دسته قرار دهد، اما آنها یکسان نیستند. آنها در یک پست بازی می‌کنند، اما طبقه‌بندی یکسانی ندارند. پاتریک ماهومز از بسیاری دیگر از کوارتربک‌ها بسیار جلوتر است. بنابراین، آنها افرادی مانند تروور لارنس، جاستین هربرت، جکسون دارت یا هر کسی که هستند را برای تبدیل شدن به بازیکنان اصلی انتخاب می‌کنند، اما بسیاری از این افراد به بازیکنان اصلی تبدیل نمی‌شوند. خارج از بروک پوردی، پاتریک ماهومز و جاش آلن، چه کسانی به بازیکنان اصلی تبدیل شده‌اند؟ من فکر می‌کردم جو بارو در راه است، اما هنوز به آن آستانه نرسیده است، و با این حال مردم هنوز او را «جو خفن» می‌نامند. در نهایت، همه چیز به عملکرد بستگی دارد.»
او می‌گوید: «نه، مرد. آنها قبلاً به اندازه کافی از این پسرها محافظت می‌کنند. آنها به اندازه کافی نمی‌جنگند!»
او می‌گوید: «من این را انجام می‌دهم. حتی تمرین برای «رقص با ستاره‌ها»، انگشت بزرگ پای من درد می‌کرد. من در سال آخر فوتبال خود در کاردینالز انگشت بزرگ پایم را دررفتگی کردم، و رفتن به زمین رقص آن را به یادم می‌آورد.»
او می‌گوید: «من هرگز این را نمی‌گویم، اما من فکر نمی‌کنم فرصتی برای مربیگری کاوبویز داشته باشم. من ترجیح می‌دهم مربیگری دانشگاه فلوریدا یا ایالتی تگزاس را بر عهده بگیرم. این عالی خواهد بود.»
نوشته: مارلو استرن